8 ชั่วโมงที่แล้ว • ความคิดเห็น
ขออนุญาตเปรียบเทียบให้เห็นภาพ
ถ้าเป็นการล้มแบบที่ตัวเราลงไปนอนแผ่แอ้งแม้ง การจะยันตัวลุกขึ้นมาต้องใช้กำลังแขนขาพยุงกายทรงตัว หรือหาที่จับเพื่อฉุดตัวเองให้ลุกขึ้น
นอกจากกำลังแขนขา ยังต้องใช้ "พื้นที่รอบข้าง" ลองนึกถึงกรณีเหยียบกันตายที่เกาหลีเมื่อไม่นานมานี้ คนล้มแล้วลุกไม่ได้เพราะพื้นที่รอบข้างมันแน่นไปหมด ไม่มีสเปซให้ส่งตัวเองให้ลุกขึ้น พื้นที่รอบข้างจึงสำคัญไม่แพ้กำลังแขนขาของตัวเอง
เราหกล้มแล้วลุกได้เองโดยอัตโนมัติ เพราะตอนเด็กๆทุกคนก็หกล้มกันบ่อยๆสิ่งนี้เรียกว่าการเรียนรู้และการฝึกฝน จนกลายเป็นสิ่งที่เราทำได้เองโดยอัตโนมัติ
เปรียบเทียบกับความล้มเหลวในการทำอะไรบ้างอย่าง การลุกขึ้นก็ใช้หลักการเดียวกันคือ
  • กำลังกายแขนขา — หมายถึงตัวเราเอง
  • หาที่จับเพื่อฉุดตัวเองให้ลุกขึ้น — หมายถึงการนึกถึงเป้าหมาย การมีความหวัง ตระหนักในความรับผิดชอบต่อชีวิตตนเอง
  • รู้วิธีลุก — หมายถึงประสบการณ์
  • พื้นที่รอบข้าง — หมายถึงสิ่งสนับสนุนภายนอก
สังเกตไหมว่า..
ล้มตรงไหนบ่อยๆพื้นตรงนั้นจะแน่น
แต่ถ้าล้มแล้วไม่ยอมลุก
ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ตรงนั้นนานเกินไป
เราจะลืมวิธีลุกในที่สุด
โฆษณา