เมื่อวาน เวลา 17:31 • ถ่ายภาพ
ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต

บางครั้ง

การเติบโตที่ยากที่สุดในชีวิต
ไม่ใช่การอดทนกับโลกภายนอก
แต่คือการยอมรับว่า
เราไม่จำเป็นต้องถูกใจทุกคนอีกต่อไป
คนบางคนรักเรา
ตราบใดที่เรายังเงียบ
ยังยอม
ยังเป็นคนที่เสียสละความรู้สึกตัวเอง
เพื่อรักษาความสบายใจของคนอื่น
แต่วันที่เราเริ่มพูดในสิ่งที่อึดอัด
เริ่มมีขอบเขต
เริ่มเลือกความสงบให้หัวใจตัวเอง
เรากลับกลายเป็น “คนเปลี่ยนไป”
ในสายตาใครบางคน
ทั้งที่ความจริงแล้ว
เราแค่เหนื่อยเกินกว่าจะฝืนอีกต่อไป
เหนื่อยกับการต้องเข้าใจทุกคน
แต่ไม่มีใครเข้าใจเรา
เหนื่อยกับความสัมพันธ์
ที่ทำให้เราต้องระวังตัวตลอดเวลา
จนลืมไปว่า
การเป็นตัวเองอย่างสบายใจนั้นรู้สึกอย่างไร
ความสัมพันธ์ที่เหนื่อยที่สุด
ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่มีเสียงทะเลาะ
แต่คือความสัมพันธ์
ที่ค่อย ๆ ทำให้เราหายไปจากชีวิตตัวเองทีละนิด
และเมื่อโตขึ้น
เราจะค่อย ๆ เข้าใจว่า
การรักษาทุกคนไว้
อาจไม่สำคัญเท่า
การรักษาหัวใจตัวเองให้ยังมีความสุขอยู่
เพราะต่อให้เราดีพอแค่ไหน
ก็ยังมีคนที่ไม่พอใจเราอยู่ดี
ในเมื่อเราไม่อาจเป็นทุกอย่างให้ทุกคนได้
บางครั้ง
การยอมถูกเกลียดบ้าง
อาจเป็นราคาที่ต้องจ่าย
เพื่อแลกกับการได้กลับมา
เป็นตัวเองอีกครั้ง
โฆษณา