จดหมายถึงดาวแมว EP.1 “เช้าวันนั้น…”
เสือขาวน้องรัก…
เกือบเดือนแล้วนะ ตอนนี้พี่ดีขึ้นมากแล้ว เกือบเป็นปกติแล้วล่ะ พี่ก็เลยอยากเขียนอะไรถึงขาวหน่อยน่ะ
คืนนั้นพี่หลับไปตอนสามทุ่มด้วยความเพลียและตื่นขึ้นมาตอนตีสาม 'เสือขาว' ยังนอนหายใจสงบอยู่บนที่นอนกับผ้าห่มลายพรางผืนโปรด พี่ลูบหัวคุยกับขาว แล้วออกไปอาบน้ำ ทำนั่นนี่อีกนิดหน่อย และกลับเข้ามาในห้องตอนตีสี่
พี่ตัดสินใจค่อย ๆ อุ้มขาวขึ้นมากอดไว้แนบอกในท่านอนหงาย เป็นท่าเดียวที่ขาวยอมให้พี่อุ้มบ่อย ๆ เราคุยกันอยู่นานหลายเรื่อง พี่บอกขาวว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงพี่นะ พี่มีเงินซื้อครีมมาทามือแล้ว มือพี่นุ่มแล้วนะ เห็นไหม”
แล้วพี่ก็ลูบหัวขาว แม้ตาจะเริ่มปิดลงและไร้ซึ่งประกายแต่ขาวก็ยังกะพริบตาให้พี่ นั่นทำให้พี่ต้องกลั้นน้ำตาไว้ พี่จับมือขาวมาพนม วางหลวงปู่ทวดไว้ระหว่างมือทั้งสองของขาว พี่บอกขาวว่า “ไปไหว้พระนะ ไปไหว้หลวงปู่ทวด ไม่ต้องเป็นห่วงพี่ พี่จะใช้ชีวิตให้ดี ไม่ใช้ชีวิตแบบซังกะตายแล้ว เพราะพี่รู้แล้วว่าตัวเองมีคุณค่า”
“ขอบคุณเสือขาวที่สอนพี่นะ พี่จะตื่นมาอาบแดดตอนเช้าให้ได้อย่างขาวนะ” แล้วพี่ก็เช็ดเนื้อเช็ดตัว เช็ดหน้าตาให้ขาวแบบที่ทำทุกวัน จัดท่านอนให้ขาวหันมาทางพี่ วางหลวงปู่ทวดไว้ใกล้ ๆ อกของขาว แล้วพี่ก็สวดมนต์
“ฟังเสียงสวดมนต์กับพี่นะ นึกถึงพระรัตนตรัยไว้”
ก่อนนอนพี่เปิดเพลย์ลิสต์บทสวดมนต์เหมือนที่เปิดให้ขาวฟังทุกวัน “พุทโธ เม นาโถ พระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งอันประเสริฐของข้าพเจ้า…” แล้วพี่ก็หลับไปข้าง ๆ ขาว
พี่สะดุ้งตื่นขึ้นมาตอน 7.20 เป็นเวลาที่ขาวจะต้องปลุกพี่ให้พาไปอาบแดดตอนเช้า แต่เช้าวันนี้ขาวไม่ได้ตื่นมาปลุกพี่เหมือนทุกวัน
พี่เอื้อมมือไปลูบตัวขาว มันเย็นเฉียบและเริ่มแข็ง ขาวคงสบายใจแล้วถึงยอมหลับไปง่าย ๆ ในช่วงเวลาที่พี่หลับอย่างสนิทไร้กังวล
พี่ลูบหัวขาวแล้วยิ้ม กลั้นน้ำตาและพูดกับขาวว่า “พี่ดีใจนะ ที่ขาวยอมทิ้งร่างสังขารนี้แล้ว ขาวจะได้พ้นจากความทุกข์ และไปตื่นขึ้นในร่างใหม่ที่แข็งแรง ไม่เจ็บป่วย ในภพภูมิที่สูงนะ”
พี่พยายามไม่ร้องไห้ เพราะถ้าพี่ร้องไห้ขาวจะกังวล และไม่สงบสุข
“พี่รักขาวนะ” ... หลังจากคุยกับขาวไม่นาน เพลย์ลิสต์บทสวดมนต์ก็จบลง…
เช้าวันที่ 15 มกราคม 2569 เสือขาวเดินทางไกล และพี่เชื่อว่าปลายทางนั้นจะเป็นดินแดนที่ขาวได้เดินเล่นและนอนอาบแดดอย่างสุขสบายนะ
รักและคิดถึง
พี่ริน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
