💠บันทึกประสบการณ์ทางจิต ep 11.3 "สิ้นกลัวเพราะอาจารย์ อาจาริยบูชา(จบ)
แล้วเราก็หลับๆตื่นๆ นั่งสมาธิมั่งเอนหลังมั่ง จนได้เห็นแสงสว่างทอที่ขอบฟ้าคาตา รอจนแสงสว่างส่องเห็นมือตัวเองในเต๊นท์จึงรูดซิปออกมายืดเส้นยืดสายด้านนอก นั่งอยู่ทั้งคืนพอลุกขึ้นยืดเหยียดเท่านั้นกระดูกนี่ลั่นกรอบแกรบแทบทั้งตัว แต่เช้านี้แปลกทั้งที่แทบไม่ได้หลับ แต่จิตใจสงบ สดชื่นเบิกบาน จึงจัดแจงเก็บเต๊นท์ เก็บสัมภาระ เดินไปอาบน้ำกับน้ำที่ลงมาจากตาน้ำแบบเย็นเฉียบทำให้ร่างกายสดชื่นสุดๆ
กลับมาที่ไม้กระดานที่พักเก็บของหมดแล้ววางไว้เป็นสัดส่วน เห็นแล้วว่าอะไร ที่เป็นต้นเหตุเสียง กุก กุกๆๆ กุกๆ เหมือนมีใครมาเคาะเต๊นท์ทั้งคืน เจ้าค้างคาวและพรรคพวกอยู่กันเป็นแก๊งค์บนเพดานชะง่อนผา แล้วที่ตั้งเยอะตั้งกว้าง ก็พากันมาขรี้ใส่เต๊นท์ที่ฉันนั่งอยู่นี่นะ เสียงกุกๆ คือขี้ค้างคาวเม็ดกลมๆเล็กๆที่ร่วงมาใส่เต๊นท์😅
จึงได้วางเศษขนมปังที่เหลือ ไว้ตามแนวไม้ เผื่อมดแมลง กระรอก ค้างคาว ตามแต่ใครจะมากิน เก็บกวาดขี้ค้างคาวไปโกยลงต้นไม้ให้เป็นปุ๋ย กวาดล้างทำความสะอาด ห้องน้ำที่ใช้ ทางเดินที่เดิน พื้นที่นั่ง แล้วแผ่เมตตา บอกเจ้าป่าเจ้าเขาเทวดาอารักษ์แล้วจึงเดินกลับไปที่ศาลา
ระหว่างทางเห็นกระรอกเยอะเลยอยู่ตามต้นไม้หลายต้น กินลูกไม้อยู่บ้าง วิ่งไล่กันบ้าง เจอไก่ป่าที่เปรียวมากๆจนถ่ายรูปไม่ทัน เดินผ่านพลานหิน เดินผ่านแนวต้นไม้ เดินผ่านกุฏิหลวงพ่อมองดูไม่เห็นมีใคร เดินต่อจนถึงศาลา ที่ศาลาดูคึกคัก มีพระหลายรูปชาวบ้านหลายคน
จึงเดินเข้าไปกราบหลวงพ่อ หลวงพ่อก็บอกเอ้าจะกลับแล้วเรอะ ไม่อยู่อีกสักคืน
จึงตอบท่านว่าต้องรีบกลับไปทำงานครับ แล้วจึงได้จังหวะถามหลวงพ่อ ว่าเมื่อคืนหลวงพ่อได้เดินไปดูเราไหม? ท่าว่าอยู่ที่กุฏิแต่ดูอยู่😊 แล้วจึงถามต่อว่าตรงนั้น มีอะไรมั้ย หลวงพ่อก็บอกว่าเจออะไรไหนเล่าสิ เราก็เล่า แล้วก็ได้ยินชาวบ้านเล่าชึ้นมาแทน ว่าเมื่อไม่นานมีเด็กนักเรียนจมน้ำเสียชีวิตตรงห้วยนั้นแหละ ชาวบ้านเจอกันแต่รองเท้า จนหลวงพ่อไปที่ริมน้ำแล้วบอกเอ้าขึ้น ถึงเจอลอยขึ้นมา
เราจึงเล่าสิ่งที่เราเจอให้หลวงพ่อกับชาวบ้านฟังบ้าง ตอนกลัวจนสุดขีด ตอนปลงตก ตอนเมตตาสรรพสัตว์ เล่าเป็นฉากๆไปจนถึงเช้าที่เดินออกมา เล่าไปช่วงแรกหลวงพ่อกับชาวบ้านก็ขำกันเราเล่าติดขำ😅เล่าจนจบ หลวงพ่อก็บอกว่ามันก็ไม่มีอะไรหรอกหนาไม่ต้องกลัวไม่ต้องคิดมาก มันก็เป็นไปตามเรื่องตามราวของมัน
แล้วจึงได้สนทนากันต่ออีกเล็กน้อย ถึงความเห็น ว่าเราเห็นว่าอยู่กับตายมันมีค่าเท่ากันเสมอ ยังอยู่ก็ทำหน้าที่ไปตามหน้าที่เพื่อหน้าที่ไม่เพื่ออะไร อยู่เพื่อสร้างประโยชน์แด่โลกเพื่อเรียนรู้ขัดเกลาถอดถอนไปเรื่อย ตายก็ตายใจไม่ติดขัดอะไรเพราะมันราบเรียบเสมอกันเป็นไปตามธรรมเหตุปัจจัย ไม่กลัวไม่รั้งไม่เสียดาย เพราะปัจจุบันขณะเราทำเหตุปัจจัยไว้ซึ่งกุศลไม่ติดข้องหมองใจกับอกุศลใดๆ กิเลสที่ยังมีอยู่ก็ค่อยดูค่อยขัดเกลาถอดถอนไปตามเหตุปัจจัยตามกาลของมัน
หลวงพ่อบอกว่า ดีแล้วล่ะหนาเอาตัวรอดได้แล้ว แบบนี้ก็พอเอาตัวรอดได้แล้ว เราเห็นสมควรแก่เวลาแล้วจึงกราบลาหลวงพ่อกลับสมุทรปราการ🙏
บทสรุป ความคิดความวิตกกังวลความกลัวเป็นเครื่องทรมานใจคนเราได้อย่างที่สุด จากการความคิดความคาดหวังความยึดมั่นถือมั่น เมื่อคลายออกเห็นว่ามันไม่เที่ยงไม่ใช่สิ่งยึดถือ ใดใดล้วนเป็นไปตามเหตุปัจจัย เมื่อเห็นมันก็คลาย เมื่อคลายเห็นเกิด-ดับบ่อยเข้า ก็เกิดปัญญาว่าใดใดล้วนอยู่ในไตรลักษณ์ มิใช่สิ่งที่จะยึดมั่นถือมั่นไว้ได้
นับจากวันนั้นจิตใจเจ้าของก็องอาจแกล้วกล้า เห็นความตายอย่างเข้าใจ ทางใจพิจารณาความตายไม่เห็นความกลัวใดๆ แม้ความกลัวต่างๆก็หายไป ไม่มีให้เห็น เพราะที่สุดของความกลัวความทรมานที่สุดคือความตาย เมื่อเห็นเป็นเรื่องธรรมดามันก็หมดกลัว
แม้จะต้องพบด้วยเหตุการณ์ต่างๆ ไม่ว่าจะ ความมืด ความสูง ผีหรือสิ่งต่างๆตามความเชื่อ การข่มขู่ทำร้ายจากคนไม่ดีหรือแม้กระทั่ง วัยรุ่นตีกันขว้างขวดยิงปืนโดยตัวเราอยู่กลางวง มันก็เห็นเป็นธรรมดา ตายก็ตายอยู่ก็อยู่
ทางโลกก็เตรียมพร้อมเสร็จสรรพไม่ตั้งในความประมาท ทำประโยชน์เพื่อโลก บริจาคร่างกาย เลือด อวัยวะ ทำพินัยกรรมเสร็จสรรพเพื่อคนที่ยังต้องอยู่ ชีวิตจึงรู้สึกถึงอิสระ อิสระจากเครื่องกักขัง(ความกลัว) อิสระที่จะอยู่กับปัจจุบันขณะในทุกลมหายใจที่ยังมีอยู่
นับว่าเป็นคุณูปการของครูบาอาจารย์ที่เป็นแบบอย่างเป็นพละให้ศิษย์ได้เห็นเรียนรู้และปฏิบัติตามเพื่อความเจริญต่อตนต่อโลกต่อธรรม กราบระลึกถึงครูอาจารย์ หลวงพ่อฤาษีลิงดำ หลวงปู่ทอง จันทสิริ หลวงพ่อลัน ธัมมรโส...เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้🙏
🙏❤ขอขอบพระคุณภาพจาก คุณคริสเตียน คุณกิตติศักดิ์ คุณไทสิทธิ์ ที่นำมาเผยแพร่เพื่อคนที่สนใจต่อไป ขออนุโมทนาในบุญกุศลนี้
#บันทึกประสบการณ์ทางจิต
#ธรรมมะจัดสรร
#วัดป่าภูดินสอ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
