ใครๆก่ะเตือนใจให้คิด
คนเรานะชีวิตนึงไม่ยาวใกล้
คำว่า“โอกาส”เป็นสิ่งที่ผุดขึ้น
มาระหว่างชีวิตเดินทางเสมอๆ
ทว่าโอกาสดีๆที่สุดใจของคน
ไม่ได้เกิดขึ้นให้คว้าให้ไขว่ได้
บ่อยๆเสมอๆไปดอกนะ
วันนี้ถ้านะ“ถ้ามีโอกาส”นั้นๆ
ก้าวเข้ามาไม่ว่าจะอันใดไม่ว่า
จะ“คนสัตว์สิ่งของ”โดยเฉพาะ
เรื่องหัวใจที่คนชอบมัดรวม
เรียกว่า“ความรัก”
ความรักมันไม่ได้เป็นLove สตอแบรี่เสมอไปดอกนะ
เตือนนะจะหาว่าบะบอก!
มีโอกาสได้รักก่ะรักให้สุดใจ
มีโอกาสได้กอดใครก่ะกอด
ให้สุดเเรง
มีโอกาสได้บอกลาก็เปิดใจ
อย่าห่วงแหน
จะได้บะต้องมาพร่ำเสียดาย
ภายหลัง
มีโอกาสได้ยิ้มก่ะยิ้มให้สุดใจ
มีโอกาสได้ช่วยใครก่ะช่วย
ให้สุดแรง
มีโอกาสได้คิดถึงก่ะโปรดคิด
ก่ะคำนึงให้ถึงสุดใจ
ใกล้กันมีกันละมันดีที่สุดเเล้ว
ยามมีกันนั้นมักชอบหมางเมิน
ยิ่งห่างเหินยิ่งเหินยิ่งใกล้กันยิ่งห่างไกล
ทั้งวันทั้งคืนได้อันใด
พอกลับมามองกลับใจมาเห็นความสำคัญนั้นมันก่ะสายไป
ในวันที่ไม่มีโอกาสได้แก้ไข
ตระหนักไว้เสมอเราต้องเจอ
ความเปลี่ยนผันอยู่เสมอ
หมอเข้าใจคุณนะเมื่อวันเวลามันเปลี่ยนผ่าน หัวใจคนก่ะอาจป่วนเปลี่ยนไปได้เสมอ!
ปะต้าคิดนะ!
ตราบที่ใดที่วันเวลานั้นยังหมุนเปลี่ยนไปใช้ชีวิตทุกนาทีให้มี
ค่าที่สุดกับใครคนนั้นให้ดีที่สุด
ในคืนวันที่ผ่านมาด้วยกัน
ถึงเวลานั้นๆที่บางครั้งคนเราต้องเดินทางออกจากความเป็นที่สุดโดยเฉพาะความรัก
นี่เตือนซ้ำเลยนะ!
มีโอกาสได้รักก่ะรักให้สุดใจ
มีโอกาสได้กอดใครก่ะกอด
ให้สุดแรง
เมื่อที่สุดแล้ววันนึงใครจำต้อง
ต้องบอกเลิกถูกบอกลากับใคร
จากใครก็เปิดใจให้ใสๆอย่าได้ห่วงแหนแทนที่เราจะต้องเอาใจ
ไปเสียดาย
ก่อนจำต้องปล่อยก่ะให้คำว่าที่สุดกันก่อนเนาะ!
เพราะว่าทุกอย่างคือ“ที่สุดแล้ว”
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
