เราก็เป็นคนที่ตั้งคำถามว่า "มาพูดอะไรตอนนี้" แล้วเราก็จะบอกต่อให้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
เราเป็นคนหนึ่งที่ไม่เชื่อคำพูดเขาตั้งแต่แรก มันดูเป็นการเล่นละครมาก แต่เมื่อเราได้ยินคลิปเสียง ถึงรู้ว่าเรื่องมันเกิดขึ้นประมาณอายุ 10-11 ขวบ ฟังแล้วก็จุกนะ เพราะมันไม่ใช่วัยที่ควรจะเกิดขึ้น
แต่เราก็ตั้งคำถามต่อไปว่า เรื่องมันผ่านมา 20 ปีแล้ว ทำไมเขาถึงพึ่งมาพูดตอนนี้ เขาต้องการอะไร แล้วเรื่องมันจะไปจบลงตรงไหน
เหตุการณ์มันผ่านมานานแล้ว แล้วก็เคยมีการคุยกันในครอบครัวแล้ว พ่อแม่รับรู้แล้ว พี่ชายขอโทษหลายครั้งแล้ว แต่เรื่องมันไม่เคยจบ เพราะเขาก็ยังคิดถึงอยู่ ยังรู้สึกเจ็บอยู่ เหมือนครอบครัวไม่เข้าข้างเขา บาดแผลมันไม่เคยหาย ทั้งที่ผ่านมานานแล้ว
แล้วเขาต้องการอะไร เรากำลังคาดเดานะ เขาต้องการให้สังคมรับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาไม่อยากเก็บความลับแล้ว เขาต้องการมากกว่าคำขอโทษ เขาต้องการคนเห็นใจ คนเข้าข้าง คนที่ยอมรับว่ามันเคยมีเรื่องนี้จริงๆ และคนทำก็มีชีวิตที่ดีกว่าเขา มีหน้าที่การงานที่ดี แต่งงาน และกำลังจะมีลูก เป็นครอบครัวที่มีความสุข ในขณะที่เขากำลังทุกข์กับอดีต เขาอาจจะอยากให้พี่ชายรับรู้ถึงความทุกข์บ้าง
วันนี้เขาได้สิ่งที่ต้องการ มีคนเห็นใจ โอบกอด เข้าใจ รับรุ้ว่าเรื่องนี้เคยเกิดขึ้น สังคมประนามพี่ชาย แล้วยังไงต่อ..!! มันจบไหม
ถ้าบาดแผลมันก็ยังไม่หายล่ะ ก็ยังรู้สึกอยู่ ยังเจ็บอยู่ แล้วยังไงต่อ เขาต้องทำอะไร ถึงรู้สึกว่าโลกมันยุติธรรมกับเขา ให้พี่ชายเข้าคุก พี่สะใภ้เป็นม่าย หลานไม่มีพ่อ กลายเป็นเด็กไม่มีพ่อเหมือนกับเขา ครอบครัวพี่ชายแตกแยกเหมือนกับครอบครัวเขา สะใจพอหรือยัง แผลมันหายไหม ความเจ็บมันหายไหม
ที่เราอยากรู้คือ จุดจบมันอยู่ตรงไหน ตรงที่ครอบครัวพี่ชายพัง ครอบครัวตนเองพัง ตระกูลตนเองย่อยยับ ไม่ดื่มแล้วน้ำสิ่งห์ ทำให้ธุรกิจมันเจ๊งเลย อันนี้พอใจหรือยัง
มันต้องหาให้เจอว่าอะไรคือ ความต้องการที่แท้จริง อะไรที่มันเยียวยาจิตใจได้จริงๆ อะไรที่ทำให้เรื่องมันจบ แล้วสามารถ move on ออกจากอดีตได้จริง มันใช่การแก้แค้นไหม มันใช่ความยุติธรรมหรือเปล่า ถ้ามันไม่ใช่แล้วอะไร เขาควรไปบำบัดจิตไหม
การออกมาประกาศตนเองเป็นเหยื่อ มันน่าสงสาร น่าเห็นใจ แต่เขาจะตกอยู่ในสภาวะเหยื่อตลอดไป จนอยากจะmove on ก็ทำไม่ได้ เพราะใครๆต่างจดจำเรื่องราวของเขาได้ ต่างพูดถึง ต่างแสดงความเห็นใจตลอดเวลา ทุกคนรู้เรื่องของเขาหมดเลย แล้วชีวิตส่วนตัวมันจะไม่มีเหลือ ไม่ว่าจะพูดอะไร จะทำอะไร เขาจะเปลี่ยนภาพพจน์ตนเองยากมาก สายตาคนอื่นจะดูเขาเป็นผู้น่าสงสารตลอดเวลา กลายเป็นคนแพ้ตลอด เขาไม่สามารถหลบสายตาคนนินทาได้เลย เขาจะแทบไม่อยากเข้าสังคมเลย
แล้วถ้าเขาฟ้องพี่ชาย อยากจะให้พี่ชายชดใช้กรรม ต้องติดคุก ซึ่งมันไม่ง่ายเลย พี่ชายของเขามีเงินเยอะกว่า จ้างทนายที่เก่งกว่า ดังนั้นคีดนี้ 10 ปีก็ยังไม่ได้เข้าคุก แล้วเขาก็ต้องไปศาล ไม่รู้กี่รอบ ต้องเล่าอดีตฉายหนังตอนอายุ 10 ขวบ ครั้งแล้วครั้งเล่า แผลจะแห้งอยู่แล้ว ก็ต้องถูกเปิดมาผ่าชันสูตรใหม่ ต่อหน้าตำรวจ ต่อหน้าทนาย ต่อหน้าศาล แล้วโดนเล่าต่อโดยนักข่าวไม่รู้จบ ทุกครั้่งที่ขึ้นศาล นักข่าวจะตามคดี จะมีการท้าวความ ย้อนอดีตที่มาของคดี ต้นเรื่อง แผลมันจะถูกเปิดซ้ำแล้วซ้ำอีก
แทนที่เขาจะเดินหน้าชีวิตต่อไปได้ ก็ยังต้องวนเวียนอยู่กับศาล กับเรื่องราวในอดีตไม่จบ มันคุ้มค่ากันไหม ที่ชีวิตจากเคยนึกว่า ยกถูเขาออกจากอก ประกาศให้โลกรู้ไปเลย กลายเป็นแบกภูเขาที่หนักกว่าเดิม ไปไหนไม่ได้เลย
คุณควรเลิกมองเขาเป็นเหยื่อที่น่าสงสาร เพราะบางครั้งความสงสาร มันก็คือมีดเล่มหนึ่ง ที่กีดแผลเดิมด้วยความเห็นใจ ทำให้แผลมันสดตลอดเวลาไม่หายสักที อดีตถูกตามกลับมาทุกครั้งที่เห็นใจ มองเขาในฐานะอื่นดีกว่า เขาควรได้move on
เขาควรจะสร้างคุณค่าให้ตนเอง ให้สายตาผู้คนเลิกเห็นเขาเป็นเหยื่อ และเห็นเขาในมุมอื่นบ้าง ทำให้แผลมันหาย กลับคืนสู่อดีตซะ ไม่ใช่อยู่ในปัจจุบัน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
