[ บันทึกหลอน: อย่าเปิดประตูห้องนาฏศิลป์ ]
เย็นวันนั้นผมลืมสมุดการบ้านไว้บนห้องเรียน เลยต้องเดินกลับขึ้นตึกไปเอาคนเดียวตอนเกือบหกโมงเย็น ทางเดินเงียบมากจนได้ยินเสียงฝีเท้าตัวเอง... แต่พอเดินผ่านห้องนาฏศิลป์เก่าที่ปิดตายมานาน ผมกลับได้ยินเสียงซออู้ดังแว่วออกมา
ด้วยความสงสัย ผมเลยแอบมองลอดช่องกระจกตรงประตู
ในห้องที่มืดสลัว มีผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดสไบสีซีด กำลังยืนรำอยู่ หน้าตาเธอสะสวยและรำอ่อนช้อยมากจนผมเผลอยืนดูอยู่พักใหญ่
"ซ้อมรำดึกจัง" ผมคิดในใจ เลยตัดสินใจลองผลักประตูเข้าไปกะจะถามทางกลับบ้าน...
แกร๊ก...
ห้องทั้งห้องเงียบสนิท ฝุ่นตลบ ไม่มีใครอยู่เลย มีเพียงหุ่นโชว์ชุดไทยที่ตั้งอยู่มุมห้อง
ผมขนลุกซู่ รีบปิดประตูดังปัง! แล้วก้าวถอยหลังออกมา
แต่พอสายตาเหลือบไปมองที่ช่องกระจกประตูบานเดิม... ผมเห็นผู้หญิงคนนั้นยังคงยืนรำอยู่ข้างในเหมือนเดิม เพียงแต่รอบนี้... หน้าของเธอแนบติดอยู่กับกระจก และดวงตาเบิกโพลงกำลังจ้องตรงมาที่ผม! 😳
โรงเรียนใครเคยมีตำนานแนวนี้บ้าง? หรือใครเคยเจอประสบการณ์เห็นคนรำในห้องว่างๆ ลองมาคอมเมนต์แชร์กันหน่อยครับ! 👻👇
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
