โอบกอดขุนเขา ณ ภูตาจอ
เรื่องของเรื่องคือ การเดินทางครั้งนี้
ผมแค่คิดถึงการเดินทาง ลูปใต้เมื่อปีที่แล้ว
ปกติแล้วถ้าตามแผนที่วางไว้
วันนี้ผมคงล้มรถอยู่แถวๆ
โซนภาคเหนือของประเทศไทย
ในการเดินทาง ที่ชื่อว่าลูปเหนือ
ที่ผมได้วางแผนเอาไว้มาเป็นปีๆ
แต่อย่างว่าแหละ ช่วงนี้ก็ปัญหาสุขภาพล่ะน่ะ
เลยต้องขยับทริป ลูปเหนือ ออกไปก่อน
ดังนั้นผมต้องหากิจกรรมเบาๆ ไว้ก่อน
เพื่อทดแทนหัวใจที่มันกำลังคิดถึงการเดินทาง
อยู่เบื้องหลัง
และการเดินทางไปภูตาจอในครั้งนี้
ผมใช้เวลาคิดไม่ถึง 10 นาที ด้วยซ้ำในห้วงเวลาของวันที่ศุกร์ที่ 07/07/2023
เอาเข้าจริงๆ ผมอยากจะไปวันนี้หลังเลิกงาน
อารมร์ประมาณว่า คิดปุ๊บไปปับ
ผมเลยแชทหาเจ้าฟอร์ด คู่หูคู่นักเดินทางของผม
คู่ทรมาน พลัดกันชม พลัดกันด่า
แต่บังเอิญเจ้าฟอร์ดไม่ค่อยสะดวก
ผมก็เลยยื่นข้อเสนอไปว่าเป็นพรุ่งนี้ก็ได้
และนางก็ตอบแบบ อู้อี้ๆๆๆ ประมาณว่า
ไม่รู้อ่าาาาา เดียวดูก่อน
ผมก็เลยบอกไปว่า คนเดียวกูก็ไป
เดียวไปเลยเย็นนี้แล้วนางก็สวนกลับมาว่า
ขี่รถขึ้นเขาตอนกลางคืนมันอันตรายน่ะ ไกลด้วย
โอเคร ผมโดนเจ้าฟอร์ดเบรคไว้ เลื่อนเป็นพรุ่งนี้ก็ได้
พอเช้ารุ่งขึ้นแชทของเจ้าฟอร์ดก็เด้งขึ้นมา
ในโทรศัพท์ ของผม
ด้วยบทความว่า เดินทางกี่โมง
และแล้วการเดินทางของปอนด์ฟอร์ด
ก็เริ่มต้นขึ้นในช่วงบ่ายของวันเสาร์
ที่ 08/07/2023
ผมก็มองออกแหละว่าลึกๆแล้ว
ในใจของเจ้าฟอร์ด ก็คิดถึง
การเดินทาง ลูปใต้ เมื่อปีที่แล้วโดยไม่ต่างจากผม
นางก็เคว้งๆแหละ เมื่อรู้ว่าผมได้
ขยับทริป ลูบเหนือ ออกไป
ครั้งหนึ่งเราเคยพูดกันว่า
เราจะขี่รถด้วยกันให้ทั่วไทย
โดยแบ่งเป็นปีล่ะ โซน ปีที่แล้วไปใต้ ปีนี้ไปเหนือ
ปีหน้าไปอีสาน ต่อให้ไม่มีตังค์เราก็จะไป
(ความฝันล่ะน่ะ)
เดียวววววว กลับมา ภูตาจอก่อน
และแล้วเราก็ขี่มาถึง หน่วยพิทักษ์ป่าภูตาจอ
ในช่วงเวลา 16:30 น.
โดยเจ้าหน้าที่ได้แจ้งกับพวกเราไว้ว่า
ฝนตกหนักเส้นทาง เละ หมดแล้ว
เป็นร่องน้ำ และก็มีดินถล่มด้วย
ไม่อนุญาต ให้เข้า มันเสี่ยงและอันตราย
แต่เจ้าฟอร์ดก็เอ่ยไปว่า
ผมเคยมาแล้วพี่ ขอขึ้นไปดูก่อน
ถ้าไม่ได้จริงๆ เดียวค่อยลงมา
พวกเราก็ใช้เวลาอ้อนวอน
อยู่ตรงนั้นไม่นาน จนเจ้าหน้าที่
อนุญาต ให้เข้าจนได้
เจ้าหน้าที่ตรงจุดนี้น่ารักมากครับ
พูดดีพูดเพราะ ให้คำแนะนำดีครับ
อันนี้คือ ชอบมาก
พวกเราขี่ขึ้นเขาไปสักระยะก็เริ่มเห็นล่ะ
ว่าเส้นทางมันเละจริงๆ มีดินถล่มด้วย
บางช่วงก็มี ต้นไม้ล้มทับทางหลายจุด
และบางจุดก็ต้องใช้มีดตัดไม้ที่ขวางทางอยู่ออกไป
แล้วก็มีอยู่ช่วงหนึ่ง ผมขี่ตามหลังเจ้าฟอร์ด
กำลังอัดขึ้นเขาด้วยเส้นทางที่ลาดชันและมีร่องน้ำ
อยู่ๆ เจ้าฟอร์ดก็เบรค และหยุดรถขึ้นมา
เพราะว่าทางข้างหน้ามีไม้ล้มทับเส้นทาง
ส่วนผมนั้นก็ตกใจเจ้าฟอร์ด เลยรถล้มเลยจ้า
และพอล้มแล้วหนึ่งครั้ง ก็ตามธรรมเนียม
หรืออาถรรพ์การล้มนี่แหละ
คือ ครั้งที่สองที่สาม ก็ตามมาติดๆ
รวมๆ แล้วทริปนี้ผมล้มไป 5 ครั้ง
ยกรถกันแบบล้าอ่าาาาา
แล้วเราก็ไปถึงลานกางเต้นท์ประมาณ 18:30 น
ดวงอาทิตย์กำลังดับสูญพอดี
เอาเข้าจริงไม่มีดวงอาทิตย์เพราะมันมืดฝน
พอเรากางเต้นท์อะไรเสร็จ ทำกับข้าวกินกันเสร็จก็เข้านอนจ้า
รู้สึกตัวอีกที น้ำท่วมเต้นท์ ตอนตี 4
#อะไรว่ะเนี่ยยยยยยยยยยย
สรุปคืนนี้ เราไม่ได้นอน
เดียวหนาว เดียวตื่น เดียวฝนตก เดียวลมมา
วนหลูบอยู่แบบนี้ทั้งคืน จนถึงเช้า
"จบแล้วค้าบบบบบ"
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
