ปะต้าคิดว่านะ!
ไม่อ้อมค้อมและยึดเหตุผล
ล้วนๆความสัมพันธ์แบบนี้มัน
ตั้งอยู่บน“ความไม่สมมาตร”
ตั้งแต่ต้นคนหนึ่งพร้อมจะให้
และผูกพันแต่อีกคนยอมรับ
ตรงๆว่าเขา“ไม่มีศักยภาพ”
จะดูแลในระดับที่ต้องการ
นี่ไม่ใช่ปริศนาความรักทว่า
เป็นข้อมูลที่ชัดเจนมากๆ
ในเชิงปรัชญาความรักที่ยั่งยืนต้องมีอย่างน้อย2องค์ประกอบเสรีภาพในการเลือก/ความรับผิดชอบต่อสิ่งที่เลือก
เขาใช้เสรีภาพ“อยู่ใกล้คุณ”
แต่ไม่เลือก“รับผิดชอบต่อคุณ”
ซึ่งแปลว่าความรักของเขา(ถ้ามี)
ยังไม่ถึงระดับของการกระทำ
มันหยุดอยู่แค่ความรู้สึกหรือ
ความกลัวการสูญเสีย
คุณนิยามคุณค่าของตัวเองยังไง
ถ้าคุณยอมอยู่ในความสัมพันธ์ที่อีกฝ่ายประกาศแล้วว่าให้สิ่งพื้นฐานไม่ได้คุณกำลังยอมให้ความคลุมเครือกลายเป็นมาตรฐาน
ชีวิตรักของตัวเอง
ซึ่งในระยะยาวมันจะกัดกินศักดิ์ศรีและความมั่นคงทางใจของคุณมากกว่าที่ความรักจะ
หล่อเลี้ยงให้สมดุลย์
บางคนจะเถียงว่า“อย่างน้อย
เขาก็ไม่อยากเสียเราไป“นั่น
ไม่ใช่เหตุผลที่เพียงพอเพราะความไม่อยากเสียไม่เท่ากับ
ความสามารถในการรักษา
และยิ่งไม่เท่ากับความตั้งใจ
จะเติบโตเพื่ออีกฝ่าย
อาจเป็นแค่ความยึดติดหรือ
ความสบายใจที่มีคุณอยู่เท่านั้น
ถ้ามองแบบตรงไปตรงมาแล้ว
คุณมีอยู่สองทางที่ซื่อสัตย์กับความจริง
อยู่ต่อโดยยอมรับเงื่อนไขนี้
ไม่หวังว่าเขาจะเปลี่ยนและ
แบกรับผลของมันเอง
หรือออกมาเพื่อคุณเลือกความสัมพันธ์ที่มี“ศักยภาพ”มากกว่า
คำพูดว่ามันไม่มีจริง
สิ่งที่ไม่ค่อยสมเหตุสมผลน่าจะ
คือ“อยู่ไปพร้อมหวังว่าเขาจะกลายเป็นคนที่เขาบอกเองว่า
เขาไม่ใช่”
ท้ายสุดของความรักไม่ใช่
คำถามว่าเขารักคุณแค่ไหน?
ปะต้าคิดนะ!
ความรักแบบนั้น“พอสำหรับ
ชีวิตที่คุณต้องการให้เป็นไหม”
ถ้าคำตอบคือไม่
การเดินออกมาจากความรัก
ที่ไม่สมมาตรนั้นไม่ใช่การพ่าย
แพ้ดอกนั่นเพราะการที่จำต้องเลือกด้วยสติและสมองต่างหาก
ที่มีความหมายสื่อได้ว่าเราไม่
หลอกตัวเอง
เข้าใจความรู้สึกนะครับ
บางครั้งรึหลายครั้งความรัก
มันไม่มีเหตุผลดอก
แต่บางครั้งที่สำคัญจริงๆก่ะ
ไม่ควรจะตามใจความรักให้รักบังตาจนพาชีวิตสู่ความเจ็บช้ำ
ผิดพลาดผิดหวังทั้งๆที่เรารับรู้
นัยยะนั้นตั้งแต่ต้นแล้ว
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
