“เวลา”ในมิติของฟิสิกส์คือการเปลี่ยนแปลงจริงอย่างที่ข้อความนั้นว่าไว้ในขณะเดียวกัน“ปัจจุบัน” ก็อาจไม่ใช่สิ่งที่ต้องหยุดนิ่งเพื่อ
ให้มีอยู่ตรงกันข้ามมันอาจมีอยู่
ได้เพราะมันไม่เคยหยุดเลย
เรามักคิดว่าปัจจุบันคือจุดเดียวเส้นบางๆระหว่างอดีตกับอนาคต
ถ้าจุดนั้นบางจนไม่มีความกว้างจริงมันก็ไม่มีทาง“มีอยู่”ได้เลย
ในเชิงกายภาพทว่าเรากลับรับรู้มันตลอดเวลาแปลว่า “ปัจจุบัน”
อาจไม่ใช่จุดแต่เป็นกระบวนการ เป็นช่วงเล็กๆที่จิตสำนึกร้อยเรียงการเปลี่ยนแปลงให้กลายเป็นความต่อเนื่อง
ปะต้าคิดว่านะ!
ต่อให้จักรวาลไม่เคยที่จะหยุดเคลื่อนที่ปัจจุบันก็ยังมีอยู่ไม่ใช่
ในฐานะสิ่งที่หยุดนิ่งแต่ในฐานะ “หน้าต่างของการรับรู้” ที่เลื่อน
ไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลง
นั้นเอง
ปะต้าก่ะมองมองอีกชั้นหนึ่ง
ว่าอดีตกับอนาคตอาจไม่ได้
“มีอยู่”จริงแบบที่เราคิดแต่อาจเป็นเพียงแบบจำลองในสมอง
ที่ช่วยให้เราคาดการณ์จดจำ
ในขณะที่สิ่งเดียวที่มีประสบการณ์ตรงคือการรับรู้ ณ ขณะนี้แม้มัน
จะเป็นเพียงภาพลวงที่ต่อเนื่อง
เร็วมากก็ตาม
ถ้าเวลาหยุดทุกอย่างดับสูญ
แต่ถ้าเวลาไม่เคยหยุด“ปัจจุบัน”
ก็ไม่เคยหายไปไหนเลยเพียง
แต่เราเผลอคิดว่ามันต้องหยุด
ก่อนจึงจะจับต้องได้
แะต้าก่ะว่าไปน้อ!
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
