4 มิ.ย. เวลา 08:58 • นิยาย เรื่องสั้น

แสงปริศนายามโพล้เพล้: สิ่งที่ฉันเห็นจากหลังรถกระบะ

​ช่วงเวลาโพล้เพล้ หรือที่คนโบราณเรียกว่า "เวลาตากะสลับตา" เป็นช่วงเวลาที่บรรยากาศรอบตัวจะดูสลัว ๆ ชวนอึดอัด และนั่นคือตอนที่ฉันได้เจอประสบการณ์ที่ยังหาคำตอบไม่ได้จนถึงทุกวันนี้...
​วันนั้นพวกเรากำลังเดินทางกลับจากตลาดนัดต่างจังหวัด
พ่อนั่งขับอยู่ข้างหน้า ส่วนฉัน นั่งรับลมอยู่ท้ายรถกระบะพร้อมกับน้องชาย เพื่อนของน้อง และป้าผู้สูงอายุคนหนึ่งที่มีรอยเหี่ยวย่นตามวัย
​รถกระบะแล่นไปตามทางเรื่อย ๆ ลมเย็น ๆ ตีเข้าหน้า
สายตาของฉันมองทอดออกไปข้างทางฝั่งซ้ายมือ ซึ่งเป็นทุ่งนากว้างสุดลูกหูลูกตา
​ทว่า... ในจังหวะที่มองเฉียงไปตามแนวสายตา
ฉันกลับสะดุดตาเข้ากับอะไรบางอย่างกลางทุ่งนาที่มืดสลัว
​มันคือ "ดวงแสงไฟ" ดวงหนึ่ง
​แสงนั้นไม่ได้อยู่นิ่ง แต่มันกำลังลอยขึ้นมาจากพื้นดิน ลอยสูงเกินกว่าระดับที่คนปกติจะเดินถือไฟฉายได้ และที่ชวนขนลุกคือ แสงนั้นมันกระพริบวับวาบเป็นจังหวะ ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนตัวลอยดิ่งตรงไปยังบ้านหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยว...
​ฉันพยายามเพ่งมองจนตาแทบไม่กระพริบ หัวใจเริ่มเต้นรัว
ในใจคิดแค่ว่า สิ่งที่เห็นตรงหน้า... มันไม่ใช่คนแน่ ๆ
​แล้วคุณล่ะครับ... คิดว่าแสงกระพริบลอยได้กลางทุ่งนายามโพล้เพล้แบบนี้ มันคืออะไรกันแน่?
โฆษณา