Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
ฟุ้งไปเรื่อย
•
ติดตาม
11 พ.ค. เวลา 16:22 • หนังสือ
จนศพสุดท้าย (And Then There Were None)
เขียน : อกาธา คริสตี้
แปล : ขีดขิน จินดาอนันต์
เป็นอีกเล่มที่ได้อ่านฟรีใน meb ระยะเวลาที่เปิดให้อ่านฟรีค่อนข้างนานเลย แต่เราโหลดมาดองไว้ จนกระทั่งอ่านบันทึกหมอบรัดเลย์จบ ถึงค่อยมาอ่านเรื่องนี้เอาวันที่ 30เมษาซึ่งเป็นวันสุดท้ายที่อ่านฟรีได้
อ่านเรื่องย่อแล้วรู้สึกเอะใจ เหมือนเคยอ่านแล้ว
แต่จำได้ว่าเรื่องที่เคยอ่านชื่อ Ten Little Indians ของนักเขียนคนเดียวกัน ยังสงสัยว่าทำไมคนเขียนถึงได้เขียนเรื่องสองเรื่องให้เซ็ตติ้งคล้ายกันได้ขนาดนี้
พอเปิดอ่านช่วงบทนำเริ่มรู้สึกว่าไม่ใช่คล้ายละ มันเรื่องเดียวกันแน่ๆ เลยลองไปค้นแบบรูปเล่มในตู้หนังสือ เรามีฉบับตีพิมพ์ปี 2548 โดยสำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ คนแปลชื่อ ดวงตา
ด้วยความงง เลยลองกูเกิ้ลหาที่มาของการเปลี่ยนชื่อ
เลยได้รู้ว่าแรกเริ่มเดิมทีนิยายเรื่องนี้ชื่อ Ten Little Niggers แล้วค่อยมาเปลี่ยนชื่อเป็นTen Little Indians
ในช่วงปี 40’s จากนั้นเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นAnd Then There Were Noneตั้งแต่ช่วงปี 80’s แล้วด้วยซ้ำไป
ทั้งชื่อเกาะที่เกิดเหตุและชื่อเพลงกล่อมเด็กในเรื่องก็เปลี่ยนไปตามชื่อเรื่องด้วย
กลับมาที่ตัวนิยาย เรื่องนี้น่าจะเป็นต้นแบบของนิยายแนวคดีฆาตกรรมในห้องปิดตายยุคหลังๆ
เรื่องย่อโดยสังเขปคือคนสิบคนที่เหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกันได้รับคำเชิญไปที่บ้านพักตากอากาศบนเกาะทหาร
(เรียกชื่อเกาะตาม And Then There Were None) แล้วถูกฆ่าตายอย่างปริศนาด้วยวิธีลึกลับทีละคน
เมื่อมีคนตายไปคนหนึ่ง ตุ๊กตาทหารที่แต่เดิมมีอยู่สิบตัวก็จะหายไปตัวหนึ่ง โดยไม่มีใครทันเห็นว่ามันหายไปได้ยังไง
แรงจูงใจของฆาตกรนั้น คนเขียนเฉลยไว้ตั้งแต่ต้นเรื่องเลย เหลือแค่ต้องเดาว่าฆาตกรเป็นใคร แต่จนแล้วจนรอดเราก็ยังไม่แน่ใจสักที ลังเลไปมาระหว่างฆาตกรตัวจริงกับผู้มีส่วนรู้เห็นอีกคนอยู่นั่นแล้ว
เพราะมีเพลงกล่อมเด็กเป็นคำใบ้ บางเคสเลยพอเดาออกว่าเหยื่อรายต่อไปน่าจะตายเป็นใคร ช่วงต้นเราอ่านแบบเอื่อยๆ หน่อย เพราะตัวละครค่อนข้างเยอะ พออ่านไปได้สัก 35-40% เครื่องเริ่มติดแล้ว ทีนี้อ่านแบบเมามันมาก ถึงขนาดหากระดาษมาเขียนผังตัวละครเพื่อดูมูลเหตุ แรงจูงใจ และความเป็นไปได้ต่างๆ
คนเขียนเล่นกับจิตวิทยากับความลับดำมืดในอดีตของตัวละครได้ดี ตอนท้ายเรื่องเฉลยด้วยวิธีกำปั้นทุบดินไปหน่อย แต่ต้องไม่ลืมว่าเรื่องนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกเกือบร้อยปีมาแล้ว ในยุคที่ความรู้ทางนิติวิทยาศาสตร์ยังไม่พัฒนา ถ้าผู้เขียนไม่เฉลยด้วยวิธีนี้ก็นึกไม่ออกจริงๆ
ว่าตำรวจจะไขคดีให้ทะลุปรุโปร่งยังไง
เรื่องนี้เป็นผลงานเอกของราชินีนิยายแนวอาชญากรรมอย่างอกาธา คริสตี้ คนส่วนใหญ่น่าจะเคยอ่านกันอยู่แล้ว ส่วนเรามีหนังสือและคิดว่าตัวเองเคยอ่าน ปรากฏว่าอ่านไปกลางเรื่องชักเริ่มจำอะไรไม่ได้ พออ่านจนถึงเฉลยถึงได้แน่ใจว่าที่แท้ตอนซื้อหนังสือมาเมื่อยี่สิบปีก่อน เราเปิดอ่านแค่ตอนต้น ไม่ได้อ่านจนจบนี่เอง โชคดีที่เห็นแก่ของฟรี เลยมีโอกาสได้เอามาอ่านให้จบจนได้ 555
บันทึก
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย