เมื่อชุมชนเก่าไม่ได้เป็นเพียงอาคารไม้พัง ๆ แต่เป็นความทรงจำของผู้คน…หากวันหนึ่งสิ่งเหล่านี้หายไป จะเหลืออะไรให้คนรุ่นหลังได้จดจำ?
บ่ายวันจันทร์ เเสงเเดดสาดส่องเหนือย่านตลาดมีนบุรี ผู้คนยังคงเดินสวนไปมาอย่างไม่ขาดสาย บ้างก็เดินซื้อของ บ้างก็รอรถประจำทาง ขณะที่รถไฟฟ้าสายสีชมพูเเล่นผ่านเมืองเป็นระยะ ๆ เพียงเดินข้ามมายังฝั่งตลาดเก่า ไม่กี่ก้าวจากความพลุกพล่านของผู้คน กลับพบชุมชนเล็ก ๆ ริมคลองเเสนเเสบที่ยังคงเก็บรักษาบ้านไม้ วิถีชีวิต เเละเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ไว้กว่าหนึ่งศตวรรษ
ในสังคมที่การพัฒนาเมืองมักจะวัดกันด้วยตึกสูง ความทันสมัย เเละความสะดวกสบาย ชุมชนริมคลองที่ยังคงร่องรอยทางประวัติศาสตร์กลับถูกมองข้ามไปอย่างน่าเสียดาย
เดินทางไปยังชุมชนมีนบุรีอุปถัมภ์
“ชุมชนมีนบุรีอุปถัมภ์” คือหนึ่งในพื้นที่นั้น อดีตเคยเป็นย่านอยู่อาศัยริมคลองเเสนเเสบของชาวจีนที่อพยพเข้ามาเเละเคยเป็นดังย่านการค้าที่เต็มไปด้วยความคึกคัก เมื่อเวลาผ่านไปก็เหลือเพียงห้องเเถวไม้เก่าที่ยังคงร่องรอยทางประวัติศาสตร์ท่ามกลางการเปลี่ยนเเปลงของเมือง
ชุมชนมีนบุรีอุปถัมภ์
เดินข้ามสะพานเข้าสู่ชุมชน จะพบกับร่อยรอยของวัฒนธรรมจีนที่ยังคงตั้งอยู่ริมคลอง “ศาลเจ้าเจียวตี้เหล่าเอี๊ยะ” ที่เป็นทั้งศูนย์รวมจิตใจเเละร่องรอยทางวัฒนธรรมที่ยังคงอยู่
ศาลเจ้าเจียวตี้เหล่าเอี๊ยะ
เมื่อเดินลึกเข้าไปในชุมชน นักท่องเที่ยวเเทบไม่มีให้เห็น มีเพียงรถจักรยานยนต์ที่ขับผ่านที่ใช้ชุมชนเป็นเส้นทางลัดออกสู่ถนนใหญ่ ผู้คนส่วนใหญ่ที่เห็นเป็นคนในพื้นที่ที่อาศัยอยู่ บรรยากาศในบ่ายวันจันทร์เลยค่อนข้างเงียบเหงา
ไม่ค่อยเห็นนักท่องเที่ยวหรอกค่ะ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นกองถ่ายละคร กับนักศึกษาที่มาชมสถาปัตยกรรมโบราณ
นักเรียนมัธยมปลายที่เติบโตในชุมชน
ชาวบ้านในชุมชนยังคงใช้ชีวิตอยู่ในอาคารบ้านไม้เก่าที่เสื่อมสภาพตามกาลเวลา การดูเเลรักษาโครงสร้างบ้านไม้ร้อยปีไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะเมื่อมีข้อจำกัดด้านรายได้เเละทรัพยากร
อยากให้คนเห็นความสำคัญเเละคุณค่าของพื้นที่ตรงนี้เยอะ ๆ อยากให้อนุรักษ์ไว้เป็นพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา ถ้าได้รับ
การพัฒนาเเละสนับสนุนก็ดี…ทุกวันนี้บ้านพังก็ซ่อมกันเอง คนในชุมชนไม่ได้มีรายได้มาก ก็ดูเเลรักษาเท่าที่ทำได้
แม่ค้าร้านอาหารตามสั่งในชุมชุน
คำพูดนี้สะท้อนให้เห็นว่าการอนุรักษ์ชุมชนเก่าเเก่ในวันนี้ยังต้องใช้กำลังของคนในพื้นที่เป็นหลัก ขณะที่การสนับสนุนจากภายนอกไม่เพียงพอ เเม้อาคารเหล่านี้จะมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ร่วมกันก็ตาม
มีเพียงห้องสมุดชุมชนที่ได้รับความร่วมมือจากทีมนักศึกษาด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์จากนอร์เวย์ ที่ได้เข้ามาช่วยพัฒนาชุมชน
ห้องสมุดชุมชนมีนบุรีอุปถัมภ์
นอกจากนี้ชุมชนที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์เเห่งนี้ยังต้องเผชิญกับความเสี่ยงเรื่อง อัคคีภัย เนื่องจากบ้านเป็นอาคารไม้ที่สร้างติดกัน หากเกิดไฟไหม้จุดหนึ่ง ก็มีความเสี่ยงที่จะลุกลามอย่างรวดเร็ว ทำให้อาจเสียทั้งชุมชนที่เป็นที่อยู่อาศัย และมรดกทางประวัติศาสตร์ในเวลาเดียวกัน
หากในอนาคตยังไม่มีหน่วยงานเข้ามาพัฒนาและสนับสนุนอย่างจริงจัง ชุมชนเก่าเเห่งนี้ก็อาจอยู่ไม่ได้…เเม้จะมีการพูดถึงการพัฒนาเป็นเเหล่งท่องเที่ยว เเต่สุดท้ายก็ไม่มีการเปลี่ยนเเปลง อยากให้คนเห็นคุณค่าเเละอนุรักษ์พื้นที่นี้ไว้
เสียงสะท้อนจากคนในชุมชน
ถ้าชุมชนเเห่งนี้หายไปก็คงเสียมรดกทางประวัติศาสตร์ไปอีกหนึ่งที่ หากได้รับการบูรณะ ซ่อมเเซม พัฒนา เเละสนับสนุนอย่างเต็มที่ ก็คงสามารถสร้างความคึกคักให้ชุมชนเเห่งนี้ได้ เพราะตัวชุมชนมีศักยภาพเเละเอกลักษณ์อยู่เเล้วเเค่ขาดการดูแลและการพัฒนาอย่างเป็นระบบ
เมื่อก้าวออกจากชุมชน ถนนที่เต็มไปด้วยการสัญจรไปมา และรถไฟฟ้าที่เเล่นผ่านเมือง ก็ชวนให้ตั้งคำถามว่า
การพัฒนากำลังก้าวไปข้างหน้าเเต่จะยั่งยืนหรือไม่ หากปล่อยชุมชนเก่าที่มีคุณค่าค่อย ๆ เลือนหายไปตามกาลเวลา เพราะสิ่งที่สูญเสียอาจไม่ใช่เพียงบ้านไม้เก่า ๆ เเต่เป็นเรื่องราว ความทรงจำ วิถีชีวิต ที่ไม่สามารถสร้างใหม่ได้
โดย : SOYBAD
#SPUCAเรียนไปเที่ยว
- 12
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
