พวกเขาแค่ยังจับประตูของ “อดีต 🚪” เอาไว้อยู่
ไม่ใช่เพราะอยากยึดติด
แต่เพราะการปล่อยให้มันปิดลง มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังสูญเสียบางอย่างไป
ความสบายใจจากการรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ความปลอดภัยจากการไม่ต้องเปลี่ยนแปลง
และเรื่องราวที่เล่ากับตัวเองซ้ำๆ มาหลายปี
พวกเขาเลยยืนอยู่ตรงนั้น
มือหนึ่งจับสิ่งที่เคยเป็น
อีกสายตามองไปยังสิ่งที่อาจจะเป็น
แล้วก็สงสัยว่า ทำไมตัวเองยังไม่ไปไหน 🤷🏻♀️
ทั้งที่จริงแล้ว
ประตูบานข้างหลัง 🚪 มันจะปิดของมันเองอยู่ดี
คำถามไม่ใช่ว่า “มันจะปิดไหม”
แต่อยู่ที่ว่า “เราจะยอมปล่อยเมื่อไหร่”
และเมื่อถึงตอนนั้น
คุณจะรู้สึกเบาขึ้นอย่างแปลกประหลาด
และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
ที่คุณมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจนจริงๆ
Credit: Ani Filipova
✍🏻 เกร็ดเล็กๆ ของชีวิต by ความสุขวิถี ZEN