คนบางคนเก่งมากตอนเล่าเรื่องความสำเร็จ
แต่เงียบมากตอนพูดถึงคนที่ช่วยเขามา ตอนยังไม่มีชื่อ ไม่มีเงิน ไม่มีใครมองเห็น ยังมีคนหนึ่งยอมลำบากแทนคุณ ยอมเชื่อในวันที่คุณยังไม่น่าเชื่อ
พอถึงฝั่ง กลับหันไปจับมือคนใหม่ วิ่งเข้าหาคนที่มีประโยชน์กว่า แล้วปล่อยให้คนพายค่อย ๆ หายไปจากชีวิต เหมือนเขาเป็นแค่บทผ่าน ไม่ใช่รากของความสำเร็จ
ความจริงมันโหดนะ คนที่อยู่กับคุณตอนคุณไม่มีอะไร คือคนที่เห็นคุณโดยไม่ต้องมีผลประโยชน์ แต่คนที่เข้ามาตอนคุณมีทุกอย่าง เขาอาจเห็นแค่สิ่งที่คุณมี ไม่ใช่ตัวคุณ
อย่าเพิ่งภูมิใจว่าไปได้ไกล ถ้าคุณไปไกลด้วยการลืมคนต้นทาง เพราะความสูงที่ไม่มีราก มันล้มง่ายกว่าที่คิด
จำวันที่คุณไม่มีแม้แต่เรือ แล้วถามตัวเองว่า วันนี้คุณเป็นคนแบบไหน คนที่พายให้คนอื่น…หรือคนที่ถีบไม้พายทิ้งเมื่อถึงฝั่ง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
