ผมจะลองเปรียบเทียบความย้อนแย้ง ให้คุณลองได้อ่าน ด้านหนึ่งคือบทรีทัชชุบทอง ที่เราต้องท่องจำไปตอบ CEO เหมือนตอนสัมภาษณ์งานเพื่อเอาชีวิตรอด กับอีกด้านคือความจริงเปลือยเปล่าที่เราและบริษัทต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แต่ไม่มีใครกล้าพูด...
ลองมาไล่ดูความย้อนแย้งนี้กันทีละข้อครับ
ความหมายที่แท้จริงของ KPI ในเวอร์ชั่นชุบทองชวนเคลิ้ม (สิ่งที่ CEO อยากฟัง) คือ KPI ไม่ใช่เครื่องมือควบคุมคน แต่คือ เข็มทิศและแผนที่ ที่ช่วยให้เกิดความโปร่งใส ตัดอคติส่วนตัว และช่วย Empower ให้พนักงานเห็นทิศทางความสำเร็จเพื่อเติบโตร่วมกันอย่างเป็นระบบ บนพื้นฐานของความเท่าเทียม (Meritocracy)
เวอร์ชั่นเปลือยดิบ (ความจริงแท้)
มันคือโซ่และแส้ ดีๆนี่เองครับ บริษัทรู้ดีว่าเงินที่จ่ายให้เราคือค่าซื้อเวลาชีวิต ไม่ใช่ค่าซื้อวิญญาณ เค้าเลยต้องมี KPI ไว้ไล่บี้ ไล่บดขยี้ เพื่อเค้นเอาผลงานให้คุ้มค่าจ้างที่สุดเหมือนน้ำมันรถที่ต้องวิ่งให้ได้ระยะทางไกลที่สุด ส่วนพนักงานก็แก้เกมด้วยจิตวิทยา แกล้งทำเป็นยุ่ง ทำดีเอาหน้า และทำแค่ตามสั่งไม่ขาดไม่เกิน เพราะรู้ว่าทำแทบตาย สุดท้ายก็ได้เท่าเดิม
การรักองค์กร / มีส่วนร่วม (Engagement)
ในเวอร์ชั่นชุบทองชวนเคลิ้ม (สิ่งที่ CEO อยากฟัง)
คือความผูกพันต่อองค์กรไม่ได้หมายถึงความรู้สึกรักใคร่แบบไร้เหตุผล แต่มันคือวิสัยทัศน์ร่วม (Purpose) ที่พนักงานมองเห็นเป้าหมายสูงสุดขององค์กรแล้วตรงกับคุณค่าในตัวเอง นำมาซึ่งแรงผลักดันจากภายใน (Intrinsic Motivation) และความรู้สึกเป็นเจ้าของร่วม (Ownership)
เวอร์ชั่นเปลือยดิบ (ความจริงแท้)
มันคือยาพิษเคลือบน้ำตาล กุศโลบายล้างสมองชั้นสูงที่เปิดการ์ดคำว่าเราคือครอบครัวเดียวกัน เพื่อหลอกให้พนักงานยอมทำงานเกินค่าแรง โดยไม่เรียกร้องเงินเพิ่ม ยอมทำ OT ฟรี ยอมแบกงานไปทำวันหยุด ส่วนฝั่งคนทำงานที่บอกว่าแกล้งยอมทำตามกฎงี่เง่าและยอมทน ไม่ใช่เพราะรักองค์กร แต่เพราะประเมินแล้วว่า ที่อื่นยังให้เงินไม่เท่าที่นี่ หรือยังไม่มีที่ไป... มันคือความสัมพันธ์แบบปรสิตที่ต่างคนต่างหาผลประโยชน์ร่วมกัน
เป้าหมายสูงสุดของการเดินเข้าออฟฟิศทุกเช้า
เวอร์ชั่นชุบทองชวนเคลิ้ม (สิ่งที่ CEO อยากฟัง) คือพนักงานยุคใหม่ไม่ได้มาทำงานเพียงเพื่อผลตอบแทนระยะสั้น แต่เราต้องการเวทีในการระเบิดศักยภาพ ร่วมมือกันสร้างประวัติศาสตร์และขับเคลื่อนอุตสาหกรรม พร้อมสะสมความสำเร็จเพื่อเติบโตไปพร้อมกับเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ของบริษัท
เวอร์ชั่นเปลือยดิบ (ความจริงแท้)
ร้อยละ 99 ของคนทำงานตื่นเช้ามาเพราะใบแจ้งหนี้ และความกลัวครับ กลัวไม่มีเงินจ่ายค่าคอนโด กลัวตกงาน กลัวเจ้าของหอพักไล่ออกสิ้นเดือนนี้ ที่ต้องมานั่งปั้นหน้า ยิ้มแย้ม ปรบมือเยินยอวิสัยทัศน์ผู้บริหารในห้องประชุม ทั้งที่ในใจคิดว่า มึงพูดเหี้ยอะไรอยู่ ก็เพราะต้องการให้เงินเดือนมันโอนเข้าบัญชีตรงเวลาแค่นั้นแหละ
ทัศนคติที่บริษัทมันยัดใส่หัวเรา
เวอร์ชั่นชุบทองชวนเคลิ้ม(สิ่งที่ CEO อยากฟัง)
คือองค์กรที่ยั่งยืนคือองค์กรที่บริหารผลงานด้วยระบบ ควบคู่ไปกับการดูแลคนด้วยหัวใจ เปลี่ยนความสัมพันธ์แบบซื้อมาขายไป ให้กลายเป็นการร่วมมือเพื่ออนาคต
เวอร์ชั่นเปลือยดิบ(ความจริงแท้)
มันไม่มีหรอกองค์กรในฝัน มีแต่ผู้ล่า (บริษัท) กับผู้สมรู้ร่วมคิด (พนักงาน) ใครเนียนกว่าชนะ บริษัทที่ฉลาดจะแกล้งทำเป็นรักพนักงานเพื่อสูบเลือดได้นานๆ ส่วนพนักงานที่ฉลาดก็แกล้งทำเป็นรักบริษัทเพื่อดึงเงินเดือนและโบนัสเข้ากระเป๋าตัวเองให้ได้มากที่สุด... จบ
แยกย้ายไปทำงานส่งงวดรถกันครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
