กระดุมเม็ดแรกของคนทำงาน: จากข่าวใหญ่สายการบิน ถึงวินัยที่ห้ามละเลย
ข่าวคดีลักลอบขนสิ่งเสพติดของลูกเรือสายการบินที่กำลังเป็นกระแสใหญ่ในตอนนี้ แน่นอนว่าในแง่กฎหมายคงต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของกระบวนการยุติธรรม และเราคงไม่ไปโฟกัสที่ตัวบุคคลหรือเจาะลึกรายละเอียดของคดี
แต่สิ่งที่ทำให้อดคิดต่อไม่ได้ ไม่ใช่เรื่องของคดีความเลยสักนิด... แต่อยู่ที่มุมมองเรื่อง "วินัยในการทำงาน" จากบทสัมภาษณ์ของอดีตลูกเรือในรายการทีวีท่านหนึ่ง ซึ่งอธิบายขอบเขตหน้าที่ได้เคลียร์มาก จนรู้สึกว่านี่คือหลักคิดสำคัญที่คนทำงานในทุกองค์กรต้องเจอ
บริษัทไม่ได้เขียนกฎระเบียบละเอียดยิบว่า "ห้ามรับฝากของ ห้ามแบกของ ห้ามหิ้วของ" แล้วมานั่งไล่รายการว่าของชิ้นไหนห้ามบ้าง แต่ในฐานะวิญญูชน เราต่างรู้ดีว่าทุกบริษัทมีกฎพื้นฐานร่วมกันข้อหนึ่งคือ "ห้ามทำกิจธุระอื่นใดที่ไม่เกี่ยวข้องกับหน้าที่ในเวลางาน"
ปัญหาคือ พนักงานหลายคนมักเข้าใจผิดว่า ถ้าไม่มีใครคอยจับตาตักเตือน แปลว่าสิ่งนั้นทำได้...
ทั้งที่จริง ๆ มันผิดวินัยตั้งแต่ "กระดุมเม็ดแรก" แล้ว เพราะมันไม่ใช่หน้าที่ของใครที่จะเอาเวลางาน ทรัพยากร หรืออภิสิทธิ์ขององค์กรไปรับฝากของหรือทำเรื่องส่วนตัวให้คนอื่น
ลองมองย้อนกลับเข้ามาในองค์กรทั่วไปดูบ้าง แม้เรื่องที่ทำจะไม่ใช่สิ่งผิดกฎหมายร้ายแรง พนักงานจำนวนไม่น้อยก็ยังฝ่าฝืนวินัยข้อนี้อยู่เรื่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นการไลฟ์ขายของออนไลน์ในเวลางาน การหยิบยืมทรัพยากรบริษัทไปใช้ส่วนตัว หรือบางที่ถึงขั้นต้องออกกฎเหล็กห้ามดื่มเหล้า ห้ามเล่นการพนันในพื้นที่ทำงาน
เพราะถ้าไม่ขีดเส้นแบ่งไว้ตั้งแต่ต้น ขอบเขตของวินัยมันจะค่อย ๆ หย่อนยานและเลื่อนไปเรื่อย ๆ
ระเบียบวินัยเบื้องต้น หากเรามองข้ามมันด้วยความคิดที่ว่า "ก็แล้วไง!!!" มันจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความเสียหายที่เราคาดไม่ถึง
หลายครั้งความเสียหายร้ายแรงในองค์กรไม่ได้เริ่มต้นจากอาชญากรรมที่ตั้งใจ แต่เริ่มจากการละเลยระเบียบเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เราคิดว่าไม่สำคัญ จนวันหนึ่งเมื่อระบบมันพังทลายลง... เราก็ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไข "กระดุมเม็ดแรก" ที่ติดเบี้ยวไปแล้วได้อีกเลย #HR #บริหารงาน #วินัยในการทำาน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
