วันแรกของการไปเรียนภาษา…ฉันเกือบหันหลังกลับตั้งแต่ยังไม่พ้นหน้าหอ
ในที่สุด..ก็ถึงวันเปิดเทอม
ชีวิตดูเหมือนจะเริ่มมีอะไรทำมากขึ้น
ตอนเช้าอุณหภูมิแค่ 0–2 องศา
ฟังดูเหมือนไม่แย่มาก
แต่พอเปิดประตูออกไปเท่านั้น…
ลมเย็นปะทะหน้าแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อน
มันไม่ใช่แค่หนาว
แต่มันเหมือน “ความเย็นที่แทงเข้ามาถึงข้างใน”
ในวินาทีนั้น ฉันก็รู้ทันทีว่า…
ประสบการณ์ที่เคยไปเที่ยวต่างประเทศมาทั้งหมด
ไม่เคยเตรียมฉันให้พร้อมกับ “ชีวิตจริง” แบบนี้เลย
การเรียนแค่ครึ่งวัน แต่มีการบ้าน
มีผู้คนใหม่ ๆ
มีเพื่อนต่างชาติที่ช่วยให้ความเงียบมันเบาลง
ฉันเริ่มรู้จักร้านเล็ก ๆ ใกล้แคมปัส
เริ่มหาของกินที่พอคุ้นเคย
แม้ราคาจะสูง…แต่ก็ยังดีกว่า Fast food ทุกมื้อ
แต่ไม่ว่าแต่ละวันจะผ่านไปยังไง
ฉันยังคงโทรกลับบ้านทุกวัน
และถามตัวเองซ้ำ ๆ ว่า…
“ฉันจะไหวใช่ไหม…”
บางครั้ง…การเริ่มต้นใหม่
ไม่ได้น่ากลัวเพราะมันยาก
แต่น่ากลัวเพราะเรา “ต้องเผชิญมันคนเดียว”
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
