ทนายปีศาจ | 9/10
หลายสิบปีนี้ ผมบ่นว่าละครไทยไม่ไปไหน บ่นจนเลิกบ่น หลังจากได้ยินนายทุนให้เหตุผลเดิมๆ ว่า คนดูไม่ชอบหนังที่ต่างออกไป ผมเขียนในหนังสือ หัวกลวงในหลุมดำ ว่า "หากตีสามคืนนี้ผู้ผลิตละครโทรทัศน์ทุกรายถูกมนุษย์ต่างดาวจับไปล้างสมอง และวันพรุ่งนี้หันมาผลิตแต่หนังคุณภาพระดับสารอาหารครบห้าหมู่ คนดูจะเลิกดูหรือ"
สิ่งที่เกิดขึ้นคือเรารีไซเคิลงานเดิม มีแต่ละครชิงรักหักสวาท ตบตีแย่งผู้ชาย ซ้ำแล้วซ้ำอีก เราเดินตามหลังวงการภาพยนตร์เกาหลีใต้ราว 100 ปีแสง
เราไม่สามารถสร้างหนังตำรวจเลว พระชั่ว ข้าราชการทุจริต ครูเลว มักไม่ผ่านการเซ็นเซอร์ เพราะ "ไม่เหมาะสมกับศีลธรรมอันดี" ขณะที่หนังเกาหลีสร้างเรื่องตำรวจชั่ว ข้าราชการชั่ว นักการเมืองชั่ว ไร้ขีดจำกัด เพราะหนังสะท้อนความจริงได้
แต่เมื่อวงการหนังโลกเปลี่ยน ค่ายสตรีมมิงทำให้ข้อจำกัดของการเล่าเรื่องที่ในประเทศหนึ่งๆ ทำไม่ได้หายไป สตรีมมิงกลายเป็นพื้นที่สากล
และนี่ทำให้ซีรีส์เรื่องหนึ่งของไทยได้เกิด
ทนายปีศาจ (The Devil Lawyer)
ทนายปีศาจในเรื่องนี้คือตัวละคร ‘จิตตรี’ ทนายความที่ใช้เล่ห์กลอุบายทุกชนิดเพื่อชนะคดี ว่าความให้คนเลว สร้างพยานเท็จ หลักฐานเทียม ฯลฯ เทียบกับ Saul Goodman ใน Better Call Saul แล้ว Saul Goodman ก็เป็นนักบุญ
เปิดฉากแรกๆ ดูเป็นหนัง courtroom drama แต่เมื่อเดินเรื่องไปเรื่อยๆ มันกลายเป็นหนังการเมืองและหนังสะท้อนสังคม ผสมทริลเลอร์และดรามา
หนังจับประเด็นสังคม สิทธิมนุษย์ชน การค้ามนุษย์ ความเหลื่อมล้ำทางสังคม ความยุติธรรม และความอยุติธรรม ซึ่งล้วนเป็นประเด็นที่ปรากฏในงานวรรณกรรม ไม่ใช่เรื่องอ่านเล่น เวลาประกวดวรรณกรรมซีไรต์ ก็มีแต่ประเด็นเหล่านี้
โอกาสที่จะทำหนังโดยเล่นประเด็นทั้งหมดเหล่านี้เละมีสูง
แต่หนังเรื่องนี้สอบผ่าน
ความแตกต่างของ ทนายปีศาจ จากหนัง courtroom drama อื่นๆ คือคอนเส็ปต์ใช้มารขจัดมาร หรือพิษข่มพิษ ใช้คนเลวปราบคนเลว แม้ว่าไม่จัดว่าเป็นคอนเส็ปต์ใหม่ (Dexter ฝนตกขึ้นฟ้า ก็ใช้คอนเส็ปต์นี้) แต่เมื่อนำมาใช้ในงานตระกูลนี้ ก็มีความสด
นอกจากความสดในคอนเส็ปต์ การนำเสนอก็มีความสดในหลายจุด เช่น เทคนิคการอธิบายฉากฆาตกรรมโดยใช้ซิมูเลชั่น น่าจะได้รับอิทธิพลจากฉากผู้หญิงชุดแดงในหนังเรื่อง The Matrix แม้ไม่ใช่ original แต่เมื่อใช้ในงานตระกูลฆาตกรรม กลับลงตัวดี
ฉากสำนักงานของทนายความที่ซ่อนในย่านทรุดโทรมก็แปลกใหม่ดี
หนังเรื่องนี้ใช้ซับพล็อตเปลืองมาก หลายซัพพล็อตก็ไม่จำเป็นและทำให้เรื่องยาวเกินไป แต่ก็ต้องชมคนเขียนบทที่สามารถเชื่อมทุกซับพล็อตเข้าด้วยกันแทบไร้รอยตะเข็บ และบทกระชับ
บทสนทนาเต็มไปด้วยแก๊ก one-liner และ tagline เช่น ฉากตัวละคร 'เมฆ' ขอจับมือ ‘ทนายจิตตรี’ เธอบอกว่า "จำเป็นหรือ" หลังจากจับมือ เธอบอกว่า "ดูหนังเยอะนะ" เป็นการแทรกอารมณ์ขันในหนังที่ไม่มีอะไรน่าขัน
อีกจุดหนึ่งที่น่าขำ คืออัยการใช้ผ้าปิดตาข้างเดียว เหมือนจะเป็นนัยว่า มองความจริงครึ่งเดียว หรือปิดตาด้านที่มองความจริง
คล้ายนวนิยาย กระบี่ใจพิสุทธิ์ ของกิมย้ง ตัวละครแทบทุกคนในเรื่องนี้เป็นสีเทา เทาอ่อนบ้าง เข้มบ้าง ดำบ้าง คนที่เทาก็อาจลดความเทาหรือเพิ่มความดำ คนที่ขาวก็เปลี่ยนเป็นเทา
ตัวละคร ‘ทนายจิตตรี’ คล้ายตัวละคร 'Elizabeth Sloane' ในหนังเรื่อง Miss Sloane มาก (รับบทโดย Jessica Chastain) เป็นหญิงแกร่ง ไม่กลัวใคร ชนกับทุกคน และใช้เซ็กซ์ชั่วคราวเพื่อผ่อนคลายความเครียดจากงานหรือความเก็บกด
ก็ถือโอกาสพูดถึงจุดหนึ่งที่ไม่มีใครพูดถึง คือฉากเซ็กซ์
โดยเนื้อหา ฉากเซ็กซ์ใน ทนายปีศาจ เป็นส่วนที่จำเป็นต่อเรื่อง แต่เป็นฉากเซ็กซ์ที่ค่อนข้างสะดุด เมื่อตัวละครหญิงไม่เปลือยในฉากที่น่าจะเปลือย
ในวงการหนัง นักแสดงหญิงฮอลลีวูดจะทำสัญญาก่อนถ่ายหนังว่าจะเปลือยหรือไม่เปลือย หรือจะเปลือยได้แค่ไหน นักแสดงหญิงจำนวนมากไม่ยอมรับบทที่ต้องเปลือย คนทำหนังก็แก้ด้วยการใช้ body double คือนักแสดงอีกคนที่รับจ้างเปลือยแทนให้
หากไม่ใช้ body double ก็ออกแบบฉากเซ็กซ์ให้เข้าใจว่านักแสดงหญิงเปลือยโดยไม่ต้องเปลือยจริง ยกตัวอย่างเรื่องเดิม Miss Sloane Jessica Chastain ไม่เปลือยกาย กล้องแค่โคลสอัพใบหน้าเธอแค่ไม่กี่วินาที เธอก็ขยับตัว ใช้ผ้าคลุมตัว เท่านี้ก็รู้ว่านี่เป็นฉากเซ็กซ์ ทำให้ฉากเซ็กซ์ดูเป็นธรรมชาติ
เอาละ นี่ย่อมไม่ใช่จุดสำคัญของเรื่อง
หนังเรื่องนี้ทำให้เรามองสังคมด้วยสายตาคู่ใหม่ มันถามว่าเราเห็นอะไรบ้าง เวลาเราเห็นสาวเสิร์ฟชาวพม่าในร้านอาหารกลางกรุง เราเห็นอะไรมากกว่านั้น?
ผู้รับเหมาคนหนึ่งเล่าให้ผมฟังว่า เมื่อเขาขนคนงานก่อสร้างชาวพม่าและเขมรกลับบ้านหลังจากทำงานมาทั้งวัน ก็พบด่านที่รอดักจับแรงงานที่เข้าเมืองโดยไม่มีใบอนุญาต แต่จะปล่อยหาก...
คนในวงการยุติธรรมคนหนึ่งเคยบอกผมว่า ทุกจุดในกระบวนการยุติธรรม มีช่องว่างให้สามารถบิดเบือนคดีได้
หนังชี้ว่าระบบนั้นบิดเบี้ยว ดังที่ตัวละครพูดว่า “เข้าใจหมดเลยว่าโลกนี้มันทำงานยังไง แต่กลืนมันไม่ลงจริงๆ”
ตัวละคร ‘ทนายจิตตรี’ เป็นเพียงภาพสะท้อนของเราทุกคน ตั้งคำถามกับผู้ชมด้วยว่า ผู้ชมเป็น 'ปีศาจ' หรือไม่ หากในบางท่อนของหนัง เราคนดูเชียร์คนทำผิด เราก็คือคนสีเทา
เราทุกคนเป็นสีเทาโดยที่เราไม่รู้ตัว เพราะเส้นแบ่งแยกปีศาจกับคนดีนั้นหนาแค่ไม่กี่อะตอม
ครับ นี่เป็นซีรีส์ที่สร้างความหวังใหม่ให้วงการหนังไทยว่า หากกล้าก้าวออกจากกรอบคิดและกติกาเดิมๆ ที่ว่า "คนดูไม่ชอบหนังที่ต่างออกไป" เราก็สร้างหนังดีได้ไม่แพ้เกาหลี
ข่าวดีคือนาทีนี้ระยะห่างของหนังไทยกับหนังเกาหลีลดไป 1 ปีแสง ถือว่าเป็นแสงสว่างแห่งความหวังที่ปลายอุโมงค์ของวงการหนังไทย
จบแล้วนะ
อ้อ! เกือบลืมไป จะถามผู้อ่านว่าบทวิจารณ์บทนี้แรงไปหรือไม่
ไม่ต้องนอกเรื่อง ตอบแค่ใช่หรือไม่
9/10
ฉายทาง Netflix
วินทร์ เลียววาริณ รวมบทรีวิวหนังจำนวนหลายร้อยเรื่องในหนังสือใหม่ บ้าหนัง 1-4 มีจำหน่ายในรูปอีบุ๊คที่เว็บไซต์ winbookclub.com และที่ MEB (คีย์คำว่า วินทร์ เลียววาริณ)
(มาตรการให้คะแนนของ วินทร์ เลียววาริณ : ความคิดสร้างสรรค์ + สาระ + ศิลปะการเล่าเรื่อง)
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
