ความลำบาก ถ้าไม่มีก็คือไม่มี ผมมั่นใจว่าไม่มีใครเกิดมาแล้วคิดได้เลย ผมเคยขายเรียงเบอร์บนแพข้ามฝาก 1แพจะมีเด็กวัยรุ่นไม่1ก็2คน ถ้าเกเรเด็ก2คนนี้จะไม่ให้เด็กคนอื่นขึ้นแพเลย เราจะเริ่มจากการไปยืนรอคิวตอนหวยออกตรงท่าเรือเพื่อจะซื้อเรียงเบอร์มาขาย ซื้อจากร้านใบละ50สตางค์ ขาย2ใบ5 ใบละ3บาท คุณต้องอยู่บนแพกลางแม่น้ำเวลาแพออกแพเข้ามันเสี่ยงที่เราจะกระโดดไม่ทันและตกน้ำ และถ้าเราไปคนเดียวและเรายังเด็กคือ หม่นหมองเลยวันนั้นบางคนขายทั้งคืนตั้งแต่5โมงยันตี5 ในตอนนั้นที่พูดมาผม7ขวบไม่มีพ่อแม่มาดูแลมียายกับน้อง
มันไม่ได้มาสอนอะไรเราหรอกครับในวันเราเป็นเด็ก แต่มันคือจิตสำนึกที่เราเคยทำเคยเป็น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
