บทที 56
หญิงสาวสวมผ้าคลุมหน้าบางเบา ดวงตาหงส์คู่สวยใสกระจ่างดุจสายน้ำ
นางกะพริบตาอย่างประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มหวานและก้าวเข้ามาคารวะ
“ท่านลุงเซี่ย”
คำเรียกนี้ทำให้ฮ่องเต้ชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
“แม่หนูจั๋ว เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร”
กู้จือจั๋วทำสีหน้าไร้เดียงสา
ชาติที่แล้วนางเคยเข้าพิธีฝากตัวเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการ นับเป็นศิษย์ฆราวาสของสำนักเต๋า เมื่อมาถึงวัดเต๋าแล้ว จะไม่มากราบไหว้บรรพาจารย์ได้อย่างไร
อีกอย่าง...ก็ไม่มีใครบอกว่าวันนี้ฮ่องเต้จะเสด็จมาด้วยนี่นา บังเอิญเจอกันเสียได้
นางเหลือบมองไปทางเซี่ยอิ้งเฉินที่ยืนอยู่ด้านหลังฮ่องเต้ก่อน
ทันทีที่สายตาประสานกัน เซี่ยอิ้งเฉินยกหางตาขึ้นเล็กน้อย ส่ายหน้าให้แทบมองไม่เห็น ก่อนจะก้มตาลง
กู้จือจั๋วลดสายตามองตาม
จึงเพิ่งรู้ว่ามือตนกำลังบีบชายกระโปรงแน่นเสียจนปลายนิ้วซีดขาว
ชาติที่แล้วคุณชายเคยสอนนางไว้ว่า
> หากไม่ใช่ต่อหน้าคนที่ไว้ใจได้ ก็ควรหลีกเลี่ยงพฤติกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพราะอาจเผยความคิดในใจออกมาโดยไม่รู้ตัว
นางจึงค่อย ๆ ลูบชายกระโปรงอย่างแนบเนียน ปกปิดอาการเมื่อครู่ แล้วตอบด้วยสีหน้าสดใส
“ข้ามาขอเซียมซีคุ้มครองให้ลูกพี่ลูกน้องตัวน้อยเจ้าค่ะ”
นางชูไม้เซียมซีในมือขึ้น
“กำลังจะเอาไปแขวน ก็พอดีเห็นท่านลุงมาถึง”
ไม่ไกลจากตำหนักซานชิงมีสระน้ำอยู่แห่งหนึ่ง ข้างสระมีต้นสนโบราณอายุนับพันปี
ไม่รู้เริ่มตั้งแต่เมื่อไร ผู้คนที่มาขอพรต่างนิยมแขวนไม้เซียมซีคุ้มครองไว้บนต้นไม้ต้นนั้น
เมื่อเชือกสีแดงนับพันนับหมื่นเส้นพลิ้วไหวไปตามสายลม ก็ดูราวกับคลื่นสีแดงงดงามตระการตา
ฮ่องเต้ยิ้มอย่างเอ็นดู
“รีบไปเถิด ไม่ต้องตามพวกเราแล้ว”
กู้จือจั๋วค้อมกายคารวะอย่างร่าเริง ก่อนพาสาวใช้ทั้งสองเดินไปยังต้นสนโบราณ
ฮ่องเต้จึงหันกลับมาเดินขึ้นบันไดต่อ
เจ้าอาวาสยิ้มกล่าว
“ท่านเซี่ย วันนี้ผู้ศรัทธามีจำนวนมาก ภายในตำหนักซานชิงเกรงว่าจะรองรับคนทั้งหมดไม่ไหว”
ฮ่องเต้ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนพยักหน้า
ฉินซู่จึงประสานมือรับคำสั่ง แล้วพาทหารองครักษ์กว่าครึ่งอยู่เฝ้าด้านนอก
กู้จือจั๋วหันหน้าไปทางตำหนักซานชิง พลางค่อย ๆ ผูกเชือกไม้เซียมซี
เมื่อเห็นว่าฉินเฉินไม่ได้ตามเข้าไปด้านใน นางก็แอบผูกปมหลวม ๆ ไว้
ไม่นาน ลมพัดมา
ไม้เซียมซีจึงปลิวหลุดออกไป
“อ๊ะ!”
กู้จือจั๋วร้องเบา ๆ
ฉินเฉินรีบวิ่งไปเก็บ ก่อนยิ้มกว้างนำมาคืนให้นาง
“คุณหนูกู้ นี่เซียมซีของท่าน”
“ขอบใจ”
กู้จือจั๋วรับมา ก่อนลดเสียงถามเบา ๆ
“เขามาได้อย่างไร”
คนที่นางหมายถึงก็คือฮ่องเต้
“ไม่รู้เหมือนกัน”
ฉินเฉินเองก็แปลกใจ
“ก่อนออกเดินทางไม่นาน จู่ ๆ ฮ่องเต้ก็เปลี่ยนพระทัยว่าจะเสด็จมาด้วย”
เขาใช้แผ่นหลังบังสายตาคนอื่น แล้วพูดเสียงต่ำลง
“เรื่องคราวก่อน...ข้าทำให้เจ้าเดือดร้อนหรือเปล่า ได้ยินว่าท่านป้าของเจ้าถึงกับกลับไปอยู่บ้านเดิมแล้ว”
“ไม่เกี่ยวกับเจ้า”
กู้จือจั๋วทำทีจัดเชือกสีแดง
เมื่อเห็นฉินซู่มองมาด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร นางก็แค่นเสียง
“ก็คนตระกูลฉินไม่รู้จักบุญคุณเอง”
ฉินเฉินฟังแล้วงง
กู้จือจั๋วจึงกวักมือเรียกให้เขาเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบว่า
“ชะตาเรื่องทายาทของท่านซื่อจื่อฉินถูกดาวร้ายปะทะและกดทับ...เป็นดวงไร้ทายาท”
ฉินเฉินอ้าปากค้างทันที
กู้จือจั๋วยิ้มอย่างมีเลศนัย
“เขาน่ะ ใช้โชคดีที่สะสมมาทั้งแปดชาติ ถึงได้แต่งงานกับท่านอาของข้า”
“ตระกูลเจิ้นกั๋วกงมีดวงสังหารแรง ส่วนท่านอาของข้าก็เกิดมาพร้อมชะตาพิฆาต จึงสามารถกดดาวร้ายในดวงทายาทของฉินซู่เอาไว้ได้ ถึงมีอาหม่านขึ้นมาอย่างหวุดหวิด”
อาหม่าน...
คือสายเลือดเพียงคนเดียวในชีวิตของเขา
ดังนั้นความจริงแล้ว
ไม่ใช่ว่ากู้เหลียวเหลียวแต่งงานมาแปดปีแล้วมีลูกยาก
แต่เป็น...
ฉินซู่ต่างหาก ที่ทำให้ท่านอาของนางต้องแต่งงานแปดปีและมีลูกได้ยาก!
ฉินเฉินถึงกับตะลึง
โอ้โฮ...
จริงสิ!
เขาได้ยินว่าท่านซุนอนุกำลังจะคลอดแล้ว
ถ้าอย่างนั้น...
เด็กในท้องของนางเป็นลูกของใครกัน?
“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร”
ฉินเฉิน : ...
พูดแบบนี้ไม่รับผิดชอบเอาเสียเลย!
“แต่ถึงเจ้าจะไปบอกเขา ท่านซื่อจื่อก็คงไม่เชื่อหรอก โดยเฉพาะฮูหยินเอกของข้า นางอยากได้หลานชายจนแทบเสียสติแล้ว เกรงว่าจะคิดว่าจวนเจิ้นกั๋วกงอิจฉาที่ตระกูลฉินกำลังจะมีหลานชายเสียมากกว่า”
ฉินเฉินทำเสียงเลียนแบบฮูหยินจิ้งอันป๋อ ทั้งประชดทั้งเสียดสี จนกู้จือจั๋วหัวเราะออกมา
จากนั้นเขาก็ตาเป็นประกาย
“ไม่อย่างนั้น...เจ้าลองทำนายสักหน่อยสิ”
ทำนายว่า...
เด็กในท้องเป็นลูกของใคร
ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
เอ่อ...
เขาไม่ได้อยากดูเรื่องชาวบ้านเลยนะ
เพียงแต่ไม่เข้าใจจริง ๆ
ทั้งฮูหยินเอกและท่านซื่อจื่อปฏิบัติต่อลูกอนุอย่างพวกเขาราวกับขยะข้างถนน
แต่กลับรักและทะนุถนอมลูกของอนุที่ยังไม่คลอดเสียเหลือเกิน
สุดท้าย...
ถ้าเด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกของฉินซู่จริง ๆ
คงจะสนุกน่าดู!
แค่คิด ฉินเฉินก็รู้สึกหัวใจเต้นแรงไม่หยุด
กู้จือจั๋วกลอกตาใส่เขา
นางก็รู้อยู่แล้วว่าเจ้าหมอนี่พึ่งพาอะไรไม่ได้!
การทำนายไม่ใช่เรื่องยาก
ติดก็ตรงที่...
ตอนนี้นางไม่มีทั้งไม้เสี่ยงทายและเข็มทิศฮวงจุ้ยติดตัวเท่านั้นเอง।
🖤 Love Love Story 🖤
🩸⬅️ บทก่อนหน้า
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a4545d975813fac78003b0f
🥀➡️ บทถัดไป
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a45462f982b0b27ca9c44d5
────────────────
🩶 Love Love 🩶
🌙 ความรักผลิบานท่ามกลางความมืด
🩸 ทุกหัวใจล้วนมีบาดแผล
────────────────
🖤🥀 แปลไทยโดย Love Love 🥀🖤
💌 หากชื่นชอบผลงาน ฝากกดติดตาม กดไลก์ แสดงความคิดเห็น และแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีม Love Love ด้วยนะคะ
📌 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาต
🌙 ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ 🖤
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
