Blockdit Logo (Mobile)
Supawan’s Colorful World
•
2 ก.ค. เวลา 09:50 • ท่องเที่ยว

Balkan ในความทรงจำ (26).. Croatia: Trogir: Rector’s Palace

“บ้านของผู้ปกครอง…ผู้เฝ้ามองเมืองริมทะเลมานานกว่าเจ็ดศตวรรษ”
หลังจากเดินชมมหาวิหารเซนต์ลอว์เรนซ์และ City Loggia จนเต็มอิ่ม หากค่อย ๆ เดินข้ามจัตุรัส John Paul II Square มาอีกเพียงไม่กี่ก้าว ก็จะพบอาคารหินสีอ่อนหลังใหญ่ที่ดูสง่างาม แต่ไม่โอ่อ่าเกินตัว
ที่นี่คือ The Rector’s Palace (Knežev dvor) หรือพระราชวังผู้ว่าการเมือง อาคารที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางการปกครองของเมือง Trogir ในยุคที่สาธารณรัฐเวนิสเรืองอำนาจเหนือชายฝั่งทะเลเอเดรียติก
หากมหาวิหารสะท้อนถึงศรัทธาของผู้คน และ City Loggia คือหัวใจของชีวิตสาธารณะ พระราชวังแห่งนี้ก็คือสัญลักษณ์ของ “อำนาจ” ที่เคยกำหนดทิศทางของเมืองมาตลอดหลายศตวรรษ
เมื่อเวนิสปกครองเมืองริมทะเลแห่งนี้
พระราชวังสร้างขึ้นครั้งแรกตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 ก่อนจะได้รับการต่อเติมและปรับปรุงครั้งใหญ่ในช่วงศตวรรษที่ 15 จนกลายเป็นอาคารที่ผสมผสานศิลปะกอทิกและเรอเนสซองส์อย่างงดงาม
ในอดีต ผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่ไม่ใช่กษัตริย์ หากเป็น Rector หรือผู้ว่าการเมือง ซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยสาธารณรัฐเวนิสให้เดินทางมาปกครองเมือง Trogir
หน้าที่ของเขาครอบคลุมทุกเรื่อง ตั้งแต่การบริหารเมือง การจัดเก็บภาษี การควบคุมการค้า การรักษาความสงบ ไปจนถึงการดูแลผลประโยชน์ของเวนิสในดินแดนแห่งนี้
กล่าวได้ว่า คำสั่งสำคัญแทบทุกฉบับที่กำหนดชะตากรรมของเมือง ล้วนถือกำเนิดขึ้นภายในอาคารหินหลังนี้
ความงดงามที่ไม่จำเป็นต้องโอ้อวด
เมื่อก้าวผ่านประตูเข้าไป สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือความเงียบ
ต่างจากจัตุรัสภายนอกที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว ลานกลางของพระราชวังกลับสงบนิ่งราวกับกาลเวลาหยุดเดิน
กำแพงหินสีอ่อนล้อมรอบลานสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ซุ้มโค้งแบบกอทิกทอดเรียงเป็นจังหวะอย่างเรียบง่าย ขณะที่แสงแดดยามบ่ายค่อย ๆ ลาดผ่านพื้นหิน เกิดเป็นเงาที่เปลี่ยนรูปไปตามเวลา
สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ บันไดหินโค้ง ซึ่งทอดตัวขึ้นสู่ชั้นบนอย่างสง่างาม
ไม่มีความอลังการฟุ่มเฟือย แต่ทุกสัดส่วนกลับงดงามอย่างลงตัว จนกลายเป็นมุมที่นักท่องเที่ยวแทบทุกคนต้องหยุดยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง
บันไดสายนี้เคยเป็นเส้นทางที่ผู้ว่าการเมือง ขุนนาง และคณะทูตจากเวนิสใช้เดินขึ้นสู่ห้องรับรองและห้องประชุมสำคัญเมื่อหลายร้อยปีก่อน
พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งบนกำแพงหิน
หากลองเงยหน้ามองไปรอบ ๆ ลาน จะพบว่ากำแพงของพระราชวังไม่ได้เรียบโล่งอย่างที่เห็นในครั้งแรก
ตราประจำตระกูลของผู้ว่าการเมืองชาวเวนิสจำนวนมาก ถูกสลักไว้บนแผ่นหินและติดตั้งเรียงรายอยู่ทั่วผนัง
แต่ละตราเปรียบเสมือนลายเซ็นของผู้ปกครองแต่ละยุค บอกเล่าเรื่องราวของตระกูลขุนนางผู้เคยเดินทางข้ามทะเลเอเดรียติกมาบริหารเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้
บางชิ้นเป็นรูปโล่ บางชิ้นเป็นสิงโต บางชิ้นประดับด้วยหน้ามนุษย์ เทวดา หรือสัตว์ในตำนาน ทุกชิ้นล้วนสะท้อนศิลปะการแกะสลักหินอันประณีตของยุคเรอเนสซองส์
เพียงเดินชมกำแพงรอบลาน ก็เหมือนได้เดินอ่านหน้าประวัติศาสตร์ของเมืองทีละบท
พระราชวังที่ไม่เคยหยุดมีชีวิต
แม้บทบาทในฐานะศูนย์กลางอำนาจของเวนิสจะสิ้นสุดลงไปนานแล้ว แต่พระราชวังแห่งนี้ก็ไม่ได้กลายเป็นเพียงอนุสรณ์สถานเงียบงัน
ปัจจุบัน อาคารส่วนใหญ่ยังคงใช้เป็น ศาลาว่าการเมือง Trogir และสำนักงานบริหารท้องถิ่น
ลานกลางและห้องบางส่วนถูกใช้จัดนิทรรศการ งานศิลปะ การแสดงดนตรี และคอนเสิร์ตขนาดเล็กอยู่เป็นประจำ
กำแพงหินที่เคยสะท้อนเสียงการอภิปรายของผู้ปกครองในอดีต วันนี้กลับสะท้อนเสียงดนตรี เสียงหัวเราะ และบทสนทนาของผู้คนในยุคปัจจุบัน
ราวกับพระราชวังแห่งนี้ยังคงทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของเมืองต่อไป เพียงเปลี่ยนรูปแบบจากอำนาจการปกครอง มาเป็นพื้นที่ของศิลปะ วัฒนธรรม และชุมชน
เมืองที่เวลาเดินช้าลง
เมื่อเดินออกจากพระราชวังแล้วหันกลับไปมองจัตุรัสอีกครั้ง ภาพมหาวิหาร City Loggia หอนาฬิกา และพระราชวังผู้ว่าการเมือง ต่างตั้งอยู่รายรอบพื้นที่เดียวกันอย่างกลมกลืน
ระยะทางเพียงไม่กี่ร้อยเมตร กลับบอกเล่าเรื่องราวของเมืองได้ครบทุกมิติ
มหาวิหารคือศรัทธา
City Loggia คือชีวิตของผู้คน
ส่วนพระราชวังผู้ว่าการเมือง คือประวัติศาสตร์ของอำนาจและการปกครอง
ทั้งหมดประกอบกันเป็นเมืองเล็ก ๆ ริมทะเลเอเดรียติกที่ยังคงรักษาจิตวิญญาณของยุคกลางไว้ได้อย่างสมบูรณ์ จนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโก
สำหรับผมแล้ว Trogir ไม่ใช่เมืองที่เต็มไปด้วยสถานที่ท่องเที่ยวอันยิ่งใหญ่ หากเป็นเมืองที่ค่อย ๆ เผยเสน่ห์ออกมาทีละน้อย ผ่านถนนหินเก่า อาคารโบราณ และผู้คนที่ยังใช้ชีวิตท่ามกลางประวัติศาสตร์อย่างเป็นธรรมชาติ
เมืองแห่งนี้จึงไม่ได้พาเราเพียงย้อนกลับไปในอดีต แต่ทำให้เราเข้าใจว่า บางครั้ง “คุณค่าของเวลา” ก็สามารถถูกเก็บรักษาไว้ได้อย่างงดงาม ผ่านก้อนหินทุกก้อนที่ยังคงยืนหยัดอยู่มาจนถึงทุกวันนี้.
โฆษณา