Blockdit Logo (Mobile)
Moview Revie
•
30 พ.ค. เวลา 10:43 • ภาพยนตร์ & ซีรีส์

We Are All Trying Here : เราต่างพยายามสุดใจ

ซีรีส์เกาหลีจำนวน 12 ตอน
ประเภท : ดราม่า จิตวิทยา
ช่องทางการรับชม : Netflix
*มีเนื้อหาการฆ่าตัวตาย*
เรื่องย่อ (คร่าวๆ)
เล่าเรื่องของ ฮวังดงมัน นักเขียนบทที่ไม่เคยได้เดบิวต์ทำหนังเหมือนเพื่อนๆคนอื่น ใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับการไล่ตามความฝันที่จะทำหนัง จนได้มาเจอกับ พยอนอึนอา โปรดิวเซอร์ฝีมือดี ที่จะเข้ามาทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไป
จริงๆมี quote เยอะ แต่แปะไม่ไหวคัดเอาที่ชอบที่สุดมา
หลังจากนี้ *มีสปอยล์บ้างจ้า*
ความคิดเห็นส่วนตัว
- สไตล์การเล่า บทสนทนาเอกลักษณ์ของนักเขียนบทชัดมาก ทรงเดียวกับ My Liberation Notes เล่าเรื่อยๆ slice of life ทิ้งช่วงนิ่งๆ บางคนอาจรู้สึกเบื่อ ย่อยยากและต้องโฟกัสพอสมควร ถ้าคนไม่ชอบคือไม่ชอบเลย
- แต่ดูง่ายขึ้นจากชีวิตสนุกๆปั่นๆ ตลกบ้าๆ ตามคาเรกเตอร์ตัวละคร นิสัยกวนๆรวมกับแก๊งเพื่อนๆ เลยคลายเครียดไปได้บางช่วง แต่ออกแนวตลกร้ายเสียดสีตรงไปตรงมา + สังคมในที่ทำงานที่เราเจอแบบชีวิตประจำวันเข้าถึงง่าย (แบบชีวิตจริงก็เป็นอย่างนี้แหละ)
แล้วทำไม เราถึงต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากแบบนี้
ราวกับว่าเราจะไม่มีวันหายไป
ดงมัน - We Are All Trying Here
ใครบอกว่าความสำเร็จล่ะ แค่ไม่ต้องกังวลก็พอ
แค่ไม่ต้องกังวล..ก็พอแล้วสำหรับผม
ดงมัน - We Are All Trying Here
- ซีรีส์ดีพทอล์คระหว่างตัวละคร ปรัชญาชีวิต ปลงๆ ชีวิตดิ่งๆ พูดเหมือนภาษาเขียน ตัวละครเป็นนักเขียน ความคิดความอ่านเลยเป็นตัวหนังสือ ลึกซึ้งและเจ็บใจ อารมณ์ซับซ้อน
- CG สวย แฟนตาซีจินตนาการมาเล่าเชื่อมแทนความรู้สึกตามคาเรกเตอร์ของตัวละคร ทำให้เรื่องมันดูน่าสนใจขึ้น ชอบคอนเซปของนาฬิกาบอกความรู้สึกอยากให้มีอยู่จริง
เราจะรู้ได้ยังไงว่าโลกแตกหรือยัง
ขึ้นอยู่กับว่ามีลมฟ้าอากาศหรือเปล่า
ตราบใดที่ยังมีเมฆบนท้องฟ้า สายลมยังพัดผ่าน
และใบไม้พลิ้วไหวในสายลม
ตราบใดที่ยังมีสภาพอากาศแบบนั้น โลกก็ยังไม่แตก
ดงมัน - We Are All Trying Here
บางอย่างก็คุ้มที่จะสู้ แต่บางอย่างก็ไม่
อย่าสู้กับอะไรที่จะทำให้ลำบากเลย
ดงมัน - We Are All Trying Here
- นักแสดงคับคั่ง ตัวละครหลากหลาย มีมิติ การแสดงที่โคตรดี แสดงแบบไม่ห่วงภาพ คนชีวิตพังๆมาเจอกัน ตัวละครยิ้มอยู่แต่เศร้าชห. ฝืนยิ้มกับทุกอย่างถึงแม้ข้างในจะแตกสลายไปแล้ว
- จังหวะตลกมีแทรกในแต่ละตอน เคยดูหนังที่ตัวละครทำตัวหน้าอาย แล้วรู้สึกอายตามไหม เรื่องนี้คืออายแทนจนไม่อายแล้วตอนนี้
วันแบบนี้แหละคุ้มค่าที่จะอยู่ต่อ
ถ้าจากไปไกลแสนไกล มันก็เป็นวันดีที่จะกลับมา
จินมัน - We Are All Trying Here
- คุณจะเรียกความรู้สึกนี้ว่าอะไร ‘อยากทำลายตัวเอง’ ถูกต้องไหมคะ เพราะมันมีความสิ้นหวัง
ผสมอยู่ด้วยเจ็ดเปอร์เซนต์
- ‘ช่วยด้วย’ เสียงร้องขอความช่วยเหลือครับ
เจ็ดเปอร์เซนต์ของความสิ้นหวัง คือ ‘ช่วยด้วย’
คำพูด ที่ผมไม่เคยพูดเลยสักครั้งในชีวิต
พนักงานและดงมัน - We Are All Trying Here
- พระเอกคาเรกเตอร์ดูน่ารำคาญในช่วงแรก แต่พอดูเรื่อยๆ กลายเป็นเด็กน้อยน่าเวทนาในร่างชายวัย 40 ส่วนนางเอกเท่ๆนิ่งๆซ่อนความรู้สึก ไม่ได้มีเลิฟซีนแต่เป็นความสัมพันธ์ที่รู้สึกปลอดภัย
- ได้เห็นบทบาทของโปรดิวเซอร์และการทำหนังที่มีเรื่องเงินทุนเข้ามาเกี่ยว เบื้องหลังของนักเขียนบทที่แยกได้ยากว่าเป็นงานของใคร การจ้างงานที่เหมือนเล่นเกมการเมืองในองค์กร
ถ้าผมขอพรได้แค่อย่างเดียวในชีวิต ก็คงขอให้ได้แก่ตาย
ขอให้ทั้งแมว ทั้งต้นไม้ และสิ่งมีชีวิตทุกชนิดแก่ตาย
ไม่ใช่ตายจากโรคภัยไข้เจ็บ ไม่ใช่ตายจากความทรมาน
หวังว่าทุกอย่างจะแก่ตาย เหมือนใบไม้ที่ร่วงหล่นจากต้น
ดงมัน - We Are All Trying Here
ฉันล้างหน้า แต่ก็ล้างไม่ออก
ฉันตัดเล็บ แต่ก็มีบางอย่างตัดไม่ออก
ฉันบิดผ้าขี้ริ้วที่เปียกและเช็ดพื้น แต่ก็เช็ดไม่ออก
ที่ไหนสักแห่ง ความผิดพลาดฝังอยู่
จินมัน - We Are All Trying Here
- ยกตัวอย่างการอธิบายความรู้สึกของตัวเอง ลองให้คำนิยามกับมันว่าคืออะไร เหมือนโดนให้คำปรึกษาทางจิต ถึงแม้ว่ามันจะบอกยากก็ตาม มนุษย์ เป็นมวลแห่งความรู้สึกจริงๆ
- เสียดายที่ไม่มีฉากระหว่างการถ่ายทำหนังของดงมันมากนัก บทดีเยอะมาก quote เยอะจนล้น
หลายครั้งเราอธิบายอารมณ์ หรือ นิยามคำเรียกมันออกมาไม่ได้ เราแค่พูดว่า เศร้า โกรธ รู้สึกแย่ เราไม่เข้าใจว่ามันเรียกว่าอะไร มันเกิดขึ้นได้ยังไง จนมันทับถมเรื่อยๆ กลายเป็นคนเหนื่อยหรือหงุดหงิดตลอดเวลา สลัดมันไม่ออก
ลองถามตัวเองว่ารู้สึกอะไรอยู่ กำลังทำอะไร เพราะเหตุผลอะไร และเพื่ออะไร จนมันสงบลง
เราปฏิเสธไม่ได้ว่า การประสบ ‘ความสำเร็จ’ และ ‘ระดับขั้น’ สำคัญกับความสัมพันธ์รอบข้าง และส่งผลกับชีวิตเราแค่ไหน
’เราจะถูกมองเห็นก็ต่อเมื่อผลงานเราเป็นที่ประจักษ์เท่านั้น?‘
แต่แท้จริงแล้ว ’ชีวิตเราก็ยังหวังให้มีคนที่อยู่ข้างเราในวันที่ไม่ถูกมองเห็นเหมือนกัน’
ทุกคนต่างพยายามดิ้นรนต่อสู้กับชีวิตที่ไร้ค่าเต็มไปด้วยความอิจฉาและน่าเจ็บใจ
สรุปความเห็นโดยรวม
- ทรงเดียวกับ My Liberation Notes เล่าเรื่อยๆ slice of life ทิ้งช่วงนิ่งๆ บางคนอาจรู้สึกเบื่อ ย่อยยาก ถ้าไม่ชอบคือไม่ชอบเลย แต่ดูง่ายกว่าเรื่องที่ผ่านๆมา เพราะตัวละครปั่นๆกวนๆ ตลกร้ายตรงไปตรงมา + สังคมในที่ทำงานที่อาจ relate กับบางคน ดีพทอล์ค ปรัชญาชีวิตดิ่งๆ พูดเหมือนภาษาเขียน บางช่วงเหมือนโดนให้คำปรึกษาทางจิต
- CG สวย แฟนตาซีจินตนาการแทนความรู้สึกตัวละคร ชอบคอนเซปของนาฬิกาบอกความรู้สึกอยากให้มีอยู่จริง นักแสดงคับคั่ง ตัวละครมีมิติ การแสดงโคตรดี ไม่ห่วงภาพ ยิ้มอยู่แต่เศร้าชห. ไม่มีเลิฟซีนแต่เป็นความสัมพันธ์ที่ปลอดภัย เห็นบทบาทของโปรดิวเซอร์และการทำหนังที่มีเรื่องเงินทุนเข้ามาเกี่ยว เกมการเมืองในองค์กร
โฆษณา