จักรวาล
ในบางคืนที่ท้องฟ้ามืดจนเหมือนไม่เหลือดาว ฉันมักเงยหน้ามองขึ้นไปบนจักรวาลกว้างใหญ่ แล้วตั้งคำถามอยู่เงียบ ๆ ว่า…คนสองคนที่เคยเดินสวนกันในชีวิตนี้ มันเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ หรือจริง ๆ แล้วโชคชะตาเป็นคนพาเราให้มาเจอกัน
โลกใบนี้มีผู้คนตั้งมากมาย
แต่ทำไมในวันที่หัวใจเหนื่อยล้า ฉันถึงยังนึกถึงเพียงคนคนเดียว
ทำไมเสียงของใครหลายคนถึงผ่านเข้ามาแล้วหายไป
แต่เสียงของเธอกลับยังดังอยู่ในความรู้สึกเสมอ
บางครั้งฉันก็คิดว่า จักรวาลคงกำลังเล่นตลกกับเรา
ให้เราได้เจอกัน…แต่ไม่ง่ายที่จะได้อยู่ข้างกัน
เธอรู้ไหม
การตามหาใครสักคน มันไม่ได้หมายถึงการออกเดินทางไปไกลแค่ไหน
แต่มันคือการที่หัวใจยังคงมองหาเขาอยู่ในทุกช่วงเวลา
ต่อให้ไม่ได้เจอ
ต่อให้ไม่ได้คุย
ต่อให้ระยะทางหรือเวลาเอาทุกอย่างมากั้นไว้
ความรู้สึกนั้นก็ยังไม่เคยหายไปไหน
ฉันพยายามใช้ชีวิตเหมือนคนปกติ
หัวเราะเวลาที่ควรหัวเราะ
ยิ้มเวลาที่คนอื่นมองมา
แต่ลึก ๆ แล้ว เหมือนมีพื้นที่ว่างบางอย่างอยู่ในใจเสมอ
เหมือนจักรวาลในตัวฉันยังขาดดาวอีกหนึ่งดวง
และดาวดวงนั้น…คือเธอ
บางคืนฉันแอบคิดว่า
บนโลกที่หมุนอยู่ทุกวันนี้
เธอจะกำลังมองพระจันทร์ดวงเดียวกันไหม
จะมีสักวินาทีหรือเปล่าที่เธอนึกถึงใครคนหนึ่งเหมือนกันกับที่ฉันนึกถึงเธอ
ฉันไม่รู้หรอกว่าโชคชะตาจะพาเราไปจบตรงไหน
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเส้นทางของเราจะกลับมาตัดกันอีกหรือไม่
แต่สิ่งเดียวที่รู้คือ
ต่อให้จักรวาลกว้างใหญ่เพียงไหน
หัวใจของฉันก็ยังเดินทางเพื่อตามหาเธออยู่เสมอ
บางคนอาจเรียกมันว่าความคิดถึง
บางคนอาจเรียกมันว่าความผูกพัน
แต่สำหรับฉัน มันคือความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้
เหมือนมีแรงบางอย่างในจักรวาล คอยดึงหัวใจของคนสองคนเอาไว้ แม้จะอยู่ไกลกันแค่ไหนก็ตาม
และถ้าวันหนึ่งเราได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง
ฉันคงอยากบอกเธอเพียงแค่ว่า
“ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ฉันไม่เคยหยุดตามหาเธอเลย”
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
