หัวข้อ: บทเรียนที่โหดที่สุดในชีวิตเซลเรือเทกอง ที่ไม่อยากให้ใครต้องเจอ

​วันนี้อยากจะขอเล่าเรื่องที่เคยเจอ เมื่อ 20 กว่าปีก่อน ตอนที่เป็นเซลเรือเทกอง
เชื่อไหมคะ... วันที่ควรจะมีความสุขที่สุดอย่าง 'วันรับปริญญาโท' ของจริยา กลับกลายเป็นวันที่เครียดที่สุดวันหนึ่งในชีวิต
​ในขณะที่แม่ พ่อ และพี่สาว กำลังยิ้มดีใจกับใบปริญญาของลูกสาว และน้องสาว แต่ในกระเป๋าจริยาโทรศัพท์สั่นไม่หยุด สายจากลูกค้าโทรมาตามเรื่อง
'เรือที่จองไว้เพื่อมารับโหลดสินค้าหนีไปแล้ว'
จริยาต้องฝืนยิ้มให้กับคนในครอบครัว เพื่อนฝูงที่มาร่วมยินดีในงาน แต่ในใจมันหนักอึ้งไปหมดขณะที่รับโทรศัพท์คุยกับลูกค้าทีโทรมาถามติดตาม สอบถามความคืบหน้าต่าง ๆ
เหคุการณ์นั้นมี สินค้าค้างอยู่ในเรือโป๊ะเป็นเดือนๆ เพื่อรอโหลดขึ้นเรือใหญ่ ความกดดันมันมหาศาลมากค่ะ
ทุกๆ วัน ​จริยารับสายลูกค้าทุกสายที่โทรมาต่อว่า ถามไถ่ ไม่เคยหนี ไม่เคยทิ้งลูกค้า ลูกค้าคือคนที่ให้ความอนุเคราะห์เรา เราต้องพยายามทุกวิถีทางที่จะแก้ปัญหา และอธิบายให้ลูกค้าทราบตลอดว่าเรากำลังทำอะไรอยู่...
จนถึงวันที่ถึงขีดสุด ที่ยังหาทางออกไม่ได้ เจ้าของเรือที่เช่า ไม่รับผิดชอบอะไร
จริยารับสายไปอธิบายไปร้องไห้ไป ไม่ใช่เพราะอ่อนแอ แต่เพราะรู้สึกเสียใจจริงๆ ที่ทำให้ลูกค้าที่เรานับถือต้องเดือดร้อน
​สุดท้าย จริยารวบรวมความกล้าเข้าไปขอพบ MD ชาวต่างชาติ เพื่อขอให้เขาช่วยแก้ปัญหาด้วยการ 'ใช้เรือของบริษัทมาขนสินค้าให้แทน' ถึงแม้ว่าขนาดเรือของบริษัทจะมีขนาดใหญ่กว่าปริมาณสินค้ามาก
เหตุผลที่จริยาอธิบายกับเขาคือ 'บริษัทจะเสียชื่อเสียง และขาด Trust จากลูกค้าไม่ได้'
...และสรุปสุดท้าย MD ก็อนุมัติทันทีค่ะ หลังจากนั่งฟังเรื่องทั้งหมดจบ.
​voyage นั้นบริษัทอาจจะขาดทุนในแง่ตัวเลข แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความเชื่อมั่นที่เงินซื้อไม่ได้ และลูกค้าก็ยังให้ความอนุเคราะห์อย่างต่อเนื่องหลังจากจบเคสค่ะ
นี่คือบทเรียนที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตการทำงานของจริยาค่ะ
โฆษณา