ชีวิตสัมพันธ์ คน ผืนป่าและสัตว์
ประเทศไทยของเรานั้นมีผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์อยู่มากมาย
แต่จะมีอยู่หนึ่งที่..ที่ให้กำเนิดตำนานนักอนุรักษ์..ที่ทิ้งอุดมการณ์ไว้ให้คนรุ่นหลังนั่นก็คือ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ตั้งอยู่ที่ ตำบลระบำ อำเภอลานสัก
จังหวัด อุทัยธานี ห้วยขาแข้งถือเป็นหนึ่งในหัวใจหลักของผืนป่าตะวันตกของประเทศไทยและเป็นผืนป่าที่ยังคงความ
อุดมสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และถูกจัดให้เป็น มรดกโลกทางธรรมชาติ
โดยองค์การ UNESCO เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2534
สะพานข้ามไป อนุสรณ์สถาน สืบ นาคะเสถียร
ด้วยขนาดพื้นที่ 1.8 ล้านไร่ ความหลากหลายทางชีวภาพ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยสำคัญของสัตว์ป่าหายากหลายชนิด บางชนิดอยู่ในสถานะใกล้จะสูญพันธุ์ เช่น สมเสร็จ เก้งหม้อ เลียงผา กระทิง วัวแดง ควายป่า ซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่ทางธรรมชาติแห่งสุดท้ายในประเทศไทย
พิพิธภัณฑ์ห้วยขาแข้ง
ห้วยขาแข้งมีพื้นที่ที่กว้างใหญ่การดูแลและปกป้องของเจ้าหน้าที่ป่าไม้ก็ไม่สามารถระงับปราบปรามผู้กระทำผิดที่จะพยายามล่าสัตว์และตัดต้นไม้ได้ ด้วยกำลังพลเจ้าหน้าที่ที่น้อยและการทุจริตในองค์กรที่ปล่อยให้ผู้ไม่หวังดีได้บุกรุกเข้ามาทำลายผืนป่าจึงทำให้เกิดการสูญเสีย พญาแร้งฝูงสุดท้ายในห้วยขาแข้งที่ตายจากยาฆ่าแมลงที่พลานล่าสัตว์ป่าใช้เป็นยาเบื่อใส่ไว้ในซากเก้งหวังจะวางเบื่อเสือโคร่งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้พญาแร้งในป่าห้วยขาแข้งตายไปนับ10ตัวทำให้พญาแร้งลดจำนวนลงและไม่พบในป่าอีก
เมื่อมีผู้ทำลายก็ต้องมีผู้ที่อนุรักษ์และปกป้อง โดยส่วนตัวผมแล้วเคยได้เห็นผ่านตามาบ้างกับเรื่องราวของนักอนุรักษ์ที่ชื่อ สืบ นาคะเสถียร ที่อุทิศตัวทั้งชีวิตจนตัวตาย เพื่อที่จะปกป้องสัตว์ป่าและป่าไม้ สืบ ได้ผลักดัน ให้คนทั้งประเทศหันมาสนใจการอนุรักษ์ธรรมชาติ และ รับรู้ถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับสัตว์และป่า แต่ในความเป็นจริง ความพยายามของสืบนั้นประสบผลสำเร็จน้อย เพราะผู้ใหญ่ในบ้านเมืองไม่ให้ความสนใจ ชาวบ้านท้องถิ่นก็สนใจแค่ปากท้องของตัวเองมากกว่าที่จะอนุรักษ์..จึงได้รับจ้างผู้มีอิทธิพลเข้ารุกรานป่าเสมอ
ตัวผมเองมองว่าการอนุรักษ์ไม่ควรที่จะเป็นหน้าที่ของคนใดคนนึง แต่มันควรที่จะเป็นหน้าที่ของเราทุกๆคน เพื่อที่เราและสัตว์และป่า จะได้มีชีวิตสัมพันธ์ที่ดีและมีทรัพยากรที่ยั่งยืน สุดท้ายแล้วเราก็ยังคงต้องใช้อากาศในการหายใจและน้ำในการดำรงชีพ แล้วเหตุผลอะไรที่เราจะไม่อนุรักษ์และไม่ดูแล ทุกสิ่งทุกอย่างจะดีได้เมื่อเริ่มต้นที่ตัวเรา
ก่อนรุ่งฟ้าสางในวันที่ 1 กันยายน 2533 ท่ามกลางความเงียบสงัด กลับมีเสียงปืนดังลั่นสนั่นป่า ณ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ด้วยความที่เจ้าหน้าที่ทุกคนเคยชินกับเสียงปืน เลยไม่มีผู้ใดข้องใจกับเสียงปืนในคืนนั้น และคืนนั้นเองก็เป็นคืนสุดท้ายของชายผู้เป็นวีรบุรุษ เขาทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะปกป้องผืนป่า จนถึงกับยอมปลิดชีวิตตนเอง เพื่อปลุกจิตสำนึกและความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมของพวกเราและสะท้อนถึงความล้มเหลวของระบบข้าราชการไทย
นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชื่อของ สืบ นาคะเสถียร กลายเป็นที่รู้จักและทำให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง หันมาตระหนักถึงมาตรการในการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติ และได้เปลี่ยนแปลงวงการอนุรักษ์ไปตลอดกาล จากวันนั้นถึงวันนี้
ชื่อของ สืบนาคะ เสถียร และ อุดมการณ์ของเขายังคงอยู่ในใจของเราทุกๆคนไม่เคยเลือนลาง
ขอสดุดีแด่วีรชนผู้เสียสละที่เสียชีวิตทุกคน ที่ได้อุทิศตนเพื่อที่จะปกป้องผืนป่าและสัตว์ป่าจากเหตุการณ์ปะทะกับผู้ลักลอบล่าสัตว์และตัดไม้
RASTAFARI
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
