เกิดและโตที่ต่างจังหวัดมาตลอดเลย แต่ก็เข้ากรุงเทพตั้งแต่เด็กๆทุกปีเหมือนกัน เวลาเข้ากรุงเทพความทรงจำวัยเด็กคือรถติดมากกกกกก แล้วเราก็เมารถตลอด ทั้งรถเมล์ ทั้งแท็กซี่ เหม็นควัน รถเยอะ คนเยอะ วุ่นวายมันเป็นบาดแผลทางจิตใจของเด็กคนหนึ่งที่บอกตัวเองว่าจะไม่มาเรียนในกรุงเทพเด็ดขาด ทำไมคนกรุงเทพลำบากจัง บ้านเราสบายกว่าเยอะ ...
บ้านเราถนนโล่ง ไปโรงเรียนรถไม่ติดเลยขับรถต้องสวนกับควายตามข้างทางหรือบางครั้งก็เพ่นพ่สนบนถนนประจำ อากาศดี หน้าหนาวหนาวจนต้องผิงไฟ จี่ข้าวจี่ แม่ตัดเสื้อกันหนาวให้ลูกทุกคนใส่เพราะเสื้อผ้าหาซื้อยากและราคาแพง หน้าฝนฝนตกได้เล่นน้ำฝน เตรียมโอ่งใบโตๆใส่น้ำฝน มีท้องทุ่งให้วิ่งเล่น ไล่จับแมลงปอ ช้อนลูกอ๊อด ดูแสงหิ้งห้อย ไล่คว้าแสงนั้นไว้ในมือ จับได้ก็ภูมิใจแต่ก็กลัวมันตายก็ปล่อยไป ลมว่าวมาก็ทำว่าวกันเอง วิ่งว่าวกันตามลานโล่ง ตามคันนา
เด็กจับกลุ่มเล่นกันทุกวันหลังเลิกเรียน ทั้งเด็กผู้ชายเด็กผู้หญิง (พอดีเป็นเด็กผู้หญิงที่มีพี่ชายน้องชายเลยต้องเล่นกับเขาไปหมด) และทุกเสาร์อาทิตย์ ทีวีบ้านหนึ่งเด็กหลายบ้านมานั่งดูมันไม่เหงานะ
อาหารการกินตามธรรมชาติ ครัวฝีมือแม่ปลูกผัก เลี้ยงไก่กินเอง แม่ทำกับข้าวให้กินทุกมื้อ จนเข้าโรงเรียน มื้อเทีายงคือกับข้างโรงเรียน วันไหนแม่ห่อข้าวเที่ยงให้คือมื้อพิเศษ เรารู้สึกว่าคนเรียนน้อย แต่ซื่อ ใจดีไม่น่ากลัว...ความสุขมันง่ายมากและมีรอบตัวเลย
คุ้นชินกับสิ่งแวดล่อมแบบนี้จนไม่อยากไปเรียนกรุงเทพ ชอบชีวิตสบายไม่กดดัน ไม่ต้องแข่งขันมาก ....เรียกว่าขี้เกียจ ไม่ทะเยอทะยานก็ได้มั้ง
แต่ตอนนี้ต่างจังหวัดเปลี่ยนไปแล้วค่ะ โดยเฉพาะจังหวัดใหญ่ๆ จนบางอย่างก็คล้ายกับกรุงเทพ แต่ก็ชินแล้ว...ถามว่าทำไมถึงอยู่ เพราะมันคือบ้านค่ะ เราเติบโตมากับมัน เห็นการเปลี่ยนแปลงของเขามาตลอด จะดีขึ้นจะแย่ลงก็เป็นบ้าน ....อยากได้บรรยากาศเดิมๆก็ออกหาเที่ยวตามบ้านนอกเอา
ตอนนี้กรุงเทพดีหลายอย่าง ความสะดวกสบาย เมืองพัฒนาไปมาก เศรษฐกิจการศึกษายิ่งเห็นช่องว่างทางสังคมหนักขึ้นมากกว่าเดิม นานๆเข้าไปก็สนุกดีค่ะ แต่ถ้าอยู่ยาวเหนื่อยเกินไป เดินทาง ดิ้นรน เอาตัวรอด ก็ต้องปรับตัว....แต่ของกินเยอะ ของกินแบบบางอย่างต่างจังหวัดไม่มีนะ ตื่นตาตื่นใจ อร่อยปาก เต็มพุงค่ะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
