อ่านแล้วรู้สึกเห็นใจคุณครูมากเลยค่ะ
เรารู้สึกว่าคุณครูกำลังพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ทั้งสอนให้เข้าใจภาษา สอนให้ทำข้อสอบได้ และพยายามตอบโจทย์ความคาดหวังของผู้ปกครองไปพร้อมกัน
ซึ่งเป็นภาระที่หนักมากสำหรับคนคนเดียว
ผู้ปกครองก็อยากให้ลูกพูดอังกฤษได้ มีคำศัพท์เยอะ ทำข้อสอบได้ และสอบเข้าโรงเรียนที่หวังไว้ได้
ซึ่งเป็นความตั้งใจที่เข้าใจได้มาก ๆ
แต่ในความเป็นจริง เด็กแต่ละคนมีพื้นฐานไม่เท่ากัน
ผู้ปกครองอยากได้พร้อมกัน 4 อย่าง
พูดอังกฤษได้
สอบได้
ศัพท์เยอะ
สอบเข้า ม.1 ได้
แต่ สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากวิธีเดียวกัน
ถ้าเป้าหมายคือพูดได้
ต้อง
- ฟังเยอะ
- พูดเยอะ
- ใช้ภาษาบ่อยๆ
ถ้าเป้าหมายคือสอบได้
ต้อง
- ตะลุยโจทย์
- ท่องศัพท์
- วิเคราะห์แกรมม่า
ถ้าเป้าหมายคือสอบแข่งขัน
ต้อง
- ฝึก Reading หนัก
- ฝึก Vocabulary ระดับสูง
ซึ่งบางครั้งมันขัดกันเอง
ถ้าเด็กยังไม่เข้าใจคำศัพท์พื้นฐาน ยังแปลประโยคง่าย ๆ ไม่ได้ การกระโดดไปเรียน Past Continuous หรือทำ Reading ยาก ๆ
ก็เหมือนสร้างบ้านชั้นสองทั้งที่ฐานรากยังไม่แข็งแรง
แล้วคุณครูจะเหนื่อย เพราะ ความคาดหวังที่ขัดแย้งกัน
ผู้ปกครองบอก
“อยากให้สอนแบบสมัยใหม่”
แต่สุดท้ายวัดผลด้วย
คะแนนสอบ
ข้อสอบเข้า
แกรมม่า
ครูเลยต้องทำงานสองชุดพร้อมกัน
และต้องทำภายใน 2 ชั่วโมง
เท่ากับว่า สิ่งเหล่านี้ใช้วิธีฝึกไม่เหมือนกัน และไม่สามารถเร่งให้เกิดพร้อมกันทั้งหมดได้ในเวลาเรียนสัปดาห์ละไม่กี่ชั่วโมง
ถ้าถามความเห็นส่วนตัวนะคะ
เราคิดว่าครูควรกำหนดขอบเขตให้ชัดมากขึ้น
เช่น
“คอร์สนี้เน้นปูพื้นฐานเพื่อให้เด็กเข้าใจภาษาและทำข้อสอบในโรงเรียนได้”
หรือ
“คอร์สนี้เน้นเตรียมสอบแข่งขัน”
และมองว่าความก้าวหน้าของน้อง ๆ ก็ยังขึ้นกับเรื่องของพื้นฐานเดิม ความสม่ำเสมอในการฝึก และเวลาในการเรียนรู้ของน้อง ๆ แต่ละคนด้วย
บางทีถ้าครูกำหนดเป้าหมายให้ชัดตั้งแต่ต้นว่า คอร์สนี้เน้นอะไร และผลลัพธ์ที่คาดหวังได้คืออะไร
อาจช่วยลดความกดดันของทั้งครูและผู้ปกครองได้มากขึ้นค่ะ
แต่วิธีการที่จะอธิบายให้ผู้ปกครองเข้าใจในช่วงแรก ๆ อาจจะเหนื่อยสักหน่อย
ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูนะคะ
จากที่อ่านมา รู้สึกได้เลยว่าคุณครูใส่ใจเด็ก ๆ มาก และกำลังพยายามอย่างเต็มที่แล้วค่ะ 🤍
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
