“Scuttlebutt” วิธีหาหุ้นเด้ง จากคำซุบซิบนินทา เพื่อเอาชนะตลาด ฉบับคนธรรมดา
Inside หรือข้อมูลวงในของหุ้น เป็นสิ่งที่ใครหลายคนต้องการ
เพราะหากข้อมูลเหล่านี้เป็นความจริง มันก็จะทำให้เราได้เปรียบ
ในการลงทุนซึ่งนำไปสู่โอกาสในการได้ผลตอบแทนที่ดี
และถ้าถามว่าใครมีข้อมูลเหล่านี้มากที่สุด
ก็คงไม่พ้นมาจากเหล่าผู้บริหารและนักบัญชีของบริษัท
แต่ข้อมูลจากกลุ่มคนเหล่านี้ หากยังไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ
ก็จะถือว่ามีความผิดต่อกฎของ ก.ล.ต. หรือสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
อย่างไรก็ตาม มีวิธีหนึ่งที่เราจะสามารถหาข้อมูลวงในได้โดยไม่ผิดกฎ
โดยวิธีนี้มีชื่อว่า “Scuttlebutt” หรือแปลเป็นไทยคือ คำซุบซิบนินทา
คำนี้ถูกคิดโดยคุณฟีลิป ฟิชเชอร์ ผู้ที่ได้รับฉายาว่าเป็นบิดาแห่งหุ้นเติบโต
และเป็นต้นตำรับในการหาหุ้นที่สร้างผลตอบแทนหลายเด้ง
เขาคนนี้ยังเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้คุณวอร์เรน บัฟเฟตต์
เปลี่ยนแนวทางการลงทุนจากที่แต่เดิมหาเฉพาะหุ้นราคาถูก หรือหุ้นก้นบุหรี่
ให้หันมาลงทุนในหุ้นที่มีกิจการที่แข็งแกร่งอีกด้วย
แล้วเราจะไปหา Scuttlebutt ได้จากที่ไหน ?
ลงทุนแมนจะเล่าให้ฟัง
Scuttlebutt หรือ คำซุบซิบนินทา เป็นวิธีการหาข้อมูลวงในจากการตามแกะรอยกิจการ
โดยแกะรอยในที่นี้ ก็คือการที่เราเข้าไปหามุมมองต่อสินค้าหรือบริการทั้งจากบริษัทที่เราสนใจ
หรือแม้แต่ไปตามหาเอาจากบริษัทที่อยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกัน
ซึ่งเราก็จะนำข้อมูลเหล่านี้ไปใช้ประกอบการดูงบการเงิน เสพข่าว หรือการฟังการรายงานจากผู้บริหาร เพื่อนำไปตรวจสอบว่าข้อมูลเหล่านี้ เป็นจริงมากน้อยเพียงใด และวิเคราะห์ต่อยอด เพื่อให้ได้มุมมองที่กว้างและลึกขึ้น
คำถามที่ตามมาก็คือ
แล้วเราจะไปฟังคำซุบซิบนินทา หรือไปสืบข้อมูลเหล่านี้ จากใครได้บ้าง ?
วิธีที่ 1 สืบเสาะผ่านการซุบซิบกับพนักงานบริษัท
นั่นก็เพราะว่า พนักงาน คือผู้ที่อยู่หน้างาน ซึ่งบุคคลเหล่านี้จะเห็นพฤติกรรมของลูกค้าโดยตรงเสมอ
และพอคาดการณ์ได้ว่ายอดขายของสินค้าหรือบริการกำลังไปในทิศทางใด
นอกจากนี้ เรายังสามารถล้วงไปจนถึงกระบวนการทำงานภายใน และวัฒนธรรมขององค์กร อีกด้วย
และแน่นอนว่าข้อมูลเหล่านี้เป็นข้อมูลที่เราไม่มีวันหาอ่านได้จากงบการเงิน
ในขณะที่ข้อมูลจากอดีตพนักงานที่เคยทำงานในบริษัทที่เราสนใจก็ถือว่าเป็นประโยชน์เช่นกัน
ดังนั้น เราจึงควรหาคนรู้จักที่เป็นพนักงาน หรือไม่ก็สร้างความสัมพันธ์กับเหล่าพนักงาน เพราะพวกเขาเป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลชั้นยอด ที่มีโอกาสสร้างความได้เปรียบให้กับการลงทุนของเรา
ซึ่งปัจจุบัน นักลงทุนนิยมไปอ่านรีวิวบริษัทจากพนักงานในเว็บไซต์อย่าง Glassdoor หรือดูความเคลื่อนไหวการลาออก-รับสมัครงานใน LinkedIn เพื่อประเมินสุขภาพภายในขององค์กร
ทั้งนี้ ต้องตระหนักว่า หัวใจของ Scuttlebutt คือการหาจิกซอว์ชิ้นเล็ก ๆ หลาย ๆ ชิ้นมาต่อกันเอง ไม่ใช่การพยายามเค้นข้อมูลที่เป็นความลับสุดยอดจากพนักงาน
เพราะแม้ว่า Scuttlebutt ไม่ผิดกฎหมาย แต่ปัจจุบันกฎเกณฑ์ของ ก.ล.ต. มีความเข้มงวดมากในเรื่องการใช้ ข้อมูลภายใน (Insider Trading)
หากพนักงาน ซึ่งเป็นคนใน ดันบอกข้อมูลที่เป็นสาระสำคัญ และยังไม่เปิดเผย เช่น ยอดขายที่พุ่งผิดปกติก่อนปิดงบ หรือดีลลับ
แม้เราจะหามาด้วยวิธี Scuttlebutt แต่ถ้าข้อมูลนั้นชัดเจนเกินไป การนำไปซื้อขายอาจเสี่ยงต่อการถูกตีความว่าใช้ข้อมูลภายในได้
วิธีที่ 2 สืบเสาะผ่านคู่ค้า หรือพาร์ตเนอร์ของกิจการ
แหล่งข้อมูลชั้นดีอีกหนึ่งแห่ง คือ คู่ค้าของกิจการ เพราะผลประกอบการของบริษัทเอง มักจะสะท้อนไปยังคู่ค้าเช่นกัน
เช่น บริษัทผลิตอาหารและเครื่องดื่ม สามารถรู้แนวโน้มผลประกอบการได้
จากพ่อค้าแม่ค้าคนกลาง หรือก็คือร้านค้าปลีกและค้าส่ง
ตัวอย่างเช่น เข้าไปดูในห้างสรรพสินค้า หรือซูเปอร์มาร์เก็ต ว่าสินค้าของบริษัทที่เราสนใจ ได้วางในระดับสายตา หรือมีพื้นที่วางกว้างกว่าคู่แข่งไหม
เพราะห้างฯ มักจะให้พื้นที่วางสินค้ามากที่สุดกับแบรนด์ที่ขายดีที่สุด หรือให้กำไรดีที่สุดเท่านั้น
และหากวันหนึ่งแบรนด์ที่เราถืออยู่ถูกย้ายไปวางชั้นล่างสุด หรือพื้นที่เล็กลง นั่นคือสัญญาณเตือนจากคู่ค้าว่า สินค้านั้นเริ่มไม่ได้รับความนิยม
จุดนี้ ก็สามารถช่วยให้เรานำไปประกอบการวิเคราะห์และนำไปคาดการณ์ผลประกอบการของบริษัทได้
อีกตัวอย่างคือ การสังเกตรถขนส่งสินค้า ของซัปพลายเออร์
โดยข้อมูลจากพาร์ตเนอร์ด้านการขนส่ง บอกถึงความต้องการสินค้าได้แม่นยำมาก
การสังเกตปริมาณรถบรรทุกที่วิ่งเข้า-ออกโรงงาน หรือคลังสินค้าของบริษัทในเครือขนส่ง
หากเราเห็นรถขนส่งของพาร์ตเนอร์ เช่น Kerry, Flash หรือรถขนส่งห้องเย็น วิ่งเข้า-ออกโรงงานผลิตอาหารที่เราสนใจอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งวัน แม้จะเป็นช่วงนอกเทศกาล อาจแสดงว่าคำสั่งซื้อจากร้านค้าปลีก มีเข้ามามากนั่นเอง
หรือแม้แต่เหล่าร้านจัดจำหน่ายสินค้าไอที หรืออุปกรณ์กีฬา ที่นอกจากเราจะดูได้จากปริมาณลูกค้าในร้านแล้ว
เราก็ยังสามารถสอบถามพนักงานได้ว่าสินค้าไหนที่ขายดี และแตกต่างจากแบรนด์อื่นอย่างไร
จากข้อมูลดังกล่าว ก็จะยิ่งทำให้เราตัดสินใจได้ว่าแบรนด์ไหน มาแรงกว่ากัน
วิธีที่ 3 สืบเสาะผ่านคู่แข่งในอุตสาหกรรม
เป็นธรรมดาที่การทำธุรกิจ เราต้องทำการวิเคราะห์คู่แข่ง ซึ่งนอกจากเราจะดูภาพในเชิงตัวเลขอย่างส่วนแบ่งการตลาด หรือแนวโน้มการเติบโตของแต่ละแบรนด์ในอุตสาหกรรมเดียวกันที่ผ่านมาแล้ว
เราก็สามารถใช้ข้อมูลของผู้เล่นรายอื่นในกลุ่มอุตสาหกรรมเดียวกัน มาประกอบการตัดสินใจในธุรกิจที่เรากำลังสนใจได้
ยกตัวอย่างเช่น ถ้าบริษัทไหนมีปัญหาในการขนส่งล่าช้า เราก็อาจไปสอบถามจากพนักงานของแต่ละร้านว่าสินค้าตัวเดียวกันของบริษัทอื่นมีของในสต๊อกพร้อมไหม
ซึ่งเราก็สามารถนำไปใช้ประกอบการวิเคราะห์ความพร้อมของแต่ละบริษัท หรือการบริหารคลังสินค้าเบื้องต้นได้เช่นกัน
หรือแม้แต่ในการรายงานผลประกอบการของผู้บริหารในประเทศไทย
หรือที่รู้จักกันในชื่อ Oppday ที่มีช่วงที่ให้ผู้เข้าฟังสอบถามผู้บริหาร
ที่เป็นคู่แข่งกับบริษัทที่เราสนใจ เราก็สามารถยิงคำถาม
เกี่ยวกับจุดแข็งและจุดอ่อนของแต่ละบริษัท เมื่อเทียบกับคู่แข่งได้
ข้อดีของวิธีการนี้ คือส่วนใหญ่บริษัทคู่แข่งจะระบุข้อเสียของบริษัทอื่นได้ดีกว่าที่บริษัทบอกเอง
หรือหากคู่แข่งยอมรับในจุดแข็งของบริษัทอื่นที่เราสนใจ จุดแข็งนั้นจะถือว่ามีความน่าเชื่อถือ
วิธีที่ 4 สืบเสาะผ่านกลุ่มลูกค้า
หากเป็นสมัยก่อน การหารีวิวจากกลุ่มลูกค้าอาจจะค่อนข้างทำได้ยาก
หรือไม่ก็สอบถามได้จากเพียงแค่คนรู้จักหรือคนกลุ่มน้อยเท่านั้น
แต่ปัจจุบันเราสามารถค้นหาความคิดเห็นของลูกค้านับหมื่นคน ได้จากแพลตฟอร์มต่าง ๆ
เช่น รีวิวสินค้าตามแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ อย่าง Amazon, Lazada หรือ Shopee
รีวิวสินค้าและบริการ บน Facebook, TikTok, IG, YouTube, X
ในขณะที่รีวิวโรงแรม เราก็สามารถดูได้จากรีวิวบน Agoda, Trip, Booking
หรือร้านอาหาร ก็ Grab, LINEMAN, Wongnai และ Tripadvisor
ซึ่งรีวิวของคนกลุ่มนี้ก็ทำให้เห็นว่า สิ่งที่ผู้บริหารคิดกับเรื่องที่จะเกิดขึ้นจริง มีโอกาสเป็นไปได้และเป็นความจริงมากน้อยขนาดไหน
อีกทั้งในปัจจุบัน เราสามารถใช้เครื่องมือดิจิทัลอื่น ๆ ช่วยทำ Scuttlebutt ได้ เช่น การเช็ก Google Trends หรือการใช้เครื่องมือ Social Listening เพื่อดู Sentiment ของคนในเน็ต
แต่หากเป็นสินค้าหรือบริการสำหรับธุรกิจ หรือที่เรียกว่า B2B
สามารถสอบถามผ่านพนักงานของบริษัทนั้น ๆ แทนก็ได้
เช่น อุปกรณ์การแพทย์ แน่นอนว่าเราไม่สามารถถามผู้บริหารของบริษัทที่ซื้อได้ก็จริง
แต่เราสามารถรู้ความคิดเห็นเกี่ยวกับสินค้านี้ได้จากพนักงาน หรือแพทย์และพยาบาล
เพราะเป็นผู้ที่ใช้งานโดยตรง และข้อมูลนี้อาจดีกว่ามาจากผู้บริหารเอง
สำหรับวิธีสุดท้ายก็คือ สืบจากการใช้งานจริงของ “ตัวเราเอง” หรือบุคคลใกล้ชิด
คุณปีเตอร์ ลินซ์ ผู้จัดการกองทุนระดับโลก ใช้วิธีการนี้ในการหาธุรกิจที่สร้างผลตอบแทนหลายเด้ง โดยการสังเกตจากสินค้าและบริการที่ครอบครัวของตนเองใช้
- ตัวอย่างเคสคลาสสิกในอดีต
ภรรยาของเขาที่ชอบใช้ถุงน่องแบรนด์ L'eggs
ซึ่งอยู่ภายใต้บริษัทที่ชื่อว่า HanesBrands
เขาก็ได้ทดลองนำถุงน่องของคู่แข่งอีกแบรนด์มาให้ภรรยาเปรียบเทียบกัน และได้ข้อสรุปว่าถุงน่องของคู่แข่งไม่สามารถมาแทนได้ เพราะใส่ไม่สบายเท่าแบรนด์ L'eggs
ซึ่งหลังจากทดลองไปไม่นาน
ผลประกอบการต่อมาก็เป็นไปตามคาด ยอดขายถุงน่องแบรนด์ L'eggs เติบโตพุ่งทะยาน ส่งผลให้ราคาหุ้นพุ่งขึ้นเป็นหลายเท่า
จากเรื่องนี้ทำให้เห็นว่า หุ้นที่ดีใกล้ตัวเรากว่าที่คิด และบางธุรกิจอาจจะอยู่ในชีวิตประจำวันของเรามากกว่าที่เราคิด เพียงแต่เราไม่ได้นึกถึง
แต่การใช้วิธีนี้ ต้องระวังอคติที่เกิดขึ้นจากสินค้าหรือบริการที่เราใช้เองด้วย
เพราะบางครั้งเราอาจมองโลกในแง่ดีหรือร้ายจนเกินไป
อย่างไรก็ตาม กลยุทธ์คำซุบซิบนินทา หรือ Scuttlebutt
ก็เป็นหนึ่งในไอเดียการหาข้อมูลประกอบการวิเคราะห์หุ้นที่น่าสนใจ
เพราะหากเราทำอย่างสม่ำเสมอ มันก็ถือเป็นวินัยที่ดีของนักลงทุน
ที่จะทำให้เรารู้ลึก รู้จริง และรู้มากกว่าตัวเลขรายได้กำไรในอดีต
ที่เผยแพร่ต่อสาธารณะ ที่ไม่ว่าใคร ก็รู้เหมือน ๆ กับเรา..
—----------------
Scuttlebutt: How to Find Multi-Bagger Stocks Through "Gossip" to Beat the Market /By Longtunman
"Inside information" is something many investors crave. If these tips are true, they provide a massive advantage, leading to opportunities for exceptional returns.
If you were to ask who holds the most "insider" information, it would undoubtedly be the company executives and accountants.
However, if these individuals leak such information before it is made public, it constitutes a violation of SEC (Securities and Exchange Commission) regulations.
Nevertheless, there is a way to gain "inside" insights without breaking any laws. This method is called “Scuttlebutt,”which literally translates to gossip or rumors.
The term was coined by Philip Fisher, widely regarded as the "Father of Growth Investing" and the original pioneer of finding stocks that generate multi-bagger returns (returns of several hundred percent).
Fisher was also the key figure who influenced Warren Buffett to shift his investment style—moving away from buying only cheap "cigar butt" stocks toward investing in businesses with strong operations.
Where can we find "Scuttlebutt"?
Longtunman will explain.
Scuttlebutt is the process of gathering internal business information by "tracking" a company. This involves seeking out perspectives on products or services from the company of interest, or even from its competitors within the same industry.
We use this information to supplement financial statements, news, and executive reports. It helps verify the accuracy of official data and provides a broader, deeper analytical perspective.
The follow-up question is: Who exactly do we listen to or investigate to get this information?
Method 1: Investigating Through Company Employees
Employees are on the front lines. They see customer behavior firsthand and can often predict whether sales of a product or service are trending up or down.
Furthermore, you can dig into internal workflows and organizational culture—details you will never find in a financial statement. Information from former employees is also incredibly valuable.
Therefore, you should seek out acquaintances who are employees or build relationships with them. They are a prime source of information that can give you an edge.
Today, investors often read employee reviews on sites like Glassdoor or monitor hiring and resignation trends on LinkedIn to assess the internal health of an organization.
Note: The heart of Scuttlebutt is gathering "small puzzle pieces" to assemble yourself, not trying to force top-secret data out of staff.
While Scuttlebutt is legal, the SEC is very strict about Insider Trading. If an employee reveals material, non-public information—such as a sudden sales spike before the books close or a secret deal—trading on that information is risky. If the info is too "explicit," it could be interpreted as illegal insider trading.
Method 2: Investigating Through Suppliers and Business Partners
Business partners are another excellent source because a company’s performance is often reflected in its partners' activities.
For example, you can gauge the performance of a food and beverage company through wholesalers and retailers. Go to a mall or supermarket and see if the product is placed at eye level or occupies more shelf space than competitors.
Retailers usually give the most space to the best-selling or most profitable brands. If a brand you hold is moved to the bottom shelf or its space is reduced, that is a warning sign from the partner that the product is losing popularity.
Another example is observing supplier delivery trucks. Logistics data is a very accurate indicator of demand. By watching the volume of trucks entering or exiting a factory or warehouse—whether it's Kerry, Flash, or cold-chain logistics—you can see if orders are high, even outside of peak seasons.
Even at IT or sports retail stores, besides looking at foot traffic, you can ask staff which products are selling best and how they differ from other brands. This helps you decide which brand is truly "trending."
Method 3: Investigating Through Industry Competitors
In business, it is natural to analyze competitors. Beyond looking at market share or growth trends, you can use information from other players in the industry to help make decisions.
For example, if a company is struggling with shipping delays, you can ask staff at competing stores if their similar products are in stock. This helps analyze the readiness and inventory management of each firm.
In Thailand, during Opportunity Day (Opp Day)—where executives present to investors—you can ask competitors about the strengths and weaknesses of the company you are interested in.
The benefit here is that competitors are often better at pointing out a company’s flaws than the company itself. Conversely, if a competitor admits another company has a specific strength, that claim is highly credible.
Method 4: Investigating Through Customer Groups
In the past, finding customer reviews was difficult and limited to a small circle of acquaintances. Today, you can find thousands of opinions on various platforms:
E-commerce: Amazon, Lazada, Shopee.
Social Media: Facebook, TikTok, IG, YouTube, X.
Travel/Dining: Agoda, Trip, Booking, Grab, LINEMAN, Wongnai, and Tripadvisor.
These reviews reveal whether the "vision" sold by executives matches the reality on the ground. You can also use digital tools like Google Trends or Social Listening to gauge online sentiment.
For B2B (Business-to-Business) products, like medical equipment, you can ask the end-users—doctors or nurses—about their experience. Their feedback is often more honest and useful than what you’d hear from a CEO.
Method 5: Investigating Through Your Own Experience
Peter Lynch, the world-renowned fund manager, used this method to find multi-bagger stocks by observing what his own family used.
A classic case involves his wife’s preference for L'eggs pantyhose (owned by HanesBrands). Lynch even bought a competitor's brand for his wife to compare; she concluded they weren't as comfortable and couldn't replace her favorites.
Shortly after his investigation, the company's sales soared, and the stock price multiplied several times over. This proves that great stocks are often closer than we think—they are part of our daily lives, even if we don't realize it.
Warning: Be careful of personal bias. Don't let your own love (or hate) for a product cloud your judgment.
The Scuttlebutt strategy is a powerful tool for stock analysis. If done consistently, it builds the discipline needed to "know deep and know real." It allows you to see beyond the historical earnings and profit figures that everyone else already knows.
- 42
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
