ตอนที่ 48: ฟ้าผ่าทลายโดรน หุ่นยักษ์ถล่มดาดฟ้า (Titan-Q to the Rescue)
ในโลกไซเบอร์สเปซ... ร่างจิตของ ดร. มายด์ ทรุดเข่าลงกับพื้นดิจิทัลสีขาวโพลน กำแพงโค้ดไฟวอลล์สีแดงฉานของ ดร. พิพัฒน์ บีบอัดเข้ามาเรื่อย ๆ ราวกับกรงขังมรณะ
"บอกแล้วไง ดร. มายด์... ระบบสมองกลของฉันเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์หลักคอร์วุส จิตของแกมันก็แค่ตั๊กแตนสู้รถถัง!" ร่างจิต ดร. พิพัฒน์ หัวเราะกึกก้อง พลางกดรหัสสั่งการตรึงสติของเธอให้จมดิ่งและเริ่มทำการลบข้อมูลสมองของเธอทิ้ง
ในขณะเดียวกันที่โลกแห่งความเป็นจริง... สถานการณ์ย่ำแย่ไม่แพ้กัน ฝูงโดรนใบมีดบิน (Razor-Drones) บินโฉบเฉี่ยวราวกับฝูงแร้งเหล็ก ฉับ! ฉับ! ใบมีดกรีดผ่านไหล่ของกรและต้นขาของเจ๊รินจนเลือดสาด โล่เหล็กของผู้กองอานนท์ถูกรุมกระแทกจนบุบเบี้ยวและหลุดออกจากมือ ทั้งสามคนทรุดร่างลงล้อมรอบร่างที่นิ่งเป็นหินของ ดร. มายด์ พวกเขาหมดก๊อก กระสุนปืนกลพลาสม่าหมดเกลี้ยง!
"พวกรุ่นพี่ครับ! แนวป้องกันแตกแล้ว! โดรนสามตัวกำลังพุ่งดิ่งไปที่คอของด็อกเตอร์มายด์แล้วครับ!!" เสียงบ๊อบในสายหูฟังตะโกนลั่นด้วยความสิ้นหวัง
เปรี้ยง!!! บึ้ม!!!!
วินาทีแห่งความตายนั้นเอง ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดถูกฉีกออกด้วยลำแสงไอพ่นสีส้มสว่างจ้า เสียงแหวกอากาศความเร็วเหนือเสียงดังสนิทพร้อมกับร่างเหล็กยักษ์มหึมาขนาดยักษ์สูงกว่า 15 เมตร พุ่งดิ่งลงมาจากก้อนเมฆพายุ ทะลวงผ่านฝูงโดรนสังหารจนระเบิดเป็นจลโกจลในพริบตา!
Titan-Q (ไททัน-คิว) หุ่นยนต์รบยักษ์แห่งทองผาภูมิแลนดิ้งกระแทกลงกลางดาดฟ้าตึกระฟ้าจนพื้นคอนกรีตหนาแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ สายลมจากไอพ่นพัดฝูงโดรนที่เหลือปลิวหายไปในอากาศ
"รอนานไหมครับพวกรุ่นพี่! บ๊อบซ่าสับสวิตช์ออโต้พล็อต พาพี่ใหญ่มาส่งถึงที่แล้วครับ!" เสียงบ๊อบหัวเราะร่าผ่านลำโพงขยายเสียงของหุ่นยักษ์
Titan-Q ไม่รอช้า ขยับแขนเหล็กขนาดยักษ์ข้างหนึ่งกางออก ทรุดตัวลงมาใช้แผ่นหลังและไหล่หนาบังร่างของพวกกร ดร. มายด์ และดร. พิพัฒน์ เอาไว้ ขัดขวางวิถีกระสุนและการโจมตีรอบข้างทั้งหมดประหนึ่งเป็นกำแพงป้อมปราการที่ไม่มีวันพังทลาย
"Titan-Q! เปิดระบบ EMP จู่โจมระบบประสาทไซเบอร์กู้ชีพด็อกเตอร์ด่วน!" กรตะโกนสั่งการทั้งที่ยังหอบหายใจ
ดวงตาไฟหน้าของ Titan-Q ส่องแสงสีฟ้าเรืองรอง สัญญาณคลื่นวิทยุกำลังสูงและไมโครเวฟรบกวน (Broadband Jamming) ถูกปล่อยออกจากเสาอากาศบนบ่าหุ่นยักษ์กระจายไปทั่วดาดฟ้า คลื่นความถี่นี้ถูกจูนมาเพื่อแทรกแซงสัญญาณสมองกลของ ดร. พิพัฒน์ โดยเฉพาะ!
วิ้งงงงงงงง!--
ในโลกไซเบอร์สเปซ... กำแพงไฟวอลล์สีแดงของ ดร. พิพัฒน์ เกิดอาการบิดเบี้ยวและแตกร้าวทันทีจากสัญญาณแทรกแซงมหาศาลของ Titan-Q จิตของบอสใหญ่ชะงักกึก "อึ่ก! นี่มันคลื่นรบกวนจากภายนอกงั้นรึ?!"
"จังหวะนี้แหละ!" ดร. มายด์ ได้สติและพลังคืนมาจากการช่วยเหลือ เธอยันตัวลุกขึ้น แววตาจ้าด้วยแสงสีฟ้า รวบรวมโค้ดไวรัสทั้งหมดสร้างเป็นหอกแสงดิจิทัลขนาดยักษ์พุ่งทะลวงเข้ากลางอกร่างจิตของ ดร. พิพัฒน์ อย่างรุนแรง!
"อ๊ากกกกกกกก!!!" ดร. พิพัฒน์กรีดร้องลั่นเมื่อระบบมาสเตอร์คอนโทรลในหัวสมองถูกไวรัสกลืนกินและทำลายล้างจากภายใน
เฮือก!
ดร. มายด์ สะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นในโลกความจริง ร่างของเธอร่วงลงมาจากบ่าของบอสใหญ่ โดยมีกรพุ่งเข้าไปรับร่างระหงของเธอไว้ได้ทันเวลา เบื้องหน้าของทุกคน ร่างไซบอร์กทมิฬของ ดร. พิพัฒน์ เกิดกระแสไฟสปาร์กช็อตไปทั่วตัว เลนส์สายตาไซบอร์กสีแดงค่อย ๆ ดับวูบลง ร่างเหล็กยักษ์ทรุดเข่ากระแทกพื้นและแน่นิ่งไปอย่างสมบูรณ์แบบ... ระบบทั้งหมดของคอร์วุสบนตึกนี้ถูกชัตดาวน์ถาวร!
"เรา... ทำสำเร็จแล้วใช่ไหมกร?" ดร. มายด์ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ซบหน้าลงกับอกของบอดี้การ์ดหนุ่ม
"ครับด็อกเตอร์... วิกฤตจบลงแล้วครับ" กรตอบพร้อมรอยยิ้ม ท่ามกลางเสียงเชียร์ลั่นของเจ๊ริน ผู้กองอานนท์ และเสียงโห่ร้องสะใจของบ๊อบผ่านลำโพง Titan-Q
[จบ ตอนที่ 48]
#สังคมมนุษย์น่ะเหรอต่างดาวเขาเลิกเป็นกันตั้งนานแล้ว #ดาวเหนือออฟฟิศ #นิยาย
กด [ติดตามเพจ] เอาไว้ได้เลย จะได้ไม่พลาดตอนใหม่ๆ ที่อัปเดต! อ่านแล้วชอบอย่าลืมกดคอมเมนต์หรือกดแชร์เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนกัน
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
