นี่มันลูกกระไรกันน้อ
กระท้อนยืนต้นใหญ่ให้ร่มเงา
มะไฟเฝ้าเคียงกิ่งพิงอาศัย
หนึ่งผลหวานฉ่ำชื่นระรื่นใจ
หนึ่งเปรี้ยวใสซ่อนหวานในเนื้อทรวง
กระท้อนดั่งผู้ใหญ่ใจหนักแน่น
มะไฟแทนวัยเยาว์เฝ้าห่วงหวง
ต่างเติบโตกลางแดดสายลมปวง
ต่างพยุงสวนทั้งสวนให้อบอวล
กระท้อนห่อเนื้อฟูฟ่อง
ยามผลดกนกกามาเยือนกิ่ง
ผึ้งก็บินอิงดอกออกหอมหวล
รากใต้ดินต่างเกื้อเอื้อสมบูรณ์
คือสายสัมพันธ์แห่งสวนอันพึ่งพา
แม้ต่างพันธุ์ต่างรสต่างลักษณ์
แต่ร่วมพักร่วมฝนบนพสุธา
เหมือนผู้คนต่างใจต่างเวลา
หากเมตตาก็เติบโตอย่างงดงาม
มะไฟพวงงามเหลืองอร่าม
มะไฟลูกอร่ามยามสุกไสว
ห้อยเรียงไว้ใต้ใบให้คิดถึง
รสเปรี้ยวหวานซ่านลิ้นตราตรึง
ให้คะนึงถึงบ้านสวนในวัยเยาว์
ยามลมพัดกิ่งเจ้าไหวใบก็สั่น
กลิ่นอวลนั้นชวนใจให้คลายเหงา
เด็ดแบ่งกินใต้ร่มไม้อย่างบางเบา
สุขเรียบง่ายของคนเฝ้าสวนชวน
ใจปอง
ลูกหนามในสวน
ทุเรียนหนามแหลมเปลือกแข็ง
แต่ซ่อนความหวานอยู่ข้างใน
ดั่งบางคนภายนอกดูห่างไกล
แต่หัวใจช่างอบอุ่นละมุนงาม
ยามผลสุกกลิ่นลอยค่อยโชยผ่าน
คนรักนั้นเฝ้าคอยอย่างไต่ถาม
เนื้อสีทองนุ่มลิ้นยามได้ชิมตาม
คือความหอมแห่งสยามทุกฤดูกาล
ดำด้นกลอนซะน้ำตาลงง
เลยอ่ะ ปะต้าเอ๊ย!
เอาตามที่สบายใจเต๊อะ!
เหนื่อยไล่กระรอกก่ะเหนื่อย
แย่แล้ว
นี่จะต้องมาฟังบทกลอนดำน้ำ
ของปะต้าอีกว่าแต่ใครจะมา
ปีนเก็บให้ละนั่นรีบๆเลย
เด๋วก่ะเหมือนปีก่อนๆที่คน
ข้างสวนเค้าล้อว่า“ไม่ค่อยมาจน
หมากินกระท้อน”แทนข้าวแล้ว!
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
