มาต่อไห้แล้วนะ☺️
เสียงกระซิบนั้นแหบพร่าจนฉันขนลุกซู่...
ฉันรวบรวมความกล้า เอื้อมมือที่สั่นเทาไปที่ลูกบิดประตู
ใจหนึ่งอยากจะขังตัวเองไว้ในห้อง แต่อีกใจกลับสั่งให้ฉันเผชิญหน้ากับมัน
"กริ๊ก..."
ฉันกระชากประตูเปิดออกอย่างแรง!
แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้ากลับมีความว่างเปล่า... ไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้น
ทางเดินนอกห้องมืดสนิท มีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่างลงมาเป็นทางยาว
เงาของต้นไม้ใหญ่ข้างบ้านทอดเข้ามาดูเหมือนมือปีศาจที่กำลังตะเกียกตะกาย
ฉันถอนหายใจยาว... "แค่หูฟาดไปเองสินะ"
ฉันหันหลังกลับเพื่อจะเดินไปที่โต๊ะเขียนหนังสือ
แต่แล้วสายตาของฉันก็เหลือบไปเห็นบางอย่างบนหน้าจอโน้ตบุ๊กที่เปิดค้างไว้
บรรทัดสุดท้ายที่ฉันเขียนเรื่อง 'แสงจันทร์บนเส้นทาง' ทิ้งไว้...
มันถูกต่อเติมด้วยตัวอักษรสีแดงเข้มที่ฉันไม่ได้เป็นคนพิมพ์
"พิมไม่ได้เดินคนเดียว... ฉันเดินตามพิมอยู่ข้างหลังตลอดเวลา"
ลมเย็นวูบหนึ่งพัดผ่านต้นคอฉันไป ทั้งที่หน้าต่างทุกบานปิดสนิท
พร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ที่ดังมาจาก "ใต้เตียง"
ฉันไม่กล้าก้มลงไปมอง...
และคืนนั้น แสงจันทร์ที่ฉันเคยคิดว่าสวยงาม
กลับกลายเป็นพยานเพียงปากเดียวของสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องนี้...
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
