ครั้งแรกที่พบกัน นางก็หลอกจนเยี่ยวราด ก่อนเนรมิตฝันแบบกูตูร์ เพื่อดูกูคลั่ง
ตอน 7 ผีเพดาน
มนุษย์ไม่ใช่เพื่อนที่ดีที่สุด หมาอาจจะใกล้ขึ้นอีกนิด และฉันค้นพบคำตอบนี้ เมื่อก้าวลงจากบัลลังก์อย่างสง่างาม มาสู่ชีวิตแบบพสกนิกร
หลังแผงข้าวมันไก่ของไอ้แปะเจมส์
ที่นี่ฉันมีเพื่อนสนิทมากมายทั้ง
แครี่...ผู้อบอุ่นและรับได้ทุกวิกฤติ
กรีนนี่...ผู้รักความสะอาดและเสียสละ
วูดดี้...ผู้บึกบึน เข้มแข็งเกินไซส์ S
ความจริงก็คือ เราอาจจะไม่เคยตระหนักว่า คุณสมบัติของเพื่อนที่ดีที่สุดก็คือ การไม่ทอดทิ้ง ไม่ทรยศ และอยู่กันจนตายไปข้างหนึ่ง โดยไม่เรียกร้อง
และยอมให้เราเป็นศูนย์กลางของจักรวาลได้ 24 ชั่วโมง
และเราไม่แคร์ว่า เพื่อน จะมีชีวิตจิตใจ
ตราบใดที่มันยังไม่พัง
จนเกินซ่อมแซม
มิตรภาพก็ยังแนบแน่นเสมอ
เช่นเดียวกับแครี่ กรีนนี่ และวูดดี้
....
กะละมังอลูมิเนียมปุปะ
สกอตไบรท์
และ ตั่งไม้ขึ้นรา
เห็นไหมว่า ที่จริงแล้ว มนุษย์ ไม่ได้ต้องการใครที่มีหัวใจ ความรู้สึก เสียงเมาท์มอย และภาระ
ในเมื่อเราสามารถ..
คิดเอง
เออเอง
พูดเอง
แทนอีกฝ่ายได้เพื่อให้ตัวเองสบายใจในชีวิตประจำวัน
แต่ถ้าคุณคิดว่า แครี กรีนนี่ วูดดี้ เป็นเพื่อนที่แปลกแล้ว
ที่ห้องฉันยังมี ฮาร์ดี้ อีกหนึ่ง
และเขา ทำฉันซั่มจนหมดแรง
ถ้าชาร์จเต็มแมกซ์
แต่ที่แปลกที่สุด
เกินจินตนการของฉันและมนุษยชาติ
คือ ...รัตติกาล
นางฟ้าห่าเหวกับเปลวมรณะ
ทำไมนะเหรอ ก็หล่อนไม่เสกดวงดาว แต่ประทานไฟสวรรค์ อภินันทนาการความตาย และขายแพคเกจนรกน่ะสิ
ฉันในฐานะที่เกือบจะเป็น User
พร้อมรีวิว และยืนยันนอนยัน
นอกจากหล่อนจะชอบหัวเราะเหมือนก๊อกรั่วแล้ว หล่อนยังมีความพิสดารเกินยางฟ้าแบบดิสนีย์เวิลด์ไปมาก
ถ้าเจอเด็กร้องไห้ หล่อนจะไม่ยื่นอมยิ้ม แต่หบิบแท่งบอระเพ็ดเคลือบน้ำตาลสีรุ้ง
ใครกำลังจะกระโดดตึก หล่อนตื่นเต้นที่จะผลักให้แบบชิลชิล
หรือถ้าคุณเหนื่อยกับชีวิตที่ใช้สมองจนอยากจะถอดทิ้ง หล่อนก็พร้อมจะล้วงควักให้แบบไม่ต้องแอดมิทล่วงหน้า และไม่ต้องรอประกันอนุมัติ
และคุณเลือกได้ว่าจะเอาใส่ขวดโหลไว้ดูเล่น โพสต์ลงไอจี หรือให้หล่อนเป็นที่ระลึก
ครั้งแรกที่เจอกัน ฉันยังจำความแสบของหล่อนได้แม่น แม้จะผ่านมาปีกว่าแล้ว
ฉันนั่งมองดาวดวงเดียวบนท้องฟ้ามืดสนิทที่กระพริบแสงไกลๆ เหมือนรัตติกาลกำลังขยิบตาซุกซน
ยกแก้วมาการิต้าขึ้นจิบแล้วขำคนเดียวเมื่อนึกถึง...
ผีหรือคนวะ แกเข้ามาในห้องฉันได้ไง ...
ฉันตะโกนใส่เงาหลังมืดๆ ริมระเบียงอพาร์ตเมนต์ เมื่อไขห้องเข้ามาในค่ำหนึ่งเกือบหนึ่งปีก่อน
หึหีหีหี!!!!
หึ! หึ!
แต่สิ่งนั้น เพียงหัวเราะเย็นๆ
เสียงก้องไปทั้งห้องราวกับผ่านเครื่องเสียงชั้นยอด มันดีเกินไปเพราะทำหัวใจฉันระทึก ราวจะหลุดออกจากอก
ในความืดที่มีเพียงแสงจันทร์มัวซัวของคืนเมฆทึบ ร่างนั้นขยับออกจากระเบียงด้วยควันหนา หัวเราะร่วนและดังกว่าครั้งแรก
เห้ย...กูมีปืนนะเว้ย แล้วก็มีน้ำมนต์เจ็ดวัด ถ้ามึงเป็นผี
ฉันตะโกนปากสั่น ทั้งที่กลัวจนเยี่ยวเล็ด
ผี...ไม่กลัวน้ำมนต์จากคลอรีนหรอกจ๊ะ...ร่างดำนั้นตอบด้วยเสียงเนิบช้า หหัวเราะเย็น
ฉันแน่ใจว่ามันต้องผีชัวร์ คุกเข่าลงสวด...อิติปิโสภควา แต่ก็ต้องตัวค้างจนฉี่แตก เมื่อเสียงเย็นใกล้หูมาต่อบท
อรหังสัมมาสัมพุทโธ วิชชาจรณะสัมปันโน สุคะโต...เอ้าเงียบทำไมจ้ะ ต่อเร็วเข้า
ควันจากร่างดำลอยคลุ้งจากซอกคอ
ผีตัวนี้สงสัยยังเผาไม่หมด ...
แต่เอ๊ะ นี่มันคุ้นๆ ว่ะ
กูดังกาแรม ...
ควันบุหรี่อินโดแบบในกระเป๋าของฉันเลย พอคิดได้เท่านั้นก็ลุกทันที ตะโกนโมโหในความมืด
..อีติ๋ม หรืออีกล้วย มึงมาทำผีหลอกกูเหรอ อีเพื่อนเวร กูเยี่ยวแตกเพราะพวกมึง เปิดไฟก่อนจะกระโดดถีบตีนคู่เลย
ฉันรีบเปิดไฟห้อง แต่ไม่พบใคร แม้แต่ที่ระเบียง มองกลับมาที่ตัวเองนั่งกองอีกที มีแต่คราบฉี่ตัวเอง ใกล้ๆ ยังมีควันลอยจากบุหรี่อินโดที่เพิ่งจุดสูบ
โปรดอย่าถาม ว่าฉันเป็นใคร เมื่อในอดีต และโปรดอย่าถามว่าอดีต ฉันเคยรักใคร...
เสียงหวานเย็นร้องเพลงลอยมาตามลม
ฉันรีบกระโจนขึ้นเตียงคุมโปง
พุทโธ ธัมโม สังโฆ
พุทโธ ธัมโม สังโฆ
พุทโธ ธัมโม สังโฆ
วนไปหลายรอบ
เงียบ!
โธ่อีหอกหัก แค่บทพื้นๆ ก็เผ่น
นี่ยังไม่รวมแบบ บุฟเฟต์เครื่องเซ่น จัดเต็ม
แล้วมึงจะ หนาวววว
เมื่อทุกอย่างเงียบลง
ฉันค่อยๆ แง้มผ้าห่มดูลาดเลา
แล้วรีบใส่ตีนหมาวิ่งพรวดไปที่ประตูห้อง
ผลัวะ!
กระชากออกสุดแรง
แล้วก็ต้องตัวแข็งทื่อเมื่อเจอกับเจ้าของเสียงที่เสือกมาร้องท่อนที่ค้างต่อ..
ผมชี้ชั้นแบบ บ๊อบอิสระ คือคำพูดจากหนังหัวระดับเซลล์
รู้ไว้อย่างเดียว เดี๋ยวนี้รักเธอ
และรักตลอดไป
รักมากเพียงไหน
กำหนดวัดได้เท่าดวงใจฉัน
แคว่ก!!!
แล้วร่างเงาดำนั้นก็ควักหัวใจจากอกตัวเองออกมา ยื่นให้ฉัน
กูไม่เอา กูไม่เอา มึงเก็บของมึงไป อีผีพิงค์แพนเธอร์
ฉันโพล่งเมื่อตั้งสติได้ แต่ก่อนประตูจะถูกถีบปิดโครม มันยังโยนหัวใจคืนมาด้วย จนฉันหลับตาปี๋ ...
แล้วไฟในหองก็กระพริบอยู่หลายทีก่อนดับ เสียงหัวเราะเย็นดังอยู่บนเพดาน ฉันเปิดง่ามนิ้วมองในความมืดอย่างระแวง
จะเอาอะไรบอก จะทำบุญกรวดน้ำให้นะแม่ผีเทปคาสเซ็ตยุค 80
ฉันพยามต่อรอง และหล่อนก็ตอบสนองทันทีด้วยแสงสว่างจากโคมหัวนอน ที่กระพริบสามครั้ง
ฉันถอนหายใจ ค่อยๆ ทรงตัวขึ้น แปลกใจเมื่อหัวใจที่มันโยนมา สีแดงนั้นสะท้อนแสง ไม่ยักกะมีเลือด
มองดีๆ นี่มันกล่องหัวใจ
ห่อฟรอยด์แดง
เฟอเรโร รอชเชอร์
ฉันคว้ามาดู เปิดกล่องออก ช็อคโกแลตก้อนกลมบรรจุเต็ม ...
ใครเล่นกูเนี่ย
คน คนแน่ๆ
อีเพื่อนเวร ฉันทำปากขมุบขมิบด่าคนที่มาแกล้ง แล้วก็หยิบชอคโกแลตเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ ให้หายแค้น ...
เห้ยอร่อยว่ะ
เพลินชอคโกแลตจนไม่ได้สังเกตว่าบัดนี้ มีเสียงหัวเราะดังอยู่บนหัว
หึๆๆ หึๆๆๆๆ!
พอเคี้ยวก้อนที่สองจึงแหงนมอง
อ๊ะจ๊ากกกก
อีผีรากไทร..สอดไส้คาราเมล!
ชอคโกแลตทั้งกลองร่วงจากมือ
สาวสวยเดรสดำลอยคว้างอยู่บนเพดาน...
happy valentine จ้ะสิรี
ฉันนึ่งไปปหลายอึดใจ
........
ก่อนรวมสติ ...
หัวใจก็ได้แล้ว ชอคโกแลตก็กินแล้ว
เชิญเถอะค่ะ คุณผีวิเวียน เวสต์วูด ...
ฉันเรียกเอาใจหล่อนตามแบรนด์เนมสีดำที่สวมใส่
ร่างนั้นหัวเราะชอบใจ แลนดิ้งแบบสโลวลงมานั่งไขว่ห้าง จุดบุหรี่ที่ไม่รู้มาจากไหน พ่นควันกลิ่นชอคโกแลตเป็นรูปหัวใจ
จะไปได้ยังไงล่ะจ้ะ มาหาเพื่อนเก่าทั้งที ต้องอยู่นานๆ
อย่าเลย
ฉันเกรงใจเธอ
เสียเวลา A la Cart กระทงข้างทางกะน้ำแดงแฟนต้าหมด
ไปเถอะจ้ะ...วันหน้าค่อย
Rain Check เผื่อในตกฟ้าครึ้ม
ฉันรีบปัดมือเป็นพัลวัน ปากก็พูดไม่หยุด แต่ก็เบาใจที่ผีพอจะพูดกันได้ แคมเป็นคอบุหรี่เหมือนกัน
นังผีใจแตก ยักไหล่ เขี่ยเกลียวปอยผมเล่นอย่างไม่รู้ไม่ชี้
นี่หล่อนจะเอาอะไรยังไง ฉันจะใช้เงินล้างส้วมรายวันไปสรรหามาให้ แต่อย่ามาหลอกหลอนกันเลย...
เพื่อนเก่าจริงเขาไม่ทิงนองนอยจนเยี่ยวเล็ดเยี่ยวแตกจนต้องมาแดกชอคโกแลตแก้หลอนกันแบบนี้นะยะ
ผีสาวแกว่งส้นเข็ม LVที่ไขว่ห้างอย่างชั่งใจ ก่อนดีดนิ้วเป๊าะ แล้วฉันก็พบตัวเองในเดรสสั้นของ YSL ครบเซ็ตด้วยรองเท้าลูบูตอง
ฉันรีบวิ่งไปส่องกระจกกับฝาตู้ แล้วก็ว้าว ผีแบบนี้ อยู่นานอีกห้านาทีก็ได้วะ เผื่อได้ครบคอลเลคชั่น แต่ก่อนที่จะเตลิดไปไกล ก็ได้ยินผีพูดขึ้น
..เห็นมะ ผีดีอย่างนี้ จะรีบไล่ไปไหน ไม่อยากได้ LV Celine DKNY เหรอ
ผีเสนอ ฉันก็สนองทันใจ พยักหน้าจนคอจะหัก ...เอา บูการีด้วยนะ
ได้แล้วต้องไปอยู่กับผีนะ จะล่อให้ทั้งรันเวย์มิลานเลย แถมนายแบบ
ฉันหยุดกึก...จะให้กูไปตายเรอะ
คืดในใจ แต่หล่อนดันได้ยิน
ไม่ดีเหรอ ได้ทุกชุด แค่ว๊าบไปใส่จากหลังเวที จะแพงหรูหูฉี่ยังไงได้หมด แต่ว่าเอาไปไม่ได้ ...เราะผีมีแต่วิญญาณ
ท่อนหลัง หล่อนพูดช้าแบบหลอนๆ แล้ว หัวเราะร่วน
ฉันแทบจะถอดชุดที่ใส่อย่างไว ถ้าหล่อนไม่พูดห้าม เมื้อเริ่มเห็นว่าผีไม่ควักไส้ควักพุง ก็เลยนั่งมันตรงขอบเตียง
หนีไม่พ้นก็ต้องพ่นจนผีเคลิ้ม ฉันใช้เทคนิค How to แบบคอลัมน์ อย่างใจเย็น
เธอคือผีจริงเหรอ แล้วมาทำไมที่นี่
ผีเสกมาการิต้ามาสองแก้ว แล้วชวนชนแก้วก่อนยกจิบ
ผีจ้ะ แต่เป็นผีระดับไฮเอนด์ อยู่บนนู๊น หล่อนชี้มือขึ้นข้างบน
ฉันมองตาม ...อยู่บนฝ้าเนี่ยนะ ไฮเอนด์
ผีรีบตอบชี้ซ้ำๆ ...
อ๋อดาดฟ้าตึก
ผีลุกขึ้นพรวด...
สวรรค์เว้ย
โง่แบบนี้ ไปเรฝรียงอักษรเลย
ฉันหัวเราะดังลั่น ตบเข่าฉาด หนอยเสือกรู้เรื่องประวัติงานพิมพ์ยุคกลางซะด้วย กูจะดู..มึงจะสุดตรงไหน ใจคิดแต่ปากยิ้มหวาน
...ผีบ้าอะไรอยู่สวรรค์ ชั้นเจ็ดเลยสินะ
หล่อนรีบตอบ...เกือบๆ ล่ะ
แล้วก็หมุนตัว กางแขนประกอบราวนางเอกลิเก...
นิมมานนนนนนน....นรดี
อ๊ะว๊ากกก ก๊ากๆๆ
ฉันยิ่งขำหนัก
เอออีผีนี่น่าจะตายที่ศรีธัญญา
โป๊ก!!!
หล่อนเขกหัวฉัน
แล้วเสกเดย์เบดหนังดำประดับกระดุมเพชรฝังลึกจนขึ้นลายตามรอยกด ราคาเหยียบแสน มานั่งไขว่ห้างราวนางพญา
ฉันหยุดขำทันตา
เห้ยนี่มันตัวละหลายแสนนะ เห็นในนิตยสาร vogue บนแผงที่แอบอ่าน
ฉันเข้าไปลูบๆ คลำๆ ซบๆ
ยกให้ ...
ผีตอบสั้นๆ
ฉันถลาลงแทบเท้าผี กราบประหลกๆ
จริงนะ อย่าหลอกกันนะ เธอนี่มันผีนางฟ้าของแท้ ...
ฉันสรรเสริญ
เออ ไปละ แล้วเจอกัน
หล่อนบอกไปก็ไป หายวับไปทันตา แต่ยังทิ้งเฟอร์นิเจอร์และชุดบนตัวฉันไว้ตามที่บอกจะยกให้ ความเห่อทั้งชุดทั้งเดย์เบด คืนนั้นกลิ้งๆ นอนๆ จนหลับไป
เสียงนาฬิกาปลุกจากมือถือ ฉันงัวเงียตื่น พอนึกได้ว่าจะเอาทั้งชุดทั้งเฟอร์นิเจอร์ไปขาย กลับพบว่า ตัวเองนอนบนพื้น
ตัวเหม็นในชุดเดิม
ข้างๆ ยังมีกองฉี่เป็นสักขีพยานความหลอน
ผีบ้ามาหลอกกู อีผีบ้า บ้าๆๆๆ..
ฉันนอนดิ้นพล่านกับพื้น ด้วยความเสียดาย จนมือปัดไปเจอแผ่นกระดาษลื่นๆ มันๆ
หบิบมาดู แล้วกรี๊ดหนัก
มันคือภาพโฆษณาเดย์เบด และชุดแฟชั่น YSL และรองเท้าลูบูตอง จากนิตยสารที่ถูกฉีกออกมา
ข้างใต้แผ่นโฆษณายังมีนามบัตรสีดำสันทอง ลงข้อความ...
ผีไม่โกหกนะจ๊ะ xoxo รัตติกาล
กูจะรื้อต้นไทร
ให้หมดซอย
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
