… และที่สำคัญที่สุดคือ มันสะท้อนถึง วิถีชีวิต ความเชื่อ และวัฒนธรรมของชาวราชบุรี มาอย่างยาวนานหลายร้อยปีครับ
หากมองการแสดงหนังใหญ่ในแง่มุมต่าง ๆ โดยเฉพาะมุมของวิถีชีวิตและวัฒนธรรม
สะท้อนวิถีชีวิตชุมชนและความผูกพันกับ "วัด"
ในอดีต วิถีชีวิตของชาวราชบุรีส่วนใหญ่ มีศูนย์กลางอยู่ที่วัด การแสดงหนังใหญ่ก็เช่นกัน
วัดขนอนเป็นผู้ริเริ่มและอนุรักษ์หนังใหญ่มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 โดยท่านพระครูศรัทธาสุนทร (หลวงปู่กล่อม) การสร้างตัวหนังแต่ละตัวต้องใช้ฝีมือของช่างในชุมชน พระสงฆ์ และชาวบ้านร่วมมือกัน
การแสดงหนังใหญ่ไม่ได้จัดขึ้นพร่ำเพรื่อ แต่จะแสดงในงานสำคัญของชุมชน เช่น งานประจำปี งานฉลองผ้าป่ากฐิน หรืองานศพของบุคคลสำคัญ เป็นกิจกรรมที่ทำให้คนในชุมชนได้มาพบปะ พักผ่อนหลังจากตรากตรำทำนาทำไร่
พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ : ก่อนที่จะเริ่มการแสดงหนังใหญ่ทุกครั้ง สิ่งที่ขาดไม่ได้และถือเป็นหัวใจสำคัญของวัฒนธรรมไทยคือ "พิธีไหว้ครู"
.. มีการตั้งเครื่องสังเวยเพื่อระลึกถึงพระคุณของครูผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชา ช่างแกะสลัก คนพากย์ และนักดนตรี
ตัวหนังใหญ่บางตัว โดยเฉพาะ "พระฤาษี" ถือเป็นตัวแทนของครูสูงสุด ก่อนการแสดงจะต้องมีการเบิกหน้าพระฤาษี มีการร่ายรำเพื่อความเป็นสิริมงคล ปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย และขอขมาสถานที่ ซึ่งสะท้อนถึงวิถีชีวิตไทยที่ผูกพันกับเรื่องความเคารพยำเกรงต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์
งานหัตถศิลป์ : ตัวหนังทำจากหนังโคหรือหนังกระบือ มีกรรมวิธีที่ซับซ้อนตั้งแต่การฟอก การเขียนลายฉลุ ลายกนกที่อ่อนช้อย ซึ่งช่างแกะสลักในชุมชนต้องส่งต่อเทคนิคนี้ให้ลูกหลาน
การแสดงต้องดำเนินไปพร้อมกับวงปี่พาทย์เครื่องใหญ่ ซึ่งท่วงทำนองเพลงหน้าพาทย์แต่ละเพลงจะมีเอกลักษณ์เฉพาะที่นักดนตรีในท้องถิ่นต้องฝึกฝนอย่างหนักเพื่อรับส่งกับการเคลื่อนไหวของคนเชิด
นฤมิตศิลป์ (คนเชิดหนัง): แตกต่างจากหนังตะลุงตรงที่ "คนเชิดหนังใหญ่ต้องร่ายรำไปพร้อมกับตัวหนัง ถือเป็นการผสมผสานศิลปะการแสดงโขนและการเชิดหุ่นเข้าด้วยกันอย่างงดงาม
เนื้อหาหลักที่ใช้ในการแสดงหนังใหญ่คือ วรรณคดีเรื่อง "รามเกียรติ์"
ที่สอดแทรกคติธรรมคำสอน เรื่องความกตัญญู ความซื่อสัตย์ และหลัก "ธรรมะย่อมชนะอธรรม" ผ่านตัวละคร
ในแง่มุมของวัฒนธรรมร่วมสมัย หนังใหญ่วัดขนอนไม่ได้ถูกปล่อยให้ตายไปตามกาลเวลา แต่ชาวราชบุรีได้ร่วมกันผลักดันจนได้รับการยกย่องจาก UNESCO ให้เป็น 1 ใน 6 ชุมชนดีเด่นของโลกที่มีผลงานในการอนุรักษ์ฟื้นฟูมรดกวัฒนธรรมเชิงนามธรรม (เมื่อปี พ.ศ. 2550)
ปัจจุบัน วิถีชีวิตของเยาวชนรอบวัดขนอนยังคงผูกพันกับสิ่งนี้ เด็ก ๆ ในโรงเรียนวัดขนอนหลายคนตื่นมาฝึกซ้อมเชิดหนังใหญ่ในตอนเย็น เกิดเป็นความภาคภูมิใจในรากเหง้าของตนเอง และพัฒนาสู่การเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่สร้างรายได้และชื่อเสียงให้จังหวัดราชบุรีจนถึงทุกวันนี้