14 มิ.ย. เวลา 13:14 • ปรัชญา

[ไวรัสผู้ครองโลก]

หลายครั้งที่ฉันพูดถึงเรื่อง “ความคิด” และเตือนให้ระมัดระวังมัน
แต่แท้จริงแล้ว ความคิดไม่ใช่สิ่งเลวร้าย
มันเป็นเพียงเครื่องมืออย่างหนึ่งของมนุษย์
ที่ช่วยให้เราเรียนรู้ วางแผน สร้างสรรค์ และแก้ปัญหาต่างๆ ได้
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความคิด
แต่อยู่ที่ว่า..ใครกำลังใช้ความคิดนั้นอยู่
ภายในตัวของมนุษย์มีหลายสิ่งที่ทำงานร่วมกันอย่างซับซ้อน
ในแต่ละคำพูดหรือการกระทำนั้น มีทั้งความคิด ความจำ ความรู้สึก และอีกหลายส่วนที่ทับซ้อนกันอยู่
แต่ท่ามกลางสิ่งเหล่านั้น ยังมีบางอย่างที่มักซ่อนตัวอยู่เงียบๆ
จนเราแทบไม่ทันสังเกตว่ามันกำลังมีอิทธิพลต่อชีวิตของเรา
สิ่งนั้นคือ “กิเลส”
สำหรับฉันแล้วมันเป็นเหมือนเชื้อไวรัส ที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
มันไม่ได้ทำให้คนป่วยทางร่างกาย
แต่ทำให้มนุษย์มองไม่เห็นความจริง
เหมือนดวงตาที่พร่าเลือนจากหมอกควัน
ความจริงยังคงอยู่ตรงนั้นเหมือนเดิม
เพียงแต่เราไม่สามารถมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน
การฝึกสติและพัฒนาปัญญา
เป็นเสมือนเครื่องมือที่ช่วยให้เราเรียนรู้
และค่อยๆ มองเห็นสิ่งต่างๆ ภายในตัวเองได้ชัดขึ้น
เพราะตราบใดที่กิเลสยังทำงานอยู่โดยที่เราไม่รู้เท่าทัน
มันก็สามารถหยิบเอาความคิด ความรู้ หรือแม้แต่ความสามารถของเราไปใช้ตามความต้องการของมันได้อย่างแนบเนียน
เราจึงมักหาเหตุผลมาสนับสนุนสิ่งที่ตัวเองอยากได้
หรือเชื่อว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่เป็นเรื่องถูกต้อง
ทั้งที่ลึกลงไปแล้ว
อาจมีความโลภ ความโกรธ ความหลง
หรือความยึดมั่นบางอย่างกำลังผลักดันอยู่เบื้องหลัง
สังเกตได้จากเรื่องใกล้ตัวในชีวิตประจำวัน
ความโกรธ..อาจทำให้เราพูดบางอย่างออกไป
แล้วมานั่งเสียใจในภายหลัง
ความอยาก..อาจทำให้เราซื้อของที่ไม่จำเป็น
ทั้งที่ก่อนหน้านั้นตั้งใจจะเก็บเงิน
ความยึดมั่น..อาจทำให้เราเชื่อว่าตัวเองถูกเสมอ
จนมองไม่เห็นมุมมองของคนอื่น
ในขณะนั้นเราอาจรู้สึกดี
หรือคิดว่าตัวเองกำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง
แต่เมื่อเวลาผ่านไป
เราจึงค่อยเห็นผลลัพธ์ที่ตามมา
ความโกรธของคนคนหนึ่ง
อาจสร้างบาดแผลให้กับคนในครอบครัว
ความโกรธของคนจำนวนมาก
อาจกลายเป็นความขัดแย้งในสังคม
และเมื่อกิเลสครอบงำผู้ที่มีอำนาจ
ผลกระทบก็อาจส่งต่อไปถึงผู้คนอีกนับไม่ถ้วน
ยิ่งคนคนหนึ่งมีความรู้ ความสามารถ หรืออำนาจมากเท่าใด
ผลจากกิเลสก็อาจยิ่งขยายวงกว้างมากขึ้นเท่านั้น
บางครั้งความทุกข์ของคนจำนวนมาก
อาจเริ่มต้นจากกิเลสของคนเพียงไม่กี่คน
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมการฝึกฝนตนเองจึงมีคุณค่า
“ไม่ใช่เพื่อหยุดคิด
แต่เพื่อรู้เท่าทัน”
และไม่ตกเป็นทาสของกิเลสที่คอยชักนำความคิดของเราอยู่เบื้องหลัง
เมื่อมองเห็นได้ชัดขึ้น
เราก็สามารถใช้ความคิดเป็นเครื่องมือได้อย่างเหมาะสม
เพื่อประโยชน์ต่อตนเองและผู้คนรอบข้าง
และต่อโลกใบนี้ด้วย
เพราะทุกครั้งที่มีคนหนึ่งคน
รู้เท่าทันกิเลสของตัวเองมากขึ้น
ความทุกข์ที่จะถูกส่งต่อไปยังผู้อื่น
ก็จะลดลงตามไปเช่นกัน
และบางที
การช่วยโลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
อาจไม่ได้เริ่มต้นจากการเปลี่ยนแปลงคนทั้งโลก
แต่อาจเริ่มต้นจากการรู้เท่าทัน
กิเลสในใจของตัวเราเอง
#Knowthyself
#พัฒนาตนเอง
#มุมมองชีวิต
#matrix
#รู้จักตนเอง
#สัจธรรม
โฆษณา