สำหรับเราแล้ว
จะยอมรับความจริงนั้นก่อนจ้า
อนุญาตให้ตัวเองเสียใจ และร้องไห้ได้
จากนั้น ก็กิน ให้อิ่ม พออิ่มแล้วก็นอน
ปลีกตัว คิดทบทวน อยู่คนเดียว
ตื่นมาก็หา คำตอบว่า เรื่องนี้ กำลังสอนอะไรเรา
ผิดพลาดตรงไหน ก็หาวิธี แก้ไข/ปรับปรุง
จัดการที่ตัวเองอย่างไร ที่ไม่กระทบใคร
ไม่กล้าดึงใคร ลงมาให้ทุกข์ใจกับเรา
ไม่กล้า กลัวไปหมด เกรงใจที่สุด
พอเริ่มดี หรือก้าวข้าม มาได้แล้ว
ถึงกล้าเล่า ว่า
“ช้านก็เคย เสียใจไม่น้อยกว่าเธอ
ช้านก็เจอ เรื่องราว ยากๆ เข้ามา“
ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจ ให้ผ่านไปได้ด้วยดีนะคะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
