#ระเริงรัก ep33
เจ้าสัวบอกบัวแม่นมให้เตรียมตัวไปทำพาสปอร์ตจะพาไปเยี่ยมลูกชายที่เมืองนอก มธุรินจัดการพาลูกชาย และป้าบัวไปทำพาสปอร์ตเสร็จเรียบร้อย เจ้าสัวก็พาทุกคนเดินทางโดยเครื่องบินเล็กเช่าเหมาลำลงที่สิงคโปร์ในวันเดียวกันที่ทรงพลเดินทางมาไทย
คณะของเจ้าสัวมีตนเอง ลูกสาว หลานชาย แม่นม และสุดท้ายคือธนัท เดินทางตรงไปยุโรปทันที
ทรงพลก้าวพ้นออกจากประตูเครื่องบิน ก็มีชายฉกรรจ์สองคนยืนรอพร้อมควงแขนสองข้างออกไปทันที แล้วพาไปยังสถานีตำรวจแสดงหมายจับ ส่งตัวเข้าห้องขังทันที
ทรงพลหมดหนทางต่อสู้ใด ๆ
และในวันนั้นต้องนอนอยู่ในห้องขัง ไม่ให้ติดต่อกับผู้ใดเลย
ในเวลาไม่นานถูกส่งตัวขึ้นศาล รวมคดีที่เจ้าสัวมอบให้ทนายความดำเนินการแจ้งความไว้ในทุกท้องที่ ที่ทรงพลได้ทำการทุจริต รวมคดีทั้งสิ้นหลายสิบคดี
เจ้าสัวเทวินทร์และคณะเดินทางถึงปลายทางประเทศเยอรมัน เทพลูกชายของบัวมารอรับที่สนามบิน บัวได้พบลูกชายที่ไม่ได้พบกันมานานร่วมสอบปี ทั้งสองแม่ลูกโผกอดกันด้วยความคิดถึง
"พอแล้วแม่บัวเลิกร้องไห้ได้แล้ว มาครั้งนี้ฉันจะพานายเทพกลับบ้านเราเสียที แม่ยายเขาก็จากไปแล้วเมียเขาไม่มีภาระอะไร ฉันจะให้เขากลับไปพร้อมเราในอาทิตย์หน้า ฉันซื้อบ้านไว้ให้เขาแล้วหมู่บ้านอยู่ไม่ไกลจากบ้านของเรา
บัวจะไปอยู่กับลูกชายก็ได้ ฉันให้เธอตัดสินใจเอง ยังไม่ต้องให้คำตอบตอนนี้ ค่อย ๆ ไปไตร่ตรองเอง"
"คุณตา เดี่ยวไม่ให้ยายไป ยายต้องอยู่กับเดี่ยว อยู่กับแม่กับตา"
"เดี่ยวต้องให้ยายบัวตัดสินใจเองนะคะ ไม่งอแง เรามาเที่ยวกัน พรุ่งนี้คุณลุงเทพจะพาพวกเราไปเที่ยวนะลูก"
"คุณตาอย่าให้ยายบัวไปนะครับ เดี่ยวไม่ให้ไป"
"ยายไม่ไปไหนหรอกค่ะ ยายก็จะอยู่กับเดี่ยว"
"ไป ๆ ขึ้นรถไปที่พักกันก่อน"
"ท่านครับผมเห็นมากันเป็นคณะ ผมเลยเช่าบ้านพักไว้ให้ทั้งหลัง อยู่นอกเมือง บรรยากาศสวยครับ"
"ดีมาก ฉันเองก็ไม่ชอบพักโรงแรม มันอึดอัด พักเป็นบ้านแบบนี้ดีเลย อิสระมองเห็นโลกกว้างดี แต่ว่าบ้านมีห้องเพียงพอนะ"
"พอครับท่าน ได้พักกันคนละห้องเลย"
"เดี่ยวพักกับแม่นะลูก ให้ยายบัวไปพักผ่อนคนเดียวดีไหม"
"ได้ครับ เดี่ยวพักกับคุณแม่"
"เดี่ยวไม่พักกับยายหรือ เราไม่เคยแยกนอนกันคนละห้องเลย"
"เด็กน้อยมองไปมา แล้วมองมาที่เจ้าสัวเทวินทร์"
"เดี่ยวอยากนอนกับแม่ หรือจะนอนกับยาย ลูกเลือกเอง ตาไม่เลือกให้ เราต้องเลือกเองนะลูก"
"นอนกับแม่ครับ"
"ยายบัวห้ามน้อยใจนะ นาน ๆ แม่ลูกจะได้นอนอยู่ด้วยกัน"
"ไปกันได้แล้ว ไปพักผ่อนกัน เออ ฉันลืมแนะนำ เทพ คุณธนัสจะมาทำหน้าที่เป็นบอสใหญ่ รินจะได้กลับไปดูแลที่เดิม สำหรับเทพฉันจะให้รับผิดชอบสาขาทั้งหมดทั่วประเทศ เพราะเดิมเคยทำสัญญาให้บริษัทธนัทดูแลพอดีหมดสัญญาแล้ว ฉันก็ให้เรากลับบ้านเกิดเสียที ที่นี่ก็ให้ผู้ช่วยขึ้นแทน
ฉันว่าจะไม่คุยเรื่องงานแล้ว ตั้งใจมาเที่ยวอย่างเดียว"
เมื่อถึงบ้านพัก เจ้าสัวแยกไปพักห้องเดี่ยวโดยเฉพาะ และให้มธุรินและธนัสพักห้องติดกับ เจ้าสัวมองมาที่บัวพยักหน้าถาม
"ตกลงบัวจะพักที่นี่ หรืออยากไปพักกับลูกชาย "
บัวสบตาเจ้าสัวเอ่ยตอบ
"ฉันอยากไปเจอหลาน ๆ ขอไปพักที่บ้านลูกค่ะ"
"ไม่ให้ยายไป ไม่ให้ยายไป ตาอย่าให้ยายไปนะครับ เดี่ยวอยากอยู่ใกล้ ๆ ยาย
เอาอย่างนี้ดีไหม บ้านลุงเทพ เดียวจะตามไปอยู่ค้างก็ได้ เพราะเดี่ยวจะได้มีเพื่อนเล่น ไปค้างสักคืน สองคืนแล้วก็กลับมาค้างนอนกับแม่ดีไหม"
"ดีครับเดี่ยวจะไปกับยายบัว"
"เทพรับไปไหวไหม เดี่ยวพักที่นี่ก็ไม่มีเพื่อน พรุ่งนี้ฉันว่าจะพา ธนัส และรินไปดูสินค้าที่โรงงานที่ให้เทพติดต่อไว้ เดี่ยวไปอยู่ที่บ้านก็ดีแกจะได้ไม่เหงา"
"เจ้าสัวไม่พักก่อนหรือครับ มาถึงก็จะทำงานเลย"
"ทำงานให้เสร็จก่อนแล้วค่อยไปเที่ยว"
วันรุ่งขึ้นเจ้าสัวให้มธุรินกับธนัทไปดูงานกันสองคน ส่วนเจ้าสัวขอไปคุยงานที่สาขาเพื่อประเมินผู้ช่วยขึ้นแทนเทพที่ให้กลับไทย
เจ้าสัวเรียกธนัทมาบอก
" คุณมีโอกาสแล้วก็แสดงอะไร ๆ ออกมาให้ลูกสาวฉันได้พิจารณาตัวคุณ"
"ครับ ผมจะทำให้เต็มที่"
เจ้าสัวมองสองคนออกไปดูงานกัน เทพสังเกตอดไม่ได้เอ่ยถามขึ้น
"คุณธนัทท่าจะพอใจคุณรินนะครับ"
"เทพดูออกด้วยหรือ"
"ก็พอรู้ครับ ผมว่าคุณรินเธอก็รู้นะครับ"
"รินเขารู้แต่ไม่แสดงออก อยู่ว่าธนัทจะทำให้รินยอมรับได้เมื่อใด ฉันก็มองว่าธนัทเป็นคนที่ดีมาก ฉันก็อยากให้ลูกสาวฉันเปิดใจมามอง ดีกว่าไปจมปรักกับคนเลว ๆ เช่นเจ้าทรงพล"
"คงต้องให้เวลาคุณรินนะครับ คงยากพอสมควร เธอคงคิดมากด้วย เพราะมีลูกติดมาด้วย คงเกรงว่าคุณธนัทจะรับไม่ได้"
"แม่คนนี้เวลาจะคิดมาก ก็คิดจนเกินไป ทีกับคนก่อนฉันค้านเท่าไรก็ไม่ยอมยืนยันจะแต่งกับมันให้ได้ คงเป็นกรรมลิขิตมาก็ได้ รินถึงหลงรักมันมาก พอตอนนี้รู้ความจริงเสียใจแน่นอน แต่เขาเก็บความรู้สึกเก่ง ฉันเห็นลูกไม่มีความสุขก็ทนไม่ไหว ยอมวางแผนเองให้สองคนได้ใกล้ชิดกัน รินจะได้เปิดใจมามองคนดี ๆ เช่นธนัท
เขาแยกไปทำงานแล้ว เทพพาฉันไปพบกับผู้ช่วย จะได้ประเมินดูว่าเขาทำแทนเทพได้ไหม"
"ครับท่าน เชิญได้เลย รถพร้อมแล้ว"
เจ้าสัวให้เวลาธนัทและมธุริน
ได้ศึกษาดูใจกันได้ระยะหนึ่งก็เดินทางกลับ
เมื่อมาถึง เจ้าสัวเรียกลูกสาวความถึงธนัททันที
"รินเห็นว่าธนัทเป็นอย่างไร เรารู้สึกเช่นใดกับธนัทบ้าง"
"พี่เขาเป็นคนดี ดูอบอุ่น และสุภาพมาก"
"ไม่รู้สึกอะไรกับพี่เขาบ้างหรือ แกมาสารภาพกับพ่อว่าชอบเรา"
"ถ้าถามว่าชอบพี่เขาไหม รินก็ชอบค่ะ แต่ชอบของรินไม่ไม่ชอบอย่างที่พ่อคิดนะคะ
พ่อคะ อย่าลงทุนแบบจะขายลูกสาวได้ไหมคะ รินทราบนะคะว่าพ่อเป็นห่วงริน และอยากให้ลูกของรินมีพ่อ แต่รินไม่ชอบวิธีการที่พ่อจะยัดเยียดรินแบบนี้
รินทราบมานานพอสมควรว่าพี่ธนัทรู้สึกเช่นใดกับริน แต่อยากให้รินได้อยู่และพิจารณาด้วยตัวเองนะคะ
ความรัก ความห่วงของพ่อรินซาบซึ้งค่ะ พ่อปล่อยให้มันเป็นไปโดยธรรมชาติที่ควรเป็นได้ไหมคะ ที่พ่อทำแบบนี้ทั้งรินและพี่ธนัทก็ต้องฝืนเพื่อตามใจพ่อ รินไม่ชอบแบบนั้นค่ะ"
"พ่อไม่ได้คิดทำร้ายลูกเลย พ่อห่วงเรา ต่อไปถ้าพ่อไม่อยู่ จะมีใครดูแลลูก คอยปกป้องลูก ถ้าเกิดเจ้าทรงพลมันหวลกลับมาขอคืนดี แล้วเกิดลูกใจอ่อนกับมันเพราะเห็นว่ามันเป็นพ่อของเดี่ยว มันเป็นคนเจ้าชู้จนเป็นนิสัยที่แก้ไม่ได้ ลูกจะต้องกินข้าวกับน้ำตา พ่อทนไม่ได้ พ่อเห็นว่าธนัทเป็นคนที่ใช้ได้ พ่อไม่ได้มองว่าเขาเป็นลูกของเพื่อน พ่อแค่มองว่าเขาน่าจะดูแลลูกและหลานแทนพ่อต่อไปในอนาคตได้
รินลองทำใจให้เป็นกลาง ๆ แล้วตัดเจ้าทรงพลออกไป ลูกพอที่จะรับให้ธนัทเข้ามาใช้ชีวิตร่วมกับลูกได้ไหม
ลูกขอพ่อว่าปล่อยวางแล้วให้รินตัดสินใจเองนะคะ บทเรียนครั้งแรกที่รินเลือกคู่ผิด มันยังหลอนใจรินอยู่ ขอเวลาให้รินมีอิสระเองนะคะ รินรู้ว่าพี่เขาดีกับริน และยังไม่ใช่เวลานี้ที่รินจะคิดมีคู่ครอง
งานการในบริษัทมันยังหนักอยู่มาก จนลูกไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นค่ะ"
"พ่อผิดเองที่เร่งรัดเกินไป อีกไม่นานรินก็จะเบาลง เพราะมีทั้งธนัท และเทพ มาแบ่งเบางานแล้ว พ่อจะไม่เร่งรัดอะไรลูก พ่อผิดที่ห่วงลูกมากเกินไป พ่อสัญญาว่าจะไม่เข้าไปยุ่งในเรื่องนี้ อยู่ที่รินเป็นผู้ตัดสินใจ"
ธ กฤตยา
2569
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
