10 มิ.ย. เวลา 21:00 • นิยาย เรื่องสั้น

งานที่ไม่ชอบ

แม่เราเป็นช่างเย็บผ้ามาทั้งชีวิต…
เราไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นงานที่แม่เราไม่ชอบ จนได้คุยกันมากขึ้นในช่วงสองเดือนที่เราเพิ่งมาช่วยงานแม่ ฟังแล้วก็ได้แต่ทึ่ง แม่เรานี่เก่งนะ… เย็บผ้าเลี้ยงลูกมาตลอด ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ชอบ จนตอนนี้แม่เราเป็นช่างที่ฝีมือดีมีลูกค้าติดใจ
พอไม่ได้ทำงาน เราก็มาช่วยงานแม่ตามคำชวน เรียนรู้ไปทีละอย่าง เริ่มจากเย็บโบว์ ต่อมาแม่เราก็สอนตัดผ้า สอนวิธีประหยัดผ้า อย่างวันนี้เราช่วยแม่ตัดผ้าและจับคู่สีเอาไว้เป็นมัด ๆ ให้แม่เราหยิบใช้ได้ง่าย เราชอบทำอะไรแบบนี้จัง ทำแล้วเพลินดี อยู่กับของสวยงาม
ตั้งแต่ที่เรามาช่วยงานแม่ อยู่ ๆ เจ้าของงานก็เฮงมาก จากที่เงียบ ๆ ออเดอร์ก็เข้าแบบต่อเนื่อง แม่เราก็เลยงานเยอะไปด้วย ยิ่งมีเราช่วยแม่เราก็ทำได้เร็วขึ้น
ที่จริงแม่เราวางแผนจะสอนเราเย็บส่วนที่เป็นเส้นตรงง่าย ๆ แต่เพราะงานเข้าจึงยังไม่ว่างสอนสักที
เคยมีบางครั้งที่ลูกค้าระบุช่างกับเจ้าของงานมาเลยว่า ออเดอร์นี้ให้แม่เราเป็นคนเย็บ เพราะเขาจำฝีเข็มได้
เจ๋งดีอ่ะ !
แม่เราเคยบอกเราว่า “ถึงจะเป็นช่างเย็บเสื้อโหล แต่ก็อย่าให้ใครมาดูถูกว่า ‘แค่เย็บเสื้อโหล‘ ”
วันนี้เราเข้าใจละ ฝีเข็มของแม่เราเป็นความใส่ใจที่ใครจะดูถูกไม่ได้ มันยืนยันตัวตนว่า คือช่างคนนี้ คือแม่เรา
เราอยากเจ๋งให้ได้ครึ่งนึงของแม่เราจัง
อยากมีสิ่งที่ยืนยันได้ว่า นี่แหละคือเรา คือความสามารถของเรา งานนี้ต้องให้เราทำเท่านั้น
แต่จนป่านนี้เรายังไม่รู้เลยว่า เราทำอะไรได้ดี หรือเราชอบทำอะไร แต่ก็…ถือว่าเราได้ลองทำอะไรหลายอย่างก็แล้วกัน
วันนี้ตัดผ้าเสร็จแล้วเห็นสีสันมันสวยดี มองแล้วก็รู้สึกสดใสไปด้วย เราชอบความรู้สึกแบบนี้ ไม่แน่นะ…งานเย็บผ้านี้เราอาจจะทำได้ดีก็ได้
ก็เราเป็นลูกสาวช่างเย็บผ้านี่เนอะ 🧵
โฆษณา