เมื่อวาน เวลา 13:50 • ปรัชญา
วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม

สิ่งที่เป็นอดีตเอากลับมาไม่ได้

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจ ให้เราทุกคนมีปัญญาสัมมาทิฏฐิ พากันมามีความสุขในปัจจุบันของการประพฤติของการปฏิบัติ
ทุกคนต้องพากันมามีความสุขกับการประพฤติกับการปฏิบัติ เอาพระธรรมเอาพระวินัย เอาข้อวัตรข้อปฏิบัติ เอากติกาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ได้ตั้งไว้ ของทางวัดได้ตั้งไว้
เราพากันมามีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติ เรามีความสุข ความทุกข์นั้นก็มีไม่ได้ เพราะปัจจุบันนั้นมีเพียงตำแหน่งเดียว ความสุขนั้นคือความสงบ ความสงบนั้นคือความสุข เรามีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติเราก็มีความสงบ
เรามามีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติให้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ ยกเลิกตัวยกเลิกตนให้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ การยกเลิกตัวยกเลิกตนก็ได้แก่ยกเลิกความทุกข์นั่นแหละ พระธรรมพระวินัยข้อวัตรข้อปฏิบัตินั้นเป็นอุปกรณ์ของการยกเลิกตัวยกเลิกตน
เราทุกคนต้องพากันมารู้มาเข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรเป็นอุปกรณ์ที่ยกเลิกตัวยกเลิกตน ความรู้ความเข้าใจปฏิบัติติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ ปัจจุบันถึงเป็นสิ่งที่สำคัญ ปัจจุบันถึงเป็นความสุขในการยกเลิกตัวยกเลิกตน
เราทุกคนต้องตั้งใจตั้งเจตนา ภาชนะใดที่จะใช้ได้ก็ต้องเป็นภาชนะที่ตั้งไว้ ไม่ใช่ภาชนะที่ล้มลง ไม่ใช่ภาชนะที่คว่ำ ต้องเป็นภาชนะที่ตั้งไว้ ตั้งไว้อย่างดี ตั้งไว้อย่างสง่างาม การประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงเป็นความงามในเบื้องต้น งามในท่ามกลาง งามในที่สุด
ความรู้ความเข้าใจนี้เป็นปัญญาสัมมาทิฏฐิ ปัญญาสัมมาทิฏฐินี้จัดว่าเป็นปัญญาชน เป็นปัญญาที่รู้เข้าใจ ยกเลิกตัวยกเลิกตนสิ่งที่มันหมุนเป็นวงกลม เป็นเกิดแก่เจ็บตายพลัดพราก
ปัญญาสัมมาทิฏฐิเป็นปัญญาที่รู้ทุกข์ รู้เหตุเกิดทุกข์ ข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์ ยกเลิกสัญชาตญาณด้วยความรู้ความเข้าใจ ข้อวัตรกิจวัตร ความรู้ความเข้าใจมีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ อย่างนี้เรียกว่าเป็นปัญญาชน นี้คือปัญญาบริสุทธิคุณ
ปัญญาชนคือผู้ที่รู้ผู้ที่เข้าใจ เมื่อรู้เมื่อเข้าใจ มีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติ เอาความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติ ให้ผู้ปฏิบัติทั้งหลายรู้เข้าใจ ปัจจุบันนี้ไม่ใช่เก่าไม่ใช่ใหม่ ปัจจุบันนี้คือปัจจุบัน ปัจจุบันเราถึงต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน ไม่มีตัวไม่มีตน มีความสุขกับเอาพระธรรมพระวินัยมาใช้มาประพฤติมาปฏิบัติ
ผู้ประพฤติปฏิบัติต้องพากันรู้พากันเข้าใจ ถ้าเราไม่รู้ไม่เข้าใจนั้นจะเป็นนิติบุคคลตัวตน จะเป็นเราเป็นเขา จะมีช้ามีเร็ว มีได้มีเสีย จะเป็นการปรุงแต่ง จะเป็นจิ๊กซอว์เป็นขั้วบวกขั้วลบ ไม่ใช่ปัจจุบันธรรม ไม่ใช่ธรรมนูญ นี้ยังเป็นสัญชาตญาณนี้ยังเป็นตัวเป็นตนอยู่ นี้เป็นการทำความดีเพื่ออยากจะเป็นคนดี มันยังเป็นอดีตเป็นอนาคต มันยังเป็นตัวเป็นตนอยู่ นี้มันยังมีช้ามีเร็วอยู่ มันยังมีเก่ามีใหม่
หัวใจเราทุกคนต้องเป็นหัวใจที่ยกเลิกตัวตน ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัตินั้นถึงยกเลิกอดีตอนาคต ปัจจุบันเราก็ว่างจากตัวตน ปัจจุบันเราทำความดีเพื่อความดี ไม่ใช่ทำความดีเพื่ออยากจะเป็นคนดี
ผู้ปฏิบัติต้องรู้ต้องเข้าใจ ถ้าไม่เข้าใจแล้วมันจะเป็นตัวเป็นตน เดี๋ยวจะมีความรู้สึกว่าเป็นเราเป็นคนอื่น เป็นผู้ที่บวชเก่าเป็นผู้ที่บวชใหม่ เป็นโยมเก่าเป็นโยมใหม่ เป็นโน่นเป็นนี่ เราต้องรู้ต้องเข้าใจในเรื่องความดีและปัญญาที่จะต้องเป็นปฏิปทาที่ต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน
ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติถึงเอาปัจจุบันเป็นวาระสำคัญ ให้มีความเข้าใจว่าปัจจุบันนี้มีตำแหน่งเดียว ยืนเดินนั่งนอนกิริยามารยาทอาชีพมีเพียงตำแหน่งเดียว
ความรู้ความเข้าใจ มีความสุขในการยกเลิกตัวตน มีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติเพื่อให้เป็นปัจจุบันที่เป็นธรรมนูญจริง ๆ ทำความดีเพื่อความดีเป็นบริสุทธิคุณ ออกมาเป็นการให้ทานรักษาศีลเจริญภาวนา มีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติอย่างนี้เต็มที่
ทุกคนจะมีความรู้สึกว่า แหม่...ทำไมมันมีความสุขจริง ๆ มีความสุขเป็นอย่างยิ่ง มีความสุขเต็มที่ ทำไมมันมีความสุขอย่างนี้ เป็นการเข้าถึงความพอเพียงเพียงพอ เข้าถึงความเต็ม ๆ ๆ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติ ใจของผู้นั้นก็จะสัมผัสกับพระนิพพานด้วยใจของท่านเองอยู่ที่ปัจจุบันเอง ไม่ต้องไปถามผู้อื่น เพราะเป็นความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติที่เกิดจากปัญญาสัมมาทิฏฐิ ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัตินั้นจะรู้แจ้งประจักษ์ใจด้วยใจของผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติเอง
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจ ให้เราเอาพระธรรมเอาพระวินัยเป็นธรรมนำชีวิต ยกเลิกตัวตนมีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติ เพราะความสุขนั้นไม่มีความทุกข์อยู่แล้ว เพราะตำแหน่งนั้นเป็นตำแหน่งเดียวอยู่ที่ปัจจุบัน ถ้าเรามีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ ความทุกข์นั้นจะไม่มี ความเครียดจะไม่มี โรคซึมเศร้าจะไม่ม โรคไบโพล่าอารมณ์เหวี่ยงไปเหวี่ยงมาจะไม่มี เพราะมันเป็นความสุข ความสุขนั้นมีตำแหน่งเดียว ถ้าเรามีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติความทุกข์นั้นย่อมไม่มี
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้ผู้ประพฤติปฏิบัติมีปัญญาสัมมาทิฏฐิ ให้เข้าใจว่าตำแหน่งความสุขมันมีตำแหน่งเดียว ถ้าเรามีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติความทุกข์นั้นย่อมไม่มีร้อยเปอร์เซ็นต์เลย
ถ้าเรามีความสุขในการเอาพระธรรมเอาพระวินัยมาใช้มาประพฤติมาปฏิบัติ นี้จะเป็นความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เป็นการประพฤติปฏิบัติที่ยกเลิกทาสยกเลิกนิติบุคคลตัวตน มีปัญญาสัมมาทิฏฐิ ไม่เอาความหลงนำชีวิต เอาปัญญาคือเอาพระธรรมพระวินัยเอามาใช้มาปฏิบัติมามีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติ จะเป็นความสุขที่เกิดจากความรู้ความเข้าใจ
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจ เราทุกคนต้องมีความสุขในการรักษาพระธรรมรักษาพระวินัย การรักษาพระธรรมพระวินัยนั้นให้ผู้ปฏิบัติรู้เข้าใจ การปฏิบัติต่อพระธรรมต่อพระวินัยคือการยกเลิกตัวยกเลิกตน
การปฏิบัติใจท่านถึงให้ปฏิบัติให้รักษาพระธรรมพระวินัยยิ่งกว่าชีวิต
ดวงตามีประโยชน์สำหรับเดินทาง พระธรรมพระวินัยเป็นประโยชน์ของการเดินทางของธรรมนูญรัฐธรรมนูญ
ด้วยเหตุผลนี้ เราต้องรู้ต้องเข้าใจว่า พระธรรมพระวินัยที่เป็นสมมติสัจจะเป็นสิ่งที่สำคัญมาก สำคัญอย่างยิ่ง สำคัญมากเลยทีเดียว เราทุกคนต้องเคารพในพระธรรมในพระวินัย เพราะความเคารพนั้นคือความสงบ ความสงบคือความเคารพ
พระธรรมพระวินัยสิกขาบทน้อยใหญ่ ผู้ประพฤติปฏิบัติต้องเอามาใช้เอามาปฏิบัติ ต้องมีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติ เพราะการฝึกใจนั้นผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องเข้าใจนะ เมื่อใจนั้นมันเป็นนามธรรม ใจเองจะฝึกใจไม่ได้ การฝึกใจต้องฝึกที่กายวาจากิริยามารยาทอาชีพ เพื่อเข้าสู่ความวิเวกทางกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ จิตถึงจะเข้าถึงอุปธิวิเวก
ใจไม่สงบไม่เป็นไรช่างหัวมัน ให้กายวาจากิริยามารยาทอาชีพสงบก่อน ต้องเน้นที่กายที่วาจาเน้นที่กิริยามารยาทเน้นอาชีพ เน้นที่พระธรรมพระวินัย พระธรรมพระวินัยนั้นเราต้องพากันรู้พากันเข้าใจ เราจะไปมองข้ามพระธรรมพระวินัยไปไม่ได้ การที่เรามองข้ามพระธรรมพระวินัยคือผู้ที่ไม่เข้าใจในการประพฤติการปฏิบัติ
เราไม่มีความเคารพในพระธรรมพระวินัย เราจะหยุดวัฏฏสงสารได้อย่างไร ความเคารพถึงเป็นสิ่งที่สำคัญ ความเคารพนี้จะเป็นเบรกเป็นเซฟตี้ หยุดกรรมหยุดเหตุแห่งกรรมหยุดผลของกรรม เราต้องรู้เข้าใจ
ดวงตาของเรานี้ ฝุ่นละอองนิดเดียวเข้าตา ตานั้นก็ย่อมมีปัญหา พระธรรมพระวินัยเราต้องรู้เข้าใจ ผู้ปฏิบัติธรรมต้องเคารพในพระธรรมในพระวินัย เพราะความเคารพนั้นคือความสงบ ถ้าเราไม่มีความเคารพเราจะสงบไปไม่ได้ ต้องมีความเคารพก่อนถึงจะมีความสงบ มีความสงบถึงจะมีความสุข ถึงเป็นไวพจน์ติดต่อต่อเนื่องเหมือนดั่งกระแสน้ำ
การประพฤติการปฏิบัติถึงต้องมีปัญญาสัมมาทิฏฐิ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ ต้องมีปัญญาสัมมาทิฏฐิ เพื่อบริสุทธิคุณเพื่อยกเลิกตัวตนเพราะพระธรรมพระวินัยเป็นหลักการที่ยกเลิกตัวตน เพื่อให้เราเข้าถึงบริสุทธิคุณทั้งทางกายวาจากิริยามารยาทอาชีพมารวมลงที่ใจ ใจที่ตั้งใจตั้งเจตนา ยกเลิกอัตตายกเลิกตัวตน มีความสุขแท้ ๆ มีความสุขจริง ๆ ในการยกเลิกวัฏฏสงสาร ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติมีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติด้วยปัญญาสัมมาทิฏฐิอย่างนี้
พระนิพพานถึงจะสัมผัสได้จากใจของผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติเอง
 
เราพากันคิดดูดี ๆ นะ ว่าคนผู้ที่มาบวชมีมาก ทุก ๆ ศาสนามีมาก แต่ทำไม่มีใครได้บรรลุธรรม น้อยมากที่จะได้บรรลุธรรม เพราะความไม่รู้ไม่เข้าใจพากันมองข้าม การมองข้ามคือความไม่เคารพ ถ้าเราไม่มีความเคารพมันจะสงบได้อย่างไร เราคิดดูดี ๆ แล้วมันเป็นไปไม่ได้คิดจนหัวแตกหัวระเบิดมันก็เป็นไปไม่ได้ เราไปแสวงหาในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้นี้เกิดความเสียหายมาก
ผู้ประพฤติปฏิบัติพากันมาทำความดีเพื่อความอยากความต้องการ ความอยากความต้องการนั้นมันเป็นขั้วบวกขั้วลบมันเป็นความปรุงแต่ง มันไม่ใช่ทำความดีเพื่อความดี ไม่มีความสุขในการทำความดี
ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติยังไม่เข้าใจในเรื่องของพระนิพพาน มันเป็นการเดินทางทางวิทยาศาสตร์ไม่ได้เอาใจไปพร้อม ๆ กัน ทางวิทยาศาสตร์ก็ต้องเอาใจไปพร้อม ๆ กัน ทางวิทยศาสตร์ก็ต้องเอาใจไปพร้อม ๆ กันเพื่อเป็นการทำความดีเพื่อความดี
โฆษณา