แค่พาใจกลับมาวางตรงกลาง
แล้ววางสุดโต่งกับvisionวิสสั้น
ลงพริวพรายไปกับกวีเชยของ
คนโง่เขลาอย่าง"ปะต้า" เต๊อะ
นะที่รัก!
" โลกมิได้ขัดทางธรรม
ธรรมก็มิได้ฝืนโลก
มีแต่ใจคนที่โยกเยก
ไปตามเงาแห่งตนเอง
เมื่อใดหลงคิดว่ารู้แจ้ง
คำก็แรงเกินเหตุเห็น
ยิ่งยกตนเหนือประเด็น
ยิ่งห่างเส้นแห่งความจริง
ธรรมะนั้นมิใช่อำนาจ
ไว้ประกาศว่าตนถูกยิ่ง
หากคือทางให้หยุดจริง
แล้วมองสิ่งตามที่เป็น
ใครจะเห็นต่างอย่างไร
ไม่จำเป็นรึจำต้องตัดสิน
เพียงวางใจบะต้องถวิล
เอาชนะคว้าชัยเหนือผู้ใด
แท้trueแท้จริงปลายทาง
นั้นมิใช่การห้ำจนหั่นใคร
แต่คือรับรู้ว่าใจจะวางใจ
ให้เบาบางสร้างความพอดี
แก่ใจคนและตนเอง"
สิ่งที่เรียกว่า"ทาง”ในคำสอนนั้น
ไม่ได้ตั้งใจจะไปขวางอะไรโลก
อาจเหมือนเป็นข้อเสนอให้มนุษย์
เลือกใช้มากกว่า
โลกก็เดินของโลกไปตามเหตุ
ปัจจัยธรรมะก็เป็นเหมือนแผนที่
อีกแบบหนึ่งว่าถ้าอยากพ้นทุกข์
จะลองเดินทางนี้ดูไหมนะ?
พอเอาสองอย่างนี้มาซ้อนกันนะ
บางทีมันดูเหมือนขัดกันเพราะ
โลกชวนให้ไหลไปตามอยาก
แต่ธรรมะชวนให้รู้เท่าทันอยาก
แต่ถ้ามองอีกมุมไม่ใช่ข้อสรุป
ทั้งสองมิได้ขัดขวางกันเสียทีเดียว
แค่เป็นคนละระดับกระมัง
อันหนึ่งอธิบายว่า“มันเป็นอย่างไร”
อีกอันชวนถามว่า“แล้วเราจะอยู่กับ
มันอย่างไร”ต่างหาก
ปะต้ามีความเห็นเขลาๆกับคำว่า “แนะนำให้ทำผิดธรรมชาติของโลก” อาจเกิดจากการมองว่าธรรมะต้อง
ฝืนทุกอย่างแต่ในความหมายดั้งเดิม
ใกล้กับการทำความเข้าใจธรรมชาติ มากกว่าการไปสู้กันขัดกัน
เห็นความโลภก็รู้ว่าโลภเห็นความ
โกรธก็รู้ว่าโกรธไม่ได้บังคับให้โลกหยุดมีสิ่งเหล่านี้แค่ไม่ปล่อยให้มัน
ลากเราไปสุดทาง
อีกด้านหนึ่งก็เข้าใจได้ว่าถ้าใคร
ยึดคำสอนแบบแข็งแล้วไปตัดสิน
คนอื่นมันก็ทำให้ดูเหมือนธรรมะ
กลายเป็นเครื่องมือกดคนอื่น
ซึ่งอันนี้ไม่ใช่เจตนาของคำสอน
สุดท้ายอาจไม่ต้องรีบตัดสินว่า
อะไรขัดอะไรแค่แยกให้ออกว่า
อะไรคือ“กฎของโลก”กับอะไรคือ
“ทางเลือกของใจ”แล้วคุยกันบน
พื้นฐานนั้นบทสนทนาจะเบาลง
และไม่ต้องมีใครพ่ายใครชนะ
ปะต้าเอ๊ยก่ะเพ้อฝันไป๊!
ไม่รู้ดอกรึมานุดนิ๊อีโก้มาก
เมือกกิเลสเคลือบหนา
จะตุยไปไม่ชอบไม่ใช่ละ
ก่ะ"หัวชนฝา"ยอมตุย
กระทู้มีมิติคมลึกดีครับ!
ชื่นชมๆ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
