สำหรับเรามันคือคนละเรื่องกันเห็นแก่ตัวไม่จำเป็นที่จะต้องรักตัวเอง เช่น คนที่แคร์ภาพลักษณ์มาก ต้องการควบคุมมัน ซึ่งอาจจะรวมถึงคนใกล้ตัวด้วย
คนเห็นแก่ตัวแบบนี้บ่อยครั้งจะทำดี โดยหวังว่าจะได้ชื่อเสียง ได้การตอบรับที่ดี คนเกรงใจ บางคนเป็นหนักจะมีเหมือน score board จดไว้ในใจว่าทำอะไรให้ใครบ้าง? ดูว่าคนอื่นคุ้มไหมกับการทำดีด้วย ถ้าไม่ถูกใจก็จะด่าคนๆ นั้นเสียๆ หายๆ
คนที่รักตัวเองจะรู้เรื่องลิมิต เขาจะให้เท่าที่เขาให้ได้ ส่วนใหญ่ต่อให้ทำดีหวังผลแต่คือเตรียมใจไว้เรียบร้อยว่า ถ้าคนอื่นไม่ดีกลับก็ไม่เป็นไร รู้จักการประมาณตนไม่ลำบากตัวเอง เวลาคนขอยืมเงินก็ให้เท่าที่ให้ได้แบบกรณีไม่ได้คืนก็รับได้ มีกรอบตัวเอง รู้จักตนเองดีอันนี้เรียกฉลาด
เห็นแก่ตัวไม่ได้แปลว่าต้องคิดแต่เรื่องว่าตัวเองจะได้อะไรเสมอไป บางทีมันอาจจะเป็นกลุ่มคนที่ทำดีกับคนอื่นแต่มานั่งนินทาคนที่ตัวเองช่วยทีหลัง เพื่อที่ตนเองจะได้ดูดีขึ้น
Resentment การสะสมความเกลียดหรือไม่ชอบมักจะมาจากการให้ที่ไม่ได้เต็มใจให้ เด็กคนหนึ่งอาจจะทำดีตลอดชีวิตเพื่อเอาใจพี่น้องเพราะพ่อแม่สั่งไว้ แต่ลึกๆ แล้วเขาอาจจะไม่ได้เต็มใจ ไม่ก็มีมุมที่เขาไม่โอเค พอทะเลาะกันมันเลยรุนแรง ด่าทอจนเลิกคุยกันมักจะมาจากการให้เกินลิมิตที่ตนมี
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
