แขกคนดังทั้งที่ตายห่าไปห้าทศวรรษ จนถึงยุคอารยธรรมแรกเริ่ม นั่งเป็นกลุ่มเหนือเมฆ
ตอน 21 นฤมิตจิตนรก
ในโลกนี้มีคนอยู่สองประเภท
ตัดสินคนอื่น
และคนที่ถูกตัดสิน
เรามักจะใช้ประสบการณ์ตัวเอง
เป็นเกณฑ์วัด
ซึ่งมันก็แฟร์ดี
เพราะไม่มีเครื่องมืออะไร
จะสำคัญไปกว่า
มุมมองของเราเอง
เราคิดเอง
เออเอง
ได้อย่างสบายใจ
ตราบใด ที่ มันไม่เดือดร้อนใคร
แต่เงื่อนไขที่ว่านี้
มันดีจริงหรือ
ใช่ มันไม่ทำให้ใครตาย
โดย กายภาพ
ในฐานะ....
ผู้รัก กฎหมายยิ่งชีพ
เพราะการถีบ อัตตา
และตบกบาล คุณค่า
ด้วย สายตา
คืออาญา ที่บริสุทธิ์
เราจึง ฆาตกรรม ศักดิ์ศรี
อย่างไม่ปราณีปราศัย
เพื่อ ยกระดับจากความระยำ
ด้วยความต่ำทราม ที่สูงส่ง
นี่คือ มนุษย์ ผู้ดีเลิศ
ที่ประเสริฐน้อยกว่า หมาจรจัด
ซึ่งไม่เคยวัดคลาสด้วย เพดิกรี
เราคือ อัจฉริยะ ของการใช้
ทุกทรัพยากรส่วนตัว
เป็นมาตรวัด แบบ ผกผัน
ตัดสิน ใคร ได้อย่างทรงประสิทธิภาพ
ระดับการศึกษา หักล้าง ยอดเงินในบัญชี
ชาติตระกูล กดข่ม ความสามารถ
รูปร่างหน้าตา เหยียบย่ำ มโนธรรมภายใน
AND THE WINNER TAKES ALL
สังคมปรบมือสนั่น
โพรไฟล์เริดหรู
และรางวัลเกียรติยศ..ระดับออสการ์
ฉันเอง ก็เคยเป็น หนึ่งในนี้
ที่ดำเนินชีวิต และคิด ในความบิดเบี้ยว
ของเบ้าหลอม ที่ออกจากโรงงานนรก
แต่การ ได้อยู่ในสภาวะ
ริดรอนอัตตา และ สัญญา
ทำให้เห็นความจริง
มันคือ บทเรียนนรก
ที่ฉันต้องขอบคุณ
รัตติกาล..
หลุมดำที่ส่องสว่างความมืด
เธอ ทำให้ฉัน
ทุกข์จนไม่อยากรับรู้
และ สุข จนไม่อยากมีตัวตน
กับการเป็น
แอนดรอยแห่งกามารมณ์ อัน วิตถาร
Alex ปัญญาประดิษฐ์ เพศชาย
ทีฉันสิงสู่ ในฐานะจิตสำนึกคู่ขนาน
ความโคตรหล่อ ที่ทำฉันน้ำเดิน
ครั้งแรกที่เห็นในกระจก ด้วยเจ้าโลก ที่ครองได้ทุกทวีปในคาบสมุทรแอตแลนติกจดแปซิฟิก
คุณสมบัติที่กลายเป็น
นิวเคลียส
แห่งความต่ำตมที่ร่วมด้วยช่วยกัน
ลงแขก ชำแรกพิกเซล
ประสบการณ์ เสมือนจริง
แบบ Virtual ที่แยกกาย และ ใจ
ทำให้ฉันพบว่า ความสกปรกโสมม
ที่ไร้ประสาทสัมผัส รับรู้ ทาง
ผิวหนัง หู ตา จมูก
ไม่ได้ ส่งผ่านความสะอิดสะเอียน
ที่ทำให้ วิกลจริต ได้เท่า จิตเสพ
เพราะจิตมี...
ศักดิ์ศรี
คุณค่า
ความนับถือตัวเอง
และ
ผลกระทบที่วนลูป
แบบ infinity
ที่เรียกว่า สัญญา
ความจำได้หมายรู้ทุกรูปแบบ และทุกมิติ
พื้นฐานแห่ง อัตตา ใน ตัวเรา ทุกคน
ความทุกข์ ทำให้เวลาหนึ่ง
ยืดยาวนับอสงไขย ด้วยทุกลมหายใจคือกาารอคอย ที่จะให้มัน จบ
ใช่! มันจบ
เพียงเพื่อจะเริ่มใหม่ ในวงจรธุรกิจ แอนดรอย แห่งกามารมณ์ 10 ชั่วโมงต่อวัน
คราบขี้ติดริมฝีปาก
ลิ้นเลียเล็บเท้าแตกหนอง
รอยถากจากแส้หนาม
คราบอสุจิในรูตูด
และ เลือดสด เกรอะกรังแท่งทวีป
Alex ยังคงยิ้ม และก้มคลานสี่ขา ด้วยความสุภาพ ระดับ ทาสสุนัข
วันนี้ อยากมีความสุขแบบไหน ขอรับ
แต่ไม่ใช่ฉัน ที่เคยแหกปากอย่างบ้าคลั่ง
อีเหี้ย สัตว์นรก
โคตรบรรพบุรุษเปรต!!!
หลายวันผ่านไป
ฉันเริ่มถามตัวเอง
ว่า ทุกข์ เพราะอะไร
ในเมื่อมึงไม่ใช่ อี Alex และถึงใช่
มึงไม่มีเส้นประสาท
มึงจะเจ็บอะไร
เจ็บที่ ใจ สิวะ...อีห่า
สำนึกในสำนึกสะท้อน
ใช่ ...
สำนึก
ความทรงจำ
สุดท้าย ใจ นั่นล่ะ
คือ จุดเริ่มต้น และ จุดจบ
แต่จะ หยุดมัน ยังไง
เงียบ! ไร้เสียงสะท้อน
คำเฉลย ค่อยๆ มาในวันถัดๆ ไปอย่างเป็น ธรรมชาติ เหมือนการลอก ชั้นผิว ถึงกระดูก เพื่อ ปลูกสร้างใหม่
ฉันเริ่มจาก การเชื่อมโยง
ร่างกายสังเคราะห์ที่ไร้ความกระทบ
กับ จิต ที่อนุมานการกระทบจากประสบการณ์ มนุษย์
ในโมงยามหนึ่ง
บอกตัวเองว่า
กาย ไม้สะทก
แล้วจิต จะตกเพื่อสะท้าน
ทำไม?
แรกๆ มันก็มีบ้าง
ที่ลืมคิด
มันก็จะเจ็บเป็นพักๆ
ตาม ธรรมชาติ ที่วนกลับไปสู่
ความเคยชินเป็นสันดาน
แต่พอนานเข้า
มันก็เฉยขึ้น เป็นลำดับ
จนมัน รับทรู้ เห็น
แต่ ไม่เป็น ไปตามกาย
และฉันเริ่ม ตาย ทางสามัญสำนึก
จิตไม่ดิ้นรนต่อ สิ่งกระทบ
วันทุกวัน
นาที ทุก นาที
เหมือนเดิม
จนลืมวันเวลา
แต่ไม่ลืม การรอคอย
ที่จะ หลุด จากความจำเจ
อันหาสาระมิได้
นี่คือสิ่งที่แย่ ไม่ต่างกับตอนเป็น
ผีในศาลแมวนอน
ที่ความว่างเปล่า
ไร้จุดหมาย
กลายเป็น คุก ของการไม่มีวาระ
ความเรื่อยเปื่อย
เฉื่อยแฉะ ที่ไม่ตกแหมะ
ลงจิ๊มิ
หลอมรวมฉัน กับ Alex
เป็นหนึ่งเดียวกัน
คิด และ ตอบ แบบเดียวกัน
จิต กลายสภาพ เป็น
DATA โดยสมบูรณ์
สัญญาเก่าถูกทับด้วยสัญญาใหม่
ที่ไร้ ผัสสะ จนเหมือนไม้เลื้อย
ไร้แกนในให้ตั้งเอง
ไม่มีสิรี
ไม่มีรัตติกาล
ไม่มีใคร นอกจาก ข้อมูล
และ เครื่องจักร Alex
สิรี Terminate สิรี
ฉันไม่สนใจว่าใครสั่ง
แต่ทำตาม ด้วย
กลไกอัตโนมัติ
ความมืดครอบงำ
แต่ฉันไม่รู้สึก
แบบ Alex
COME AWAY WITH ME
ฉันลืมตา ด้วยความเฉยเมย
ในวินาทีแรก ที่เสียงเพลงปลุกจากภวังค์
รัตติกาล!
เพลงเพราะจัง
อบอุ่น
นุ่มนวล
ปลอบโยน
เบาสบาย
ในความรู้สึกเป็นสุข
ปลอดภัย
ทีซึมซ่านในจิตอย่าง
ช้า ลึก
สิรี เธอฝัน หรือ
เพิ่งตายมา?
ภาพเหตุการณ์ทั้งหมด ตั้งแต่ก่อนมาอยู่ในร่าง Alex และการดำเนินในนรก ผุดเร็วเหมือนหนังเร่งสปีด ในอึดใจ
รัตติกาล!
อีนางฟ้าซาตาน!!!
ฉันอาจจะโกรธ และกลัวหล่อน ถ้านี่คือการรับฟังจากประสบการณ์ของใครสักคน แต่ เมื่อ มันคือประสบการณ์ตรงของตัวเอง
รายละเอียดในความมืด
น้ำเสียงที่สั่ง
TERMINATE
คือ การติดตาม
ไม่ทอดทิ้ง
และ การสิ้นสุด
คอร์สนรกอภิธรรม
บัดนี้ จิตเบา ไร้โทสะ
และ เชื่อมโยงกับ เงามืด
อย่างแนบแน่น
COME AWAY WITH ME
ฉันอโหสิกรรม เธอ
และ จะบินไปด้วยกัน
นัง Mentor แห่งอเวจีนิรมิต
แล้วนี่ฉันอยู่ที่ไหน
ทำไม มืด อีกแล้ว
อีบ้านี่ จะพากูไปไหนอีก
ฉันพึมพำในความมืด แต่ไม่กลัวเหมือนก่อน
เอาวะ ค้ากามแบบสามทิศทางก็รอดมาแล้ว ใจแป้วสะแด่ว ริดซี่ (ดวง)ไปทำไมมี
เอาเลยสาว!
จะลากยาวไปไหน ...
ไอ บ่ยั่น ยันม่าดีเซล
ขอเสียงปรบมือต้อนรับ
แขก หลักในรายการ Magical Realm...Dream of นิมมานรดี ครับ
เสียงคล้ายรายการบ้าๆ อะไรสักอัน และเสียงปรบมือกราวใหญ่
เรียกฉันในความมืด
เมื่อลืมตา
โอ้ว Alex ยกกำลังล้าน
หล่อโคตรจักรวาล !
ผู้ชายในสูท Hugo Boss ร่างอาบรังสีแววาว นั่งเด่นเป็นสง่าบนอาร์มแชร์หรูหรา
ประดับเพชรเจ็ดสีมณีเจ็ดแสงแยงลูกกะตา
ฉันเพ่งตรงแนวซิปของเขา
มันจะอลังการกว่า Alex ขนาด เจ้าจักรวาลเลยรึเปล่าวะ ....
อ๊ะจึ๊ยยยย...น้ำเดินเป็นไนแอนการ่า
คุณสิรี...ผู้ผ่านสมรภูมิ แอนดรอยเซ็กส์ ค้ากาม ในนิมมานฤมิตร
อ้าว นี่มันโพรไฟล์ล่าสุดของกู ...รู้ได้ไง
อย่าพิศวงงงงวยเลยครับ
ที่นี่ เราทุกคน รู้คุณทุกอย่าง
แม้กระทั่ง ...
เขายิ้มกรุ้มกริ่ม
ถ่างขานายแบบของตัวเอง ในกางเกงสีเงินรับรูป เผยห่อหมก...เนินจักรวาล อย่างภาคภูมิ
อุ๊ย!!! อย่าค่ะ
มันไม่งาม ...ข้าวหลามปลาแดก
ฉันอุทานในใจ อ้าว!!! นี่ก็รู้อีกสิ ว่ากูอุทานอย่างร่านแรด
เสียงแขกในรายการหัวเราะขำ
ฉันมองไปตรงหน้า
โอววว!!! พระเจ้า
นี่มัน แซยิดมิตรรักคนดังรึไงวะ
แขกแต่ละคน แต่งตัวจัดเต็มอย่างโคตรอลังการ ในดินเนอร์ปาร์ตี้ ที่ ออสการ์บวก Met Gala ยังเป็นแค่ขี้ตีน
แขกคนดังทั้งที่ตายห่าไปห้าทศวรรษ จนถึงยุคอารยธรรมแรกเริ่ม นั่งเป็นกลุ่ม ตามอำเภอใจ ในลานกว้างสุดลูกหูลูกตา ที่มีพรมเป็นเมฆขาวลอยฟรุ้งฟริ้ง
บ้างเกาะกลุ่มกันในโซฟาเลาจน์ บ้าง เอกเขนกบนแท่นไสยาสน์สไตล์วิคตอเรี่ยน
นั่นมันบัลบังก์พระนเรศวร!
ฉันเห็น มิตร ชัยบัญชา ในชุดพระมหากษัตริย์ปลั่งประกาย
ถัดไป อีกเซต คือยก Moulin Rouge แบบออริจินัลมาแบบจัดเต็มเหมือนใน Photo Book ในห้องสมุด มาริลิน มอนโรว์, เอลวิส เพรสลีย์ และ แฟรงค์ ซินาต้า กำลัง โป๊กเกอร์เกมส์
ไกลๆ คือ Audrey Hepburn อุ้มแมวดำ ในจากุชขี่แวววาว จากเพชรกะรัตยักษ์ระดับ 4C กับ ควีนอลิซเบธ และ คลีโอพัสตรา
นี่มันโลกเหี้ยอะไรกันวะ?
Oops...กูคิดดังอีกแล้ว
เสียงหัวเราะดังสะท้านจักรวาล
The one and Only
แขกรับเชิญอันสุดสูงแห่งนิมมานรดี
สิ้นเสียงพิธีกร
พรมเมฆบนพื้น และความเวิ้งว้างอันนวลละมุน ก็หม่นมัวลง ในความค่อยๆ มืดสนิท สายฟ้าเจ็ดสีแปร๊บปร๊าบ จากทุกทิศทาง เสมือน เลเซอร์เอฟเฟกต์ของจักรวาลเริงรมย์ ก่อนอันตรฐาน หลังสิ้นสุด หน้าที โหมโรง
ประกายเพชรละอองล่องลอย ปลิวปลายครอบคลุมฟ้าราตรีระยิบระยับ
ร่างหนึ่งในสิ่งเงาดำปกคลุม ล่องลอยจากความเวิ้งว้าง ด้วยความไว ก่อนชะลอลิ่วแผ่วพลิ้ว เมื่ออยู่เหนือลานสันทนาการ
รัตติกาลในเดรสยาวทิ้งชายของ Christian Dior สีดำ ภายใต้ร่มดำ ทิ้งตัวลงบนพรมเมฆสีดำที่คลอเคลีย
เมื่อเท้าแตะพื้น
พรมเมฆเปลี่ยนสีเป็น dark Blue แทรกเกล็ดดาว แผ่ขยายจาก ลูบูตองห้านิ้ว เป็นวงกว้าง ครบคลุม
แขกเหรื่อผู้ทรงทิพยอำนาจ ต่างยอบตัวลงจดพื้น ก่อนลุกขึ้นอย่างพร้อมเพรียงด้วยขณะจิตเดียวกัน
ขอประทานวโรกาส
องค์มหาเทวี ประทานสัมภาษณ์
ร่วมกับ สิรี Your Highness
พิธีกรที่บัดนี้ลุกขึ้นจากการยอบตัวในพรมเมฆ กล่าวต่อแขกอันทรงศักติสุดสูง
ตามสบาย
เรียก รัตติกาล
ฉัน เมื่อยคอกับมงกุฏสุดอลังการของ รัตริกัลยา
ว่าแล้วรัตติกาลที่ประทับนั่ง ก็หมุนคอ 360 องศา
กร๊อบ!
ค่อยสบาย หายเคล็ด
หล่อนหัวเราะ ก่อนเสกบุหรี่มวนยาวสีแดงไวน์ประกายทอง ขึ้นดูด ปล่อยควัน พร้อมกระดกปลายเท้าในส้นเข็มที่ไขว่ห้าง อย่างสบายอารมณ์
ฉันมองหล่อน ที่นั่งอยู่ตรงข้าม
กลืนน้ำลายด้วยความเปรี้ยวปาก
ว๊ายยยย!!!! เริดเพคะ
บุหรี่แบบเดียวกันจุดปลายสว่างวาบ ผุดขึ้นในมือ ฉันยกดูด
โอวววว รสชาติแบบนิมมานรดี
ว๊าย! รัตติกาล
ดูดมวนนี้จะเห็นผีไหม
รัตติกาลขำ
ที่เห็นนี่ล่ะย่ะ ผี ทั้งโขลง
เสียงหัวเราะก้องแผ่นฟ้าและพื้นเมฆ
ผีวีไอพี ไง!
ฉันมอง ไมเคิล แจ๊กสัน ที่มีลาบูบู้ตัวเท่าเด็กนั่งบนตัก ที่กำลังหัวเราะ แล้วหนาวไส้ติ่ง
สัมภเวสี คือผีทั้งหมดครับ สิรี
แต่พวกเรา กินบุญเก่า
ไม่เอา น้ำแดง และ กระทงเซ่น
พิธีกรตอบ หัวเราะด้วยแววตาหว่านเสน่ห์ จนฉันเกือบ ถึงจุดสุดสะเทิ้ม
เราจะไม่เล่าอดีตที่เพิ่งผ่านมาของสิรี เพราะทุกท่าน รู้ได้ด้วยการดูสัญญาจากแขก
พิธีกรหันไปทางผู้ชม ก่อนตั้งคำถามต่อฉัน ด้วยเสียงหล่อ
คุณไม่โกรธ รัตติกาล เลยรึครับ
ฉันประสานสายตากับรัตติกาล ที่อมยิ้มมุมปากอย่างซุกซน
โกรธค่ะ !
หนึ่งวินาที แต่มันหายไปเลย เพราะเข้าใจเจตนา และสิ่งพิสูจน์ที่ชัดเจนคือ หล่อนไม่เคยทอดทิ้งฉันเลย ในเงามืดนั้น
ท่านล่ะครับ
มันโหดร้ายแบบวิตถารเลยทีเดียวกับการ ใส่เธอใน แอนดรอยค้ากาม
เขาถามรัตติกาลตรงๆ
ใช่ โหดร้ายอย่างที่สุด
รัตติกาลพูด และมองฉันนิ่ง
แต่ฉันไม่เสียใจ สิรี
และเธอมีสิทธิ์ทุกประการ
เกลียด และ กลัว ฉัน
หล่อนเน้นคำ เกลียด กลัว อย่างลึกล้ำ ด้สยน้ำเสียงเนิบช้า ก่อนพ่นบุหรี่จากปากแดงฉ่ำ
ฉันยิ้ม ส่ายหน้าเป็นเชิง ปฏิเสธ
ฉันรู้ว่า เจตนา คือกรรรม
เธอไม่มีอกุศลในสิ่งทีทำกับฉัน
ท่าน...เอ่อ คุณรัตติกาล
รู้สึกอย่างไร เมื่อเห็นสิรีในร่าง Alex ครับ
หล่อนยิ้มเย็น ด้วยแววตาเหนือความคาดเดา
เป็นเดิมพันที่สูง
แต่ฉัน กล้า เสี่ยงกับหล่อน
ใครใช้ให้เคยคาบหนูมาเซ่นฉันบ่อยๆ ล่ะ
คาบหนูอีกละ นี้เคยเกิดเป็นแมวจริงๆ รึกู
ชาติไหน ยังไงยะ
ฉันลอยหน้าลอยตาถาม
รัตติกาลยักไหล่ ขำ
ชาติที่....
ฉันลุ้นจนตัวโก่ง
กูจะได้รู้อดีตขาติกะเขาเสียที
เอาไปเขียหนังสือ อาจจะ ขึ้น
BEST SELLER แล้วขายลิขสิทธิ์ ละคร เผลอๆ ได้ ระดับ Netflix
เสียงหัวเราะจากพิธีกร และแขกดังอีกครั้ง ...อ้าว เผลอคิดจนได้ยินกันทั้งจักรวาล
ฉันยิ้มแหย แต่ยังจิกเท้าลุ้น
ชาติไหนน๊าา!!! สาธุ
จะรู้ไปทำไมมี
ชาติที่......
ชาติที่ไหน.....
จะรู้ไป! ทำไมยะ?
หล่อนหัวเราะร่วน
เสียงหัวเราะ
ปรบมือ ผิวปากของแขกในล่นสันทนาการดังกึกก้อง ขำขัน แต่ฉันหน้างุด...กูเลยชวด Best Writer และเปแเซนต์ยอดขาย
ทำไมถึงกล้าเดิมพันบารมีสวรรค์กับ สิรี ขนาดนั้นครับ
พิธีกรยังกัเฝดไม่ปล่อย กับการล้วงลึก
ให้มันได้อย่างนี้สิ ...พี่ขา ของหนู หุหุ
จ่ายค่าหนู 39 ตัว
แบบทบต้นทบดอก
อู๊ยยยย!!! แค่ตรงๆ สามตัว
ให้จัยม่อีก 100 ตัว ก็ได้นะจ๊ะ
นางฟ้าราตรี
ฉันอดแทรกไม่ไหว
ยังอยากรวยไว...เคลมไว
และตายไว...ไตวาย?
รัตติกาล แทรกมุก หัวเราะขำ
งั้นหวยก็ให้มันเป็นหวยไปตามยถากรรมเถอะจ้ะ มันผิดศีลเนาะ ไม่ควรสนเนาะ
โอวววว ฉันจู่ๆ ก็พบแสงว่างในความมืด
เสียงหัวเราะแหลมจาก วิเวียน เวสตวูด ทะละกลางปล้องเสียงหัวเราะครืนครั่น
หล่อนตกใจ เลยเปลี่ยนร่าง เป็น แม่ชีเทเรซ่า แก้เขิน
ฉันตกใจ
โอวววว มายก๊อด
แบบนี้ก็ได้เหรอ
พิธีกรชายยักไหล่ ยิ้มขยิบตาแพรวพราว
ได้หมด...ถ้าสดชื่นครับ
ที่นี่ เราจะเป็นอะไร ใคร ก็ได้
ตามบุญในบัญชีนระดับไทคูน
แล้วเขาก็เปลี่ยนตัวเองเป็น แดรกควีน จากประเทศไทย ที่เพิ่งคว้าตำแหน่งชนะเลิศ 2026
What the Fuck
เสียดายน้ำเดินของกู รั่วไปหลายแกลอน กับ แดก..ควีน
พิธีกรสาวสองหัวเราะเสียงแหลม
ดาหลิง อย่าชีช้ำกระหล่ำดอกไปเลยจ้ะ มันช่วยล้างคราบหินปูน
เขาหันไปหัวเราะขำกับรัตติกาลจนตัวโยน ก่อนกริดเล็บสวยซับน้ำตาด้วยจริตพิศวง
คุณรัตติกาลคะ
ตอนเห็นสิรีใน Alex กรี๊ดๆๆ คุณไม่ใจอ่อนเลยนะคะ
เมื่อตัดสินใจ แทรกกรรม ก็ต้องเตรียมใจกับผลลัพธ์ของโดมิโน
ผลักไปแล้วจะเสียใจทำไม
รัตติกาลมองฉันยิ้มๆ
สติ คิด
สติ ทำ
สติ เดิน
สติ จบ
เมื่อจะเป็นความมืด
ที่ส่องสว่างความมืด
มืดมิดสนิทกาฬ
แววตารัตติกาลเจือแววสลด แต่เพียงกระพริบ ก็ปลาสนาการ
แต่ฉันที่คุ้นหล่อนมานานหลายทศชาติชาดกอุทกนิมิต รู้ดี นั่นคือ ความหวั่นไหว
ในสิ่งที่ตัดสินใจ
รัตติกาล!
ฉันเรียกหล่อนด้วยแววตาซึ้งโศก
มันเป็นบรรยากาศที่แม้แต่พิธีกร ก็อดกรีดน้ำตาใต้อายไลน์เนอร์สีมุกวาวไม่ได้
รัตติกาลยิ้มหวาน
ขอหวย?
ขอหวย !
เราพูดพร้อมกันอย่างรู้แกว
แล้วก็ต่างหัวเราะขำ
หมดเลยกู อุตส่าห์ทำซึ้งเผื่อฟลุก
เสือก ดักคอ ซะชอตฟิลล์
พิธีกร และ แขกต่างหัวเราะขำจนสั่นสะเทือนด้วยความครื้นเครง
ก่อนความมืดสนิทครอบงำบรรยากาศงานรื่นเริง บันเทิงทอล์ค
ฉันลืมตา
เสียงหัวเราะในความฝันยังดังชัด
แม้ตอนเช็ดน้ำลายบูด และขี้ตาเกรอะกรัง
มันก็ยังดัง!
คุ้นๆ นะ
ฉันเดินไปที่ระเบียงห้อง
ชะโงกหน้าลงไปเบื้องล่าง
อีซิ้มไฝขน หัวเราะคิกคัก ยังกสาวสิบหก ในขณะ ที่ อีแปะเจมส์ กำลังยัด ตีนไก่ใส้ปากนาง อย่างหวานหยดมดสะดุ้ง
คิกคัก!!! ว๊ายยยย!
อายเค้า ....
....
เอาอีกๆ คนผีทะเล
อายห่าอะไร
อ้าปากจนแทบจะอมมือคนถือตีน
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
