Blockdit Logo (Mobile)
นักอยากเขียน
•
23 เม.ย. เวลา 10:23 • นิยาย เรื่องสั้น

Helium-3 Ep7 : Under the Moon

เสียงในอกดัง ครืด…คราด…แห้งฝืด
เหมือนเศษแก้วเสียดสีกับเนื้อปอดทุกครั้งที่สูดหายใจ
เสียงกระอักของลมหายใจ…หลังพายุผ่าน
“Razorstorm” ฉายาของทอร์นาโดมีดโกน
มันเกิดจากอุกกาบาตที่ชนโลก หลอมละลายกลายเป็นผลึกแก้วระดับไมครอน คละเคล้ากับฝุ่นหินบดและไทเทเนียม ทางรอดมีเพียงอย่างเดียว
"ห้ามหายใจ" ท่ามกลางพายุ
Razorstorm มันกำลังเฉือนผิวเนื้อหนังทุกสิ่งที่สัมผัส
ร่างกายสามารถถูกฉีกออกได้ภายในครึ่งนาที
ความตายเกลื่อนเมือง
อินโนวา กำลังเผชิญภัยพิบัติครั้งใหม่
และผู้คนกำลังรอ “พลังงาน” เพื่อความอยู่รอด
ภาพตัดขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือดวงจันทร์
แสงอาทิตย์สาดผ่านขอบฟ้า
เราเฝ้ามองเส้นขอบฟ้าเหนือพื้นผิวที่ไม่ใช่น้ำ
แต่คือหินบดและแร่ธาตุ อุดมไปด้วย ฮีเลียม-3
มนุษย์เริ่มขุดมันจากผืนดิน
ดูดซับ กักเก็บ และส่งกลับโลก
ต้องขอบคุณนวัตกรรมจากประเทศไทย
ที่ทำให้การผลิตฮีเลียมมีปริมาณเพียงพอต่อความต้องการ
บนโลก…ฮีเลียมกำลังขาดแคลน
และดวงจันทร์คือแหล่งเดียวที่เหลืออยู่
D + He³ พลังงานสะอาดที่สุดในจักรวาล
โดยมีศูนย์กลางการจัดจำหน่ายอยู่ที่ประเทศไทย
เสียงข่าวจากพื้นโลกดังแทรก
ลึกลงไปใต้พื้นผิวดวงจันทร์ 69 เมตร
ผู้ลี้ภัยจากเมืองอินโนวา อาศัยอยู่ที่นี่
"Siam Nova Core” มหานครใต้ดินขนาดยักษ์
และโรงงานผลิตฮีเลียมของคนไทย
ครบครันด้วยสิ่งอำนวยความสะดวก
ในราคาที่ “เอื้อมถึง” สำหรับคนไทย
“บนโลกยังไม่มีไฟใช้…
แต่โฆษณาขายกันถึงดวงจันทร์แล้ว”
สันติ พูดกับ ไลลา ขณะเตรียมออกเดินทางกลับโลก
สันติ: ไลลา มองขอบฟ้าดวงจันทร์สิ…
ก่อนที่โลกจะลับไป เรากำลังจะไปที่นั่น
ไลลา: ค่ะ กัปตัน…โลกของเรา แม้ใกล้ตาย แต่ก็ยังสวยงาม
สันติ: ฮีเลียมของเราพร้อมส่งแล้วใช่ไหม
ไลลา: พร้อมค่ะ กัปตัน
น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความหวัง
โลก…กำลังรอเธออยู่
เสียงเตือนภัยดังขึ้น !!!
คลื่นความร้อนระดับสูงกำลังมา
สันติ: ไลลา เธอรู้ไหม…
กลางวันบนดวงจันทร์ยาว 334 ชั่วโมง
อุณหภูมิสูงถึง 130°C และเมื่อพายุสุริยะพัดเข้ามา
สมองและ DNA ของเราจะถูกทำลาย
นั่นคือเหตุผล…ที่เราต้องอยู่ใต้ดิน
ไลลา: แล้ว Siam Nova Core…ปลอดภัยใช่ไหมคะ
สันติ: ใช่ เธอคิดถูกแล้ว
ใต้พื้นผิวดวงจันทร์
เราปลอดภัยจากพายุสุริยะระดับ G5
ระบบจานแม่เหล็กสามารถ
ควบคุมและดึงพลังงานจากพายุสุริยะ
โดยไม่ทำให้ระบบอื่นเสียหาย
ไลลา: กัปตันคะ! นั่นแสงอะไร!?
สันติ: แย่แล้ว…นั่นคือพายุสุริยะระดับ G5
เราต้องแจ้งอพยพทุกคนลงใต้ดินทันที
และเตรียมระบบเก็บเกี่ยวพลังงาน
นี่คือโอกาส…และความเสี่ยงในเวลาเดียวกัน
สันติ: ฉันจะพาเธอขึ้นสู่วงโคจร
เราจะหลบคลื่นรังสี…แต่ยังมองเห็นมันได้
ไลลา: รับทราบค่ะ กัปตัน!
แสงแรกมาถึง…โดยไร้เสียง
คลื่นอนุภาคพลังงานสูง แผ่เป็นม่าน
เรืองแสงโปร่งบาง งดงาม…และอันตราย
มันพุ่งผ่านความมืด
ด้วยความเร็วที่ไม่มีสิ่งใดหลบได้ทัน
บนพื้นผิวดวงจันทร์ "Luna Solar Ring"
ยังคงทำงาน…ในวินาทีสุดท้าย
ก่อนที่คลื่นรังสีจะปะทะ ไม่มีเสียงระเบิด
ไม่มีแรงสั่นสะเทือน มีเพียง “แสง” ที่เปลี่ยนไป
แผงพลังงานเรืองแสงสีฟ้า
ก่อนจะดับลง…เหมือนดาวที่กำลังตาย
ประกายไฟวิ่งไปตามวงแหวน
แกร๊ง แกร๊ง ครืดดด…
โลหะขยายตัว บิดงอ ในสุญญากาศที่เงียบงัน
พังทลายลงอย่างช้า ๆ เมื่อความเงียบกลับมา
Luna Solar Ring ดับลงทีละส่วน
เหมือนสิ่งมีชีวิต ที่กำลังสิ้นลมหายใจ
สันติ: นั่นคือโรงผลิตพลังงานของญี่ปุ่น…
เห็นไหม ไลลา พายุสุริยะครั้งนี้ มันรุนแรงมาก
ไลลา: แล้วนั่น…Siam Nova Core ใช่ไหมคะ!?
สันติ: ใช่ ระบบของเราใช้สนามแม่เหล็กควบคุมพลังงานโดยตรง
ไลลา: ใครเป็นคนออกแบบคะ?
สันติ: ปัญจา…วิศวกรชาวไทยจากอินโนวาซิตี้
เขาสร้างมันขึ้นมา เพื่อให้มนุษย์
มีพลังงานสะอาด…และอยู่รอด
ทั้งสองนั่งมองโลกที่กำลังลับขอบฟ้า
พายุสุริยะยังคงลุกโชน งดงาม…ทำลายล้าง
ในเวลาเดียวกัน
"เปลวไฟแห่งจักรวาล"
คืนให้ทั้ง “ชีวิต” และ “ความตาย”
และบางที… มันอาจเป็นพลังงานสุดท้ายของมนุษยชาติ
หากแต่บนพื้นโลก นายพล ทารัม
กับการพัฒนาเอไอไทยแลน หุ่นยนต์ Ai
แห่ง Inova กำลังจะถูกปลุกขึ้น
โฆษณา