บางสิ่งในชีวิต…ไม่ได้หายไปช้าๆ
แต่มัน “หลุด” ออกไปในวินาทีเดียว
เหมือนดอกไม้ที่ร่วงจากกิ่ง
ไม่มีเสียงเตือน
ไม่มีโอกาสแก้ตัว
ไม่มีทางย้อนกลับ
สุภาษิตนี้เรียบง่ายจนเกือบธรรมดา
แต่ความจริงของมัน…คมพอจะตัดใจใครได้ทั้งชีวิต
เพราะมันไม่ได้พูดถึงดอกไม้
แต่มันพูดถึง “เวลา”
“โอกาส”
และ “คนบางคน” ที่เราเคยมี
⸻
เรามักคิดว่า
ยังมีเวลา
ยังมีโอกาส
ยังพูดทีหลังได้
ยังรักทีหลังก็ได้
จนกระทั่งวันหนึ่ง
สิ่งนั้น…ไม่อยู่แล้ว
และเราทำได้แค่
นึกถึงมัน
⸻
ชีวิตสอนอะไรจากเรื่องนี้
อย่ารอให้ดอกไม้ร่วง
แล้วค่อยเห็นค่าความสวยของมัน
อย่ารอให้ใครเดินจากไป
แล้วค่อยอยากดูแลเขาให้ดีกว่านี้
อย่ารอให้เวลาหมด
แล้วค่อยเสียดายว่าเคยมีมันอยู่ในมือ
เพราะบางอย่างในชีวิต
ไม่ได้หายไปเพราะมันไม่สำคัญ
แต่มันหายไป
เพราะเรา “คิดว่ามันจะอยู่ตลอดไป”
⸻
ดอกไม้ที่ร่วงแล้ว
ไม่มีวันกลับขึ้นไปบนกิ่ง
เหมือนบางสิ่งในชีวิต
ที่เมื่อมันจบลง
มันไม่ได้จบเพราะโชคชะตา
แต่มันจบ
เพราะเราไม่เคยมองมัน…ตอนที่มันยังอยู่ตรงนั้น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
