บทที่ 2
หากมิใช่เพราะสิ่งที่อยู่ในท้อง ข้าอาจจะออกไปวิ่งหามันจริง ๆ ก็เป็นได้ แต่ตอนนี้ ข้ามิกล้าออกไปไกลนัก อย่างแรกเพราะร่างกายข้าเริ่มไม่สะดวก การฟาดฟันพวกซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์นั้นลำบากมากขึ้น อีกทั้งหากข้าออกไปยังที่ไม่คุ้นเคย แล้วเจ้าสิ่งในท้องดันจะคลอดออกมาตอนนั้นพอดี เช่นนั้นคงแย่แน่ ข้าจึงต้องอยู่ที่นี่ รอให้มันออกมาก่อน
ข้ามีลางสังหรณ์ว่า มันใกล้จะออกมาแล้ว หากมันออกมา แล้วข้ายังมีชีวิตอยู่ ค่อยไปหาสิ่งของต่อก็ยังไม่สาย แต่หากเจ้าสิ่งประหลาดนี้เอาชีวิตข้าไป ข้าก็ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรอีกต่อไป
เมื่อแน่ใจแล้วว่าที่อยู่ในท้องคือ “สัตว์ประหลาด” ข้ากลับสงบนิ่งอย่างประหลาด สิบปีในวันสิ้นโลก ข้าเผชิญเรื่องเลวร้ายมามากเกินไปแล้ว จนแทบไม่มีอะไรทำให้หวาดกลัวหรือประหลาดใจได้อีก
ข้านั่งกินหมั่นโถวกับมันเทศอยู่หน้าเตา ระหว่างนั้นก็รู้สึกว่าเจ้าสิ่งในท้องเริ่มดิ้นอีก มันพยายามดึงดูดความสนใจของข้า
ข้ามองท้องตัวเองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะยกมือแตะลงไป ทันทีที่สัมผัส ตรงนั้นก็ปูดขึ้นเป็นก้อน พร้อมความเจ็บแปลบ ข้าสูดลมหายใจลึก แล้วไม่สนใจมันต่อ กินต่อจนหมด แล้วลุกไปต้มน้ำร้อน
ข้าต้องล้างดาบพร้า และเตรียมน้ำร้อนให้พร้อม
วันนี้เจ้าสิ่งในท้องกระสับกระส่ายมาก ข้ารู้สึกว่ามันกำลังจะคลอดเร็วขึ้นกว่าที่คิด แผนออกไปหาของจึงต้องยกเลิก
หลังล้างดาบ ข้ายังไปลับคมที่หินลับมีด ความเจ็บหน่วงในท้องทำให้เหงื่อไหลเต็มหน้า
จากนั้นข้าแบกน้ำร้อนสองถังเข้าไปในห้องนอน ห้องนี้เล็กมาก มีเพียงเตียงหนึ่งหลังก็เต็มแล้ว แต่ที่นี่กลับทำให้ข้ารู้สึกปลอดภัยที่สุด
ข้าปิดประตูทุกบาน เอาผ้าปิดรอยแตกหน้าต่าง เพื่อกันกลิ่นเลือดล่อสัตว์ประหลาดเข้ามา จากนั้นนั่งพิงกำแพง มือหนึ่งจับท้อง มือหนึ่งกำดาบแน่น
น้ำร้อนเริ่มส่งไอน้ำ ความอบอ้าวเพิ่มขึ้น ความเจ็บในท้องรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ข้าคิดว่า บางที มันอาจจะทะลุท้องออกมา
หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็ต้องฆ่ามันก่อนตาย
การรอคอยยาวนานอย่างทรมาน ทุกวินาทีเหมือนยืดยาวไม่สิ้นสุด
ข้ากัดริมฝีปากจนเลือดไหล สุดท้ายต้องเอาผ้าหมอนยัดปากไว้
ความเจ็บรุนแรงขึ้น เจ้าสิ่งนั้นเหมือนจะเลื้อยขึ้นด้านบน ข้ากดมือแรงลงไป พยายามบีบให้มันลงมา
แม้เจ็บจนตัวสั่น ข้าก็ไม่หยุด
จนในที่สุด มันค่อย ๆ เคลื่อนลงตามแรงกด
และแล้ว มันก็คลอดออกมา
ข้ารู้สึกถึงก้อนเปียกชื้นอุ่นร้อนเลื่อนออกจากร่าง ข้าดึงผ้าออกจากปาก หอบหายใจ แล้วก้มลงมอง
……นั่นคือ “สัตว์ประหลาดตัวน้อย”
---
จ้าตัวน้อยไม่ใหญ่ ม้วนตัวเป็นก้อนกลมอยู่ข้างเท้าที่งอของข้า
ข้าเห็นชัดว่าด้านหลังมันมีหางที่ไม่ใช่มนุษย์ เป็นหางสีขาว ยาวเกือบเท่าขา ปกคลุมด้วยเกล็ดละเอียด หางนั้นพันจากขาไปถึงหน้าอก แนบอยู่กับลำตัว ตั้งแต่จุดเชื่อมต่อไปจนถึงแนวกระดูกสันหลัง ล้วนเป็นเกล็ดสีขาว ไปจนถึงต้นคอ
หูของมันไม่ใช่มนุษย์ เป็นเพียงรอยบุ๋มเล็ก ๆ ติดข้างศีรษะ ดวงตายังปิดอยู่แต่ใหญ่ผิดปกติ ปากก็เช่นกัน
มือมีเพียงสามนิ้ว หรือควรเรียกว่า “กรงเล็บ” ปกคลุมด้วยเกล็ดสีขาวจนถึงข้อศอก ก่อนจะค่อย ๆ กลายเป็นผิวหนังมนุษย์ เท้าก็เช่นเดียวกัน มีสามนิ้วคล้ายอุ้งสัตว์
เพราะเพิ่งเกิด เกล็ดและเล็บยังเป็นสีโปร่งบาง ดูเหมือนเปราะบางราวกับจะถูกทำลายได้ง่าย
กรงเล็บที่มันกุมไว้ตรงหน้าอก แม้ตอนนี้ดูอ่อนนุ่ม แต่ข้ารู้ได้ว่า เมื่อมันเติบโตขึ้น มันอาจกลายเป็นอาวุธที่น่ากลัวอย่างยิ่ง
นี่คือสิ่งมีชีวิตที่หากปล่อยให้เติบโต จะเป็นอันตรายร้ายแรง แม้จะมีบางส่วนคล้ายมนุษย์ แต่มันไม่ใช่มนุษย์
ข้ากำดาบในมือแน่นขึ้น เหงื่อเย็นไหลทั่วตัว
ข้าต้องตัดสินใจ
ทันใดนั้น มันขยับหัว ถูตัวกับข้อเท้าข้า แล้วส่งเสียงครืดคราดเบา ๆ พร้อมเผยสายสะดือที่ยังไม่ขาด
มันกำลังเตือนข้าว่า มันออกมาจากท้องข้า
ข้าลูบดาบพร้า ก่อนจะฟันลงไป
เลือดไหลออกมา สายสะดือถูกตัดขาด
เจ้าตัวน้อยขยับเล็กน้อย แล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ใต้เปลือกตาเป็นเยื่อสีขาว ก่อนจะหดกลับ เผยให้เห็นดวงตาสีเขียวอ่อนปนเหลือง รูม่านตาเป็นแนวตั้ง
ข้าสบตากับมัน มือกำดาบแน่นโดยไม่รู้ตัว
มันกระพริบตาช้า ๆ แล้วค่อย ๆ ยื่นกรงเล็บมาหาข้า
ข้าเห็นว่าระหว่างนิ้วของมันมีพังผืดสีขาวน้ำนม คล้ายอุ้งเท้าเป็ด
มันจะกินข้าหรือ?
ข้ามองมันด้วยสายตาเย็นชา ดาบในมือพร้อมจะฟันได้ทุกเมื่อ
แต่กรงเล็บกลับอ่อนแรงตกลง มันยังไม่สามารถคลานได้ ร่างอ่อนยวบเหมือนหนอน
ข้าผ่อนลมหายใจลงเล็กน้อย
น้ำคร่ำและรกไหลออกมา กลิ่นคาวเลือดฟุ้งกระจาย
เจ้าตัวน้อยดิ้นอยู่บนพื้น ข้ามองมันอย่างเฉยชา ไม่เข้าไปแตะต้อง
ข้าไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร เดิมทีตั้งใจจะฆ่าทิ้งแล้วฝัง
แต่ตอนนี้…
มันดูเหมือนเด็กทารกมากเกินไป
“ปล่อยให้มันอยู่ตามยถากรรม”
ข้าคิดเช่นนั้น
จากนั้นจึงลุกขึ้นล้างตัว นำมันห่อผ้าห่มไปไว้ห้องอีกห้อง แล้วกลับมาห้องเดิม ล็อกประตูพักผ่อน
ข้าเหนื่อยเกินไป ท้องยังเจ็บ หากไม่พัก อาจไม่รอด
ในโลกวันสิ้นโลก ไม่มีหมอ ไม่มีแม้แต่ยา ทุกอย่างต้องพึ่งตัวเอง
ข้าต้องอยู่รอดต่อไป
อย่าลืมกดใจและคอมเม้นให้ด้วยนะ❤️
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
