ปะต้าคิดนะ!
ตรงข้ามที่ลึกที่สุดน่าจะเป็น
“การไม่มีความหมายต่อกัน
อีกต่อไป”
เกลียดสุดยังผูกอยู่กับอีกฝ่าย
ยังคิดถึงยังแค้นอยากเอาชนะ
ยังถูกอีกคนครอบงำอยู่ในหัว
คือความสัมพันธ์รูปแบบหนึ่ง
แค่กลับขั้วแรงดึงเป็นแรงผลัก
จุดที่ตรงข้ามกับรักจริงๆน่าจะ
คือจุดที่“เขาเป็นหรือตายก็ไม่สะเทือนอะไรในโลกภายในเราแล้ว”
ส่วนความว่างเปล่าการไม่อิน
การไม่รับรู้การมีอยู่นั่นน่าจะ
อยู่คนละขั้ว
เชิงปรัชญาตรงข้ามความรัก
อาจคือ“การใช้คนอื่นเป็นวัตถุ”
รักคือเห็นอีกคนเป็นจักรวาล
ที่มีเจตจำนงของตัวเอง
เมื่อไรที่เราอยากครอบครอง
ใช้งานบงการหรือทำให้อีกคน
เป็นเพียงเครื่องเติมเต็มตัวตน
ตอนนั้นมันเริ่มออกจากความรักแล้วแม้ปากจะบอกว่ารักก็ตาม
จึงย้อนแย้งดีว่าคนเกลียดกัน
อาจยังผูกพันกันมากกว่าคนที่ “ไม่รู้สึกอะไรแล้ว”
บางครั้งคนที่บอกว่ารักที่สุด
ก็อาจไม่ได้รักเลยแค่กลัวเสีย
สิ่งที่ตัวเองถือครองอยู่เท่านั้น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
