ตอน 16 ดร.ดู(ลิตเติ้ล)
.
เป็นเวลาบ่ายที่ทั้ง2เริ่มออกเดินทาง พวกเขาเลือกเดินทางไปตามป่าทึบแต่ยังเกาะแนวของแม่น้ำ แสนสุริยาพบรอยหักของกิ่งไม้ที่สกอทำไว้ ยืนยันว่าเขามาถูกทางแล้ว
.
ในขณะเดียวกันก็ต้องคอยเงี่ยหูฟังสิ่งที่ผิดปกติไปด้วย ทั้งที่ระมัดระวังแต่อเขาก็ยังเกือบตกม้าตาย เพราะเขาเกือบเดินไปชนขาของเจ้าT-Rexที่ยืนนิ่งคอยพวกเขา
.
แสนสุริยาทำสัญญาณให้คุณหญิงพร้อมกับจูงมือเธอเดินถอยออกมาเงียบๆ แต่ก็พลาดจนได้เพราะพวกเขามัวแต่คอยจับจ้องมันจึงสะดุดขอนไม้และส่งเสียงอุทาน
.
เจ้าT-Rexรู้แล้วว่าเหยื่อของมันที่เฝ้ารออยู่ที่นี่ มันจึงแผดแหลมดังก้องแล้ววิ่งไล่ตามเหยื่อ ต้นไม้ใหญ่น้อยที่มันวิ่งผ่านต่างล้มระเนระนาดจากความใหญ่โตของมัน
.
แสนสุริยาจูงมือคุณหญิงวิ่งลุยป่าฝ่าหนามอย่างไม่คิดชีวิตไปตามเสียงน้ำตกที่แว่วไกลๆ ในขณะที่เจ้าT-Rexใกล้เข้ามาทุกทีทั้ง2ก็มาถึงริมหน้าผาของน้ำตก
.
"โดด" แสนสุริยาตะโกนสุดเสียง ทั้ง2จับมือกันกระโดดทันทีโดยไม่ต้องคิดทันกับที่เจ้าT-Rexอ้าปากกว้างที่มีฟันเต็มปากไล่งับ มันจึงพลาดจากเหยื่อไปอย่างฉิวเฉียด
.
ทั้งที่มันเห็นทั้ง2ตกลงไปในน้ำตกสูงลิ่ว มันก็ยังไม่ละความพยายามยังคงเฝ้ามองว่าเหยื่อโผล่พ้นน้ำหรือไม่ เมื่อแน่ใจว่าเหยื่อของมันจมน้ำดับแล้วมันจึงยอมไป
.
เจ้าT-Rexอย่างไรเสียก็ไม่มีวันฉลาดกว่ามนุษย์ เพราะทันทีที่กระโดดลงน้ำทั้ง2ก็ดำน้ำไปโผล่ด้านหลังของน้ำตก โดยให้ม่านน้ำตกเป็นที่กำบังสายตาของมัน
.
แสน "ถ้าผมจะข้องใจก็คือทำไมเจ้าT-Rexตัวนี้จึงฉลาดได้ขนาดนี้ คราวที่แล้วที่เราไปซ่อนตัวในซอกหินมันก็มองหาอย่างนี้".
.
แสนสุริยานิ่งคิดสักครู่ "ผมข้องใจเรื่องนี้ตั้งแต่เห็นแรปเตอร์ และไดโนเสาร์ตัวอื่น ๆ เท่าที่ทราบโลกเราไม่มีDNAของไดโนเสาร์เหลืออยู่ มันสูญพันธุ์ไปตั้งแต่อุกกาบาตพุ่งชนโลกเมื่อ66ล้านปีที่แล้ว นอกจาก..."
.
คุณหญิง "นอกจากอะไรหรือ"
.
แสน "นักวิทยาศาสตร์ที่นายแมคอาเธอร์จ้างมาสามารถสร้างเครื่องย้อนเวลา(Time Machine)ไปนำDNAของไดโนเสาร์ในยุคครีเตเชียสมาได้ และ เป็นไปไดัไหมว่ามันเกิดจากมนุษย์มีการตัดต่อพันธุกรรมของไดโนเสาร์"
.
พูดพลางก็เหลียวไปรอบๆ แล้วเขาก็พบประตูเหล็กเก่าคร่ำคร่า ประตูนั้นกลมกลืนกับตะไคร่หนาในบริเวณนั้น แสนสุริยาพร้อมด้วยคุณหญิงจึงช่วยกันเปิดประตูซึ่งใช้เวลาเพียงครู่เดียว
.
ด้านหลังของประตูเหล็กเก่าจวนพังนั้นมีห้องซึ่งครั้งหนึ่งคงเคยเป็นห้องทดลองอะไรสักอย่าง แต่บัดนี้เก่าร้างเครื่องมือเครื่องใช้แตกพังมันถูกทิ้งมาไม่ต่ำกว่า20ปี
.
"หยุด นั่นใคร เข้ามาทำอะไรที่นี่ แล้วก็ยกมือขึ้นเดี๋ยวนี้"
.
ทั้งแสนสุริยาและคุณหญิงต่างยกมือขึ้นทันที แล้วต่างเหลียวซ้ายแลหาเจ้าของเสียงประหลาดนั้น "นึกว่าใคร นกแก้วนี่เองครับคุณนิชา มิน่าผมว่าเสียงแปลก ๆ เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าที่นี่จะมีนก"
.
เจ้าแก้ว "ไม่ใช่แค่นก พวกเราอยู่กันหลายเผ่าพันธุ์ รับรองได้ว่าท่านคิดไม่ถึงแน่"
.
คุณหญิง "นี่พ่อรูปหล่อแก้ว ฉันเอามือลงได้หรือยังจ๊ะเมื่อยแล้วนะ"
.
เจ้าแก้ว "คร้าบ เฉพาะคุณผู้หญิงแสนสวย ผมต้องขอแภัยด้วยครับ"
.
แสนสุริยา "แล้วฉันล่ะ"
.
เจ้าแก้ว "นายไม่ได้รับอนุญาต"
.
แสนสุริยา "ทำไม"
.
เจ้าแก้ว "ก็เรามันไม้ป่าเดียวกัน"
.
ทั้งแสนสุริยาและคุณหญิงต่างพากันฮาครืน แล้วเสียงหัวเราะก็ถูกขัดจังหวะโดยชายสูงวัยท่าทางใจดี เขาเป็นคนอ้วนลงพุง นกแก้วตัวนั้นเรียกเขาว่า ด็อกเตอร์ดู
.
คุณหญิง "คุณคือดร.ดูลิตเติ้ลหรือคะ"
.
"ไม่ครับ ดู ของผมมาจาก เอ็นดู ครับ แล้วนี่พวกคุณเข้ามาในห้องทดลอง เอ้อ ถ้าคุณจะเรียกเช่นนั้น คุณเข้ามาได้ยังไง"
.
แสนสุริยา "ผมและคุณนิชามาเดินป่าแต่เจอเข้ากับT-Rex เราหนีด้วยการกระโดดลงมาที่น้ำตกแล้วพบทางเข้านี้โดยบังเอิญ แล้วคุณล่ะดร.ดู"
.
ดร.ดู "ผมเป็นสัตวแพทย์ที่สามารถสื่อสารกับสัตว์ได้โดยที่ไม่มีใครรู้ ยกเว้นก็แต่นายอภิมหาเศรษฐีนามว่าแมคอาเธอร์อดีตทหารอเมริกันผู้ร่ำรวยจากลายแทงขุมทรัพย์ที่พบในระหว่างสงครามโลกครั้งที่2 อ้า ตามที่เขาบอก
.
เขาจะรู้ความสามารถพิเศษของผมจากใครนั้นอย่าไปสนใจ เอาเป็นว่าค่าตอบแทนที่งดงามนั่นต่างหากที่นำผมมา ผมมีความตั้งใจที่จะเปิดโรงพยาบาลรักษาสัตว์โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายจำเป็นต้องใช้เงินมาก แมคอาเธอร์จึงตอบโจทย์ของผม
.
งานที่เขาให้ผมทำสร้างความประหลาดใจให้ผมอย่างมาก นั่นคือการให้ผมสื่อสารกับพวกสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่สูญพันธุ์ไปเมื่อหลายสิบล้านปีมาแล้ว
.
แสน "ทำไมครับ"
.
ดร.ดู "พวกเขาสร้างมันได้ แต่ควบคุมมันไม่ได้ โดยเฉพาะเจ้าT-Rexข่าวว่ามันเขมือบทุกอย่างแม้แต่นักวิทยาศาสตร์ที่สร้างมัน".
.
แสน "แล้วคุณสื่อสารกับมันได้ไหม"
.
ดร.ดู "พวกไดโนเสาร์กินพืชไม่มีปัญหา แต่พวกกินเนื้อเช่นเจ้าT-Rexและแรปเตอร์คุยไม่รู้เรื่อง มันจ้องจะงาบผมเป็นอาหารท่าเดียวเลย พับผ่าสิ"
.
แสนสุริยาและคุณหญิงเพียงแต่ยิ้ม ทำไมทั้งคู่จะไม่รู้ถึงความร้ายกาจของพวกมัน ดร.ดูเล่าต่อไปว่า "เมื่อผมสื่อสารกับมันทั้ง2ชนิดไม่ได้ เจ้าแมคอาเธอก็โกรธจัด เพราะสัตว์ที่ต้องการให้สื่อสารคือ2ชนิดนี้
ผมจึงถูกนำมาคุมตัวไว้ในอาคารร้างนี้ ที่ถูกคือนำมาทิ้งไว้ โดยมีเจ้านกแก้วชื่อเกริกเกียรติเป็นเพื่อน"
.
คุณหญิง "อะไรนะ นกแก้วชื่อเกริกเกียรติหรือ"
.
เจ้าแก้ว "ประทานโทษครับ คุณผู้หญิงที่ผมลืมแนะนำตัว"
.
ดร.ดู "นกแก้วมีอายุขัยเฉลี่ยตั้งเเต่ 5-80 ปี ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์และการดูแล โดยนกขนาดเล็กอย่างเกริกเกียรตินี่มีอายุประมาณ 5-15 ปี
ขณะที่นกขนาดใหญ่ เช่น มาคอว์หรือค็อกคาตู อาจมีอายุยืนยาวได้ถึง 50-80 ปี ปีนี้เกริกเกียรติก็อายุ 15 ปีแล้วถือว่าแก่มาก คงอยู่ได้อีกไม่นาน"
.
เจ้าแก้ว "อ้าว ทำไมเผากันอย่างนี้ละครับดร.ดู คุณเองปีนี้ก็70กว่าไม่คิดว่าคุณก็แก่บ้างหรือ"
.
แสนสุริยาและคุณหญิงแม้แต่ดร.ดูต่างพากันหัวเราะ ในขณะที่เจ้าแก้วทำท่างอนจัดที่โดนปรามาสว่าแก่ต่อหน้าสาวสวย คุณหญิงจึงให้มันมาเกาะที่บ่าซึ่งดูมันพอใจ
.
ดร.ดู "ผมรู้ทางออกที่ประตูพังๆซึ่งอยู่หลังน้ำตกนี้ แต่ผมปีนขึ้นไปไม่ไหวนอกจากนี้บนนั้นยังมีเจ้าT-Rexเป็นยามอยู่อีกด้วย"
.
เจ้าแก้ว "นี่ผมเพิ่งรู้นะดร.ดูว่าคุณก็ต้องการหนี โธ่...ถ้าบอกผมก่อนหน้านี้ผมพาหนีไปนานแล้ว"
.
ดร.ดู "ที่พูดนี่หมายความว่ายังไง"
.
เจ้าแก้ว "คือไม่มีใครมาคอยเฝ้าคุณนานแล้วครับ"
.
ดร.ดู "แล้วทำไมไม่บอก"
.
เจ้าแก้ว "ก็คุณไม่ถามนี่ครับ"
.
คุณหญิง "เอาเถอะ ทางที่ดีเกริกเกียรติก็รีบนำทางพวกเราหนีไปจากที่นี่ดีกว่า"
.
เจ้าแก้ว "คร้าบ คุณผู้หญิง"
.
ดังนั้นดร.ดูพร้อมด้วยเพื่อนใหม่และเกริกเกียรติ-นกแก้วแสนรู้จึงออกเดินทางจากที่คุมขังด้วยประตูด้านหน้าที่จวนพังมิพังแหล่ของห้องแล็บ ที่ไม่จำเป็นต้องมียามเฝ้าให้เปลืองค่าใช้จ่าย
.
จบตอน 17 ภาพปกจากกูเกิ้ล นกแก้วคีอา(Kea) คือนกแก้วจอมโจรที่ดังที่สุดในโลก โดยมีถิ่นกำเนิดในแถบเทือกเขาของประเทศนิวซีแลนด์
นกแก้วชนิดนี้ขึ้นชื่อเรื่องความฉลาด แก่นเซี้ยว มีพฤติกรรมชอบขโมยและทำลายข้าวของจนได้รับฉายาว่าเป็น ตัวตลกแห่งขุนเขา (Clown of the Mountain)
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
