#ระเริงรัก ep11
ทรงพลต้องเดินกลับไปที่บ้านพ่อตาพร้อมกับมธุรินอีกครั้ง เขาพยายามปรับสีหน้าให้นิ่งเฉย เมื่อต้องไปเผชิญหน้ากับทอรุ้ง ต่อหน้าพ่อตาและภรรยา
ทอรุ้งพยายามส่งสายตามามองที่ทรงพล แต่เขารู้ตัวว่าทุกคนกำลังจับตามาที่ตน จึงทำเป็นหันมาสนใจอยู่กับมธุริน
"พ่อมีอะไรหรือครับ ถึงให้รินเรียกผมมาใหม่"
"สุนีย์บอกฉันว่า เลขาคนสวยของแก จะขอลากลับบ้านสักสองสามวัน เพราะแม่โทรมาบอกว่าไม่สบายมาก ตอนนี้ไม่มีใครดูแลหลานของแกอายุ 2 ขวบ เธอก็อยากลากกลับไปช่วยดูหลาน สักอาทิตย์หนึ่ง
จังหวัดบ้านของเธอก็เป็นจังหวัดเดียวกับพลต้องไปอยู่พอดี ฉันก็เลยจะให้เธอติดรถไปกับแก ให้ช่วยทำบันทึกรายละเอียดให้ด้วยระหว่างที่แกประชุมไปด้วย ฉันถามสุนีย์แล้ว เขาบอกว่าต้องให้แกทราบด้วย เพราะแกเคยใช้สอยกันอยู่ประจำทุกวัน
ฉันก็เลยจะให้เลขาคนนี้ของแกเดินทางไปพร้อมด้วยกันก็สะดวกดี แกก็มีเลขาคอยจดรายงานประชุมไปด้วย"
"ผมแล้วแต่พ่อจะเห็นควร ครับ ที่จริงก็ให้เขากลับไปเองก็ได้ ผมก็จดของผมเองในส่วนที่ผมสนใจ"
"ไปพร้อมกันนี่แหละดีแล้ว เมื่อไปถึงแกเป็นนายก็ควรไปส่งเธอให้ถึงบ้านด้วยก็แล้วกัน"
"รถคันที่จะใช้เข้าไปในซอยบ้านเธอคงเข้าไม่ได้หรอกครับ ส่งแค่ปากซอยก็พอแล้ว"
"นี่แสดงว่าแกรู้จักบ้านแม่เลขาคนนี้ดี พูดเหมือนว่าเคยไปมาแล้ว"
"ไม่ใช่เช่นนั้นครับ เธอเคยเล่าให้ฟังเองครับ"
ตกลงตามนี้ก็แล้วกัน ตอนนี้ทอรุ้งก็กลับบ้านไปก่อน เรื่องจะมาทำงานกับฉัน เอาไว้เธอกลับมาจากบ้านค่อยมาคุย"
"พรุ่งนี้นัดกับนายของเธอเอาเอง พลไปส่งเลขาเราหน่อย ฉันต้องคุยกับสุรีย์อีกนาน รถคันนี้ให้รอไปส่งสุนีย์กลับบ้าน"
"หนูกลับเองได้ค่ะ ไม่ต้องรบกวนให้บอสไปส่งก็ได้ค่ะ ขอบพระคุณท่านเจ้าสัว"
"ให้ทรงพลไปส่งดีแล้ว ปรกติเขาก็เคยส่งเธออยู่บ่อย ๆ ไม่ใช่หรือ เวลาไปพบลูกค้าแล้วต้องกลับค่ำ ถ้าเกิดยังไม่สบายใจเป็นห่วงแม่
นายพลแกก็พาเลขาไปหาอะไรกินก่อนส่งกลับบ้านก็ดี ทำดังที่ก่อน ๆ เคยทำไว้นั่นแหละ"
ทรงพล รับรู้แน่ชัดว่าพ่อตาคงต้องรู้เรื่องตนกับทอรุ้งแน่นอน จึงทำเฉย แล้วตอบว่า
"ผมจะให้คนขับรถของผมขับไปส่งให้นะครับ ผมกำลังจัดเตรียมกระเป๋า และอยากอยู่กับลูกครับ"
"แสดงว่าถ้าให้นายไปส่งจะต้องใช้เวลานานกว่าจะกลับมาได้ใช่ไหม ไปส่งเองเถอะทำตามเดิม เดี๋ยวแม่เลขาของแกเขาจะน้อยใจเอาได้
ลูกของนายเขาไม่หายไปไหน มาตอนไหนก็ได้พบแน่นอน ส่วนเลขาของนายเขายังสาว ยังแส้ ไม่มีลูก มีผัว มาเป็นห่วง เราเป็นนายก็ดูแลดี ๆ หน่อย รีบไปเถอะ"
"หลังสองคนเดินจากไปแล้ว สุนัย์เลขาเก่าก็เอ่ยขึ้น
"เจ้าสัวยังร้ายเหมือนเดิมนะคะ สุนีย์ว่าทอรุ้งคงไม่กล้ามาทำงานกับท่านแล้วค่ะ"
“มันกล้าท้าทายลูกสาวฉัน สุนีย์ก็น่าจะรู้ดีว่า แม่ของเด็กคนนี้จากไปนานแล้ว จะอ้างอะไรก็ทำให้ฉันจับได้ ในเมื่อมันทั้งสองคนอยากอยู่ด้วยกัน ฉันก็สงเคราะห์ให้"
"เจ้าสัวทำแบบนี้คุณรินมิยิ่งแย่หรือคะ"
เจ็บแล้วจบ ดีกว่าทนเจ็บแล้วทำเป็นไม่รู้ แบบนั้นรินจะยิ่งแย่"
"คุณรินโชคดีมากที่มีเจ้าสัวเป็นพ่อ"
"ถ้าเป็นเธอ ลูกสาวต้องเจอผัวเฮงซวยมันทรยศรัก เธอจะทนได้ไหม สำหรับฉันทนไม่ได้ ลูกฉันต้องทนต่อไปอีกทำไม มันไม่สมควรเป็นสามีของริน"
ครั้งนี้มันไม่รู้หรอกว่ามันไม่มีวันได้กลับมาอยู่ที่บ้านหลังนี้อีกแล้ว บริษัทมันก็หมดสิทธิ์ คำสั่งจะประกาศวันพรุ่งนี้ตอนเย็น ๆ ปล่อยมันทิ้งไว้ที่บ้านเมียใหม่ของมัน เลิกจ้างแม่เลขาด้วย คำสั่งออกพร้อมกัน"
"ถ้าเขาจะร้องเอาเงินชดเชย เจ้าสัวจะว่าอย่างไรคะ "
"รินเตรียมฟ้องเมียใหม่จองทรงพลไว้แล้วค่ะ ฐานมาละลอบเป็นชู้กับสามีคนอื่น"
"โอ๊ยยย... คุณรินนี่ก็เก่งไม่เบา ดีแล้วค่ะ ช่วงหลังผู้หญิงเริ่มลืมตัว คิดว่าตัวเองเป็นเมียผู้บริหาร เริ่มแสดงตัวจนสุนีย์ทนไม่ไหว"
"แบบนี้เขาเรียกว่าโง่มาก พรุ่งนี้สองคนก็จะรู้สึกเอกสารทั้งหมดพิมพ์เป็นชื่อของมธุรินหมดแล้วใช่ไหม"
"ใช่ค่ะ สุนัย์พิมพ์มาในนามขอวคุณรินทั้งหมดค่ะ"
ธ กฤตยา
2569
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
