ลานกีฬาเป็นยาวิเศษ : กีฬาที่เป็นสิทธิพื้นฐานกำลังจะกลายเป็นสิทธิพิเศษจริงหรือ?
ในที่สุดเย็นวันศุกร์ก็เวียนมาถึง ทั้งที่ตั้งใจว่าจะคลายความเครียดทิ้งด้วยการหวดลูกเทนนิสหรือเตะฟุตซอลกับเพื่อนสักเกม แต่ภาพจำที่กรุงเทพฯ มอบให้บ่อยครั้งดูเหมือนจะไม่ใช่ความสนุกในสนามกีฬา แต่เป็นการนั่งจ้องหน้าจอมือถือเพื่อรอเวลาจองคิว(ที่มักจะเต็มก่อนเสมอ)
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องไกลตัว เพราะการหาพื้นที่เล่นกีฬาในสวนสาธารณะดูเป็นเรื่องยากเสียจริง จนหลายๆครั้งนักศึกษาอย่างเราต้องยอมจ่ายค่าเช่าคอร์ตราคาแพง ทั้งที่ความจริงแล้ว กีฬาเพื่อสุขภาพดี ควรเป็นสิทธิพื้นฐานที่ทุกคนเข้าถึงได้ ไม่ใช่สินค้าฟุ่มเฟือยที่มีไว้สำหรับคนมีเงินซื้อเวลาและพื้นที่เท่านั้น
บทความนี้ ผู้เขียนตั้งใจเชิญชวนทุกคนมาเปิดใจดูว่าจริงๆ ลานกีฬาสาธารณะในกรุงเทพฯกำลังเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้นอย่างไรบ้าง ในยุคที่การออกกำลังกายเป็นสิทธิพิเศษมากกว่าเป็นสิทธิพื้นฐาน หลายครั้งที่ผู้เขียนเองได้ไปวิ่งหรือเดินเล่นในสวนสาธารณะใกล้บ้าน ก็มักจะเห็นภาพที่ชวนยิ้มเสมอ เป็นภาพลานกีฬาชุมชนยามเย็นที่คึกคักไปด้วยผู้คนหลากหลายช่วงวัย มีตั้งแต่เด็กๆที่ผู้ปกครองพามาหัดเดิน มีวัยรุ่นที่กำลังฝึกเดาะบอล ไปจนถึงผู้สูงอายุที่มาขยับร่างกายเบาๆ นั่นเป็นภาพสะท้อนว่าพื้นที่ส่วนกลางมีความสำคัญแค่ไหน
แต่ในขณะเดียวกัน เราก็มักจะเห็นความจำกัดของพื้นที่ และการจำกัดเวลาที่ทำให้ประชาชนต้องผลัดกันเล่น หรือรีบเล่นให้จบตาเพื่อให้คนถัดไปได้ใช้พื้นที่บ้าง โดยมีภาษาชาวบ้านที่เรียกกันอย่างติดปากว่าความเกรงใจ
ครั้งหนึ่ง มีโอกาสได้พูดคุยกับผู้ใช้บริการ โดยเจ้าตัวเล่าว่ายอมขับรถไกลมาถึงสวนรถไฟ เพื่อมาเล่นวอลเลย์บอลในสนามที่เปิดให้ใช้ฟรี
พี่อยู่แถวเลียบด่วน พี่ก็ยอมขับรถมาสวนรถไฟนะ อยากมาเล่นวอลเล่ย์ฟรี ถึงจะเสียค่าน้ำมันไม่ใช่น้อยก็เถอะ แต่ไม่ได้มาเล่นทุกวันหรอกมันไกล
คุณน้ำตาล สาวออฟฟิศใจกลางเมือง
เธอกล่าวด้วยท่าทีสบายๆราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ ซึ่งคำพูดนี้ทำให้คิดถึง SDG ข้อที่ 3 ซึ่งมุ่งเน้นการสร้างหลักประกันการมีสุขภาพที่ดีและส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีสำหรับทุกคนในทุกช่วงวัย ฉะนั้นการเข้าถึงการออกกำลังกายทุกรูปแบบ รวมถึงการเล่นกีฬาทุกประเภทควรเข้าถึงง่าย ไม่ควรเป็นเรื่องยากหรือเป็นภาระทางการเงินของใคร
แม้ข้อมูลจากหลากหลายเว็บไซต์ข่าว จะนำเสนอเรื่องสัดส่วนของลานกีฬาที่ประชาชนเข้าถึงได้ฟรีในกรุงเทพฯ ยังมีไม่เพียงเมื่อเทียบกับจำนวนประชากร แต่ถ้าลองสังเกตให้ดี นี่คือความหวังใหม่ ที่พอจะทำให้เราเริ่มเห็นพื้นที่ว่างหลายจุดได้ถูกเปลี่ยนเป็นสนามกีฬาระบบ Walk-in ที่ใช้งานง่าย ไม่ต้องรอคิวออนไลน์ให้วุ่นวาย สิ่งเหล่านี้คือสัญญาณที่ดีเพราะเป็นการปรับปรุงพื้นที่และเพิ่มลานกีฬาให้ตอบโจทย์ชีวิตคนเมืองที่กำลังเปลี่ยนไป
ลองจินตนาการดูว่า หากกรุงเทพฯ ค่อยๆ เพิ่มจำนวนพื้นที่ออกกำลังกายเหล่านี้ให้กระจายไปทั่วถึงในทุกเขต โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีประชากรหนาอาศัยหนาแน่น สิ่งที่จะเกิดขึ้นไม่ใช่แค่คนเมืองจะมีสุขภาพกายที่แข็งแรงขึ้นเท่านั้น แต่จะช่วยสร้างพื้นที่พบปะเล็กๆ ที่เปิดโอกาสให้ผู้คนมาสร้างสังคมใหม่ๆ ร่วมกันได้อีกด้วย ถือว่าลานกีฬาเป็นยาวิเศษที่ช่วยบรรเทาความเครียดจากการทำงานให้กลายเป็นรอยยิ้มได้อีกทางหนึ่ง
ผมชอบมาเล่นที่นี่นะ มากับพี่ผมบ้าง มาคนเดียวบ้าง เย็นวันไหนว่างๆ ก็มาหาเพื่อนเล่นที่นี่ ได้รู้จักเพื่อนใหม่เยอะเลยครับ
คุณพอล นักเรียนมัธยมฯปลาย
การที่ภาครัฐฯและชาวเมืองเองเริ่มให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เป็นก้าวแรกที่ดี หากเราร่วมกันผลักดันและเห็นความสำคัญของพื้นที่สาธารณะเหล่านี้ อนาคตที่เราจะมีเมืองที่ทุกคนมีสุขภาพดีขึ้นอย่างทั่วถึงตามเป้าหมาย SDG 3 จะไม่ไกลเกินเอื้อม
ในฐานะคนเมืองคนหนึ่ง มีความหวังว่าในเย็นวันศุกร์ ชีวิตหลังเลิกเรียนจะไม่ได้จบลงที่การจองสนามราคาแพง แต่เป็นการเดินไปหน้าปากซอยหรือสวนสาธารณะใกล้บ้าน แล้วเจอลานกีฬาที่เปิดกว้าง มีไฟส่องสว่างและไม่เสียค่าใช้จ่าย เพื่อให้ทุกคนได้มาปล่อยของและรีชาร์จพลังชีวิตด้วยการเล่นกีฬาได้อย่างเท่าเทียม
เพราะเมืองที่แข็งแรงคือเมืองที่ไม่มีใครถูกทิ้งไว้ข้างหลัง และสุขภาพที่ดีของคนเมืองคือความมั่งคั่งที่ยั่งยืนที่สุด
#SPUCAหนีเรียนไปเที่ยว
- 4
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
