Rewit Is Back ภาค 1: การกลับมาจากต่างโลกของบุตรชายจอมอาถรรพ์ (ฉบับ rewrite )
นามปากกา Juksurit1992
เรวิช บุตรแห่งมหาจอมเวทย์ผู้ไร้พลัง หลังจากหายตัวไปราวกว่า 10 ปี การกลับของเขามาพร้อมกับเวทย์มนต์ คาถาอาคมและอาถรรพ์ที่อันตราย
เปรี้ยง!
เสียงกัมปนาทของสายฟ้าฟาดผ่านท้องนภาที่มืดมิด ราวกับเสียงสรวลเสเฮฮาของโชคชะตาที่กำลังเยาะเย้ยความตายของข้า ร่างของข้าร่วงหล่นลงสู่เหวรอยแยกมิติที่ไร้ก้นบึ้ง เลือดอุ่น ๆ ไหลซึมออกจากบาดแผลถูกยิงที่กลางอก พื้นดินที่เคยเหยียบยืนพังทลายลงพร้อมกับภารกิจปราบอสูรกายที่ล้มเหลว
ข้าเงยหน้าขึ้นมองเป็นครั้งสุดท้าย... ภาพที่เห็นคือเหล่ายอดคนผู้ได้ชื่อว่าเป็น "พี่น้อง" ยืนตระหง่านอยู่บนขอบเหว พวกเขามองลงมาด้วยสายตาที่เย็นชาเสียยิ่งกว่าน้ำแข็ง ไม่มีรอยยิ้ม และไม่มีแม้แต่ความโศกเศร้า ราวกับว่าการสูญเสียข้าไปนั้น... ไม่ได้ต่างอะไรกับการเสียสละเบี้ยตัวหนึ่งบนกระดาน
ข้า... เรวิช โคลเวอร์ บุตรชายผู้ถูกลืมแห่งตระกูลจอมเวทอันเกรียงไกร
ข้าผู้ซึ่งมีมานาน้อยนิดเสียจนน่าเวทนา ข้าพยายามฝึกดาบจนมือพองซ้ำแล้วซ้ำเล่า พยายามท่องจำคัมภีร์เวทโบราณจนโต้รุ่ง เพียงหวังแค่เศษเสี้ยวแห่งความภูมิใจจากสายตาของท่านพ่อและท่านแม่ ขอแค่ให้พวกเขามองเห็นว่าข้ามีตัวตนอยู่ตรงนี้... ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ไม่ใช่ขยะของตระกูล
แต่มันเป็นเพียงฝันลม ๆ แล้ง ๆ ในยามที่ความตายกวักมือเรียก ความทรงจำในวัยเยาว์ไหลย้อนกลับมาเหมือนภาพฉายซ้ำ ภาพโต๊ะอาหารที่รื่นเริง ภาพการฝึกซ้อมที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ... ทุกภาพล้วนสมบูรณ์แบบ ยกเว้นเพียงสิ่งเดียว
ไม่มีข้าอยู่ในนั้น
"อา... นี่หรือคือความตาย?" ข้าพึมพำกับความมืดมิด หัวใจที่เคยเต็มไปด้วยความโหยหาเปลี่ยนเป็นความขมขื่น ข้าหัวเราะเยาะให้กับการเกิดมาที่ผิดพลาดของตนเอง
แต่แล้ว... ท่ามกลางความมืดมิดที่ควรจะดับสูญ กลับมีแสงสีขาวเจิดจ้าบาดตา!
กึก! ตูม!
สัมผัสแรกที่กระแทกเข้ากับร่างไม่ใช่ความแข็งกระด้างของหิน แต่เป็นความเย็นเยียบที่โอบล้อมไปทุกอณูขุมขน น้ำ! ข้าจมดิ่งลงไปในของเหลวปริศนา สติที่เกือบจะหลุดลอยถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอด
‘มันยังไม่จบ...’ เสียงคำรามกึกก้องอยู่ในหัวใจที่เต้นระรัว ‘กับแค่ผืนน้ำเพียงเท่านี้... จะมาหยุดข้าไม่ได้!’
ข้ารวบรวมกำลังเฮือกสุดท้าย ตะเกียกตะกายว่ายขึ้นสู่ผิวน้ำ สูดอากาศเข้าปอดจนเจ็บหน้าอก
"แค่ก! แค่กๆ..."
ข้าตะเกียกตะกายขึ้นฝั่ง พลางมองไปรอบตัวด้วยความสับสน... นี่ไม่ใช่ถ้ำใต้ดิน ไม่ใช่สนามรบ และไม่ใช่โลกที่ข้าเคยรู้จัก สิ่งปลูกสร้างรูปร่างประหลาดที่ทำจากปูนและกระจกสูงเสียดฟ้า พาหนะเหล็กที่เคลื่อนที่ด้วยแสงไฟสว่างจ้า และแผ่นป้ายข้อความที่มีอักขระประหลาดที่ข้าไม่อ่านไม่ออก
"ข้า... มาอยู่ที่ใดกันแน่"
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
